H μεγάλη πρόκληση του σχολικού κολατσιού

Μεταξύ τους κι εγώ… αν έρθει ποτέ το «Ολύμπια» να μας πάρει από δω. Τέλος
πάντων, κάθε τέλος φέρνει και μιαν αρχή, και φέτος έχω βάλει στόχο να μην
ξαναταΐσω τα παιδιά μου ούτε την παραμικρή σαβούρα.

Τα παιδιά, όμως, αυτά θέλουν. Ένας φίλος, γνωστός εστιάτορας και ακούραστος
μάγειρας, έφτιαχνε νοστιμότατα σάντουιτς για τον γιο του κάθε πρωί, τόσο καλά
φαίνεται που το παιδί άρχισε ύστερα από λίγον καιρό να ζητάει και δεύτερο, και
ύστερα από λίγον καιρό ακόμα να θέλει και τρίτο κάθε μέρα. Περιφανώς, ο
πατέρας του πήγε μια μέρα να τον πάρει από το σχολείο, όπου τρέχουν οι φίλοι
του για να του πούνε πόσο νόστιμα είναι τα σάντουιτς του. Περηφανεύεται ακόμα
πιο πολύ με τη γενναιοδωρία του γιου του μέχρι να καταλάβει ότι το παιδί τα
πουλούσε στους φίλους του για να ‘χει λεφτά να αγοράσει τυρόπιτες από την
καντίνα.

H ώρα του κολατσιού είναι ιδιαίτερα προκλητική για τα παιδιά, διότι όσο κι αν
προσπαθήσουμε από το σπίτι να τους δώσουμε πέντε αρχές όσον αφορά τη διατροφή,
τα υπόλοιπα άθλια φιλαράκια τους μας χαλάνε τη δουλειά. H κόρη μου είναι ένα
από δύο παιδιά στην τάξη της που δεν πάσχει από παχυσαρκία, και είναι ίσως το
μοναδικό που δεν τρώει σκουπίδια (τουλάχιστον εις γνώσιν μου) την ώρα του
κολατσιού. Όταν τα άλλα παιδιά στουμπώνονται με γαριδάκια, εκείνη (έτσι θέλω
να πιστέψω τουλάχιστον) τρώγει καρότα και φρούτα.

Το τι να δώσουμε στα παιδιά μας για να ικανοποιήσουν την πείνα τών υπό
ανάπτυξη σωμάτων τους είναι μεγάλο ζήτημα και η αλήθεια είναι ότι εμείς οι
γονείς έχουμε χάσει το παιχνίδι τα τελευταία χρόνια. Για όλα φταίει το
σύστημα, η δουλειά, οι πολλές ώρες μακριά από το σπίτι, η εργαζόμενη μαμά, η
τηλεόραση που πλασάρει σκουπίδια με αλύπητη επιμονή και χίλια δυο άλλα
πράγματα.

Σε ένα ανεπίσημο γκάλοπ που έκανα πρόσφατα, ρωτώντας τις συν-μαμάδες στο
σχολείο της κόρης μου, κατάλαβα ότι οι ιδέες τους περί το κολατσιό είναι λίγο
φτωχές. H πιο γκουρμέ φτιάχνει κεφτεδάκια πότε πότε για τον γιο της, οι πιο
«προχωρημένη» έτοιμα σάντουιτς τυλιγμένα σε πλαστικό. Οι υπόλοιπες τα βγάζουν
πέρα με πάριζα, «τυρί φέτες για τοστ», και ψωμί, κρουασάν, και «χυμούς» στους
οποίους έχουν στυφτεί πολύ, μα πολύ λίγα βεριτάμπλ φρούτα.

H τροφή που παίρνει ένα παιδί μαζί του στο σχολείο έχει από τη φύση της
διάφορα προβληματάκια. Το πρώτο, βέβαια, είναι το γεγονός ότι από τη στιγμή
που φεύγει από την πόρτα του σπιτιού το φαγητό δεν ξαναβλέπει ψυγείο. Το
δεύτερο είναι ότι παραμένει για ώρες στριμωγμένο ανάμεσα στα διάφορα μυστήρια
πράγματα που έχουν τα παιδιά (εκτός από βιβλία) στις σχολικές τους τσάντες και
έτσι όταν επιτέλους βγει έχει πάρει άλλες διαστάσεις και άλλη μορφή. Ορισμένα
ώριμα φρούτα, όπως π.χ. οι μπανάνες, θέτουν ιδιαίτερα προβλήματα.

Για να κερδίσω έδαφος και να δώσω στην κόρη μου να καταλάβει ότι η καλή
διατροφή είναι πολύ σημαντικό ζήτημα, έπρεπε να υποχωρήσω κι εγώ λιγάκι ως
προς τα δικά της τα γούστα. Θέλει πάντα κάτι γλυκό μαζί της. Πολλές φορές
ανακατεύω «νιφάδες» από πικρή σοκολάτα μαζί με ξηρούς καρπούς, ένα σχετικά
ανώδυνο σνακ που προσφέρει πολύ ενέργεια. Οι σταφίδες είναι άλλη μια λύση,
ακόμα πιο υγιεινή, για να ικανοποιήσω τη θέλησή της για γλυκό. Πολλές φορές
φτιάχνω και κέικ, με λάδι, μέλι και διάφορα άλλα, για να έχει ένα γλυκό σνακ.
Τα πειράματα με τα σάντουιτς δεν πήγαν πολύ καλά. Φταίνε οι συνθήκες
συντήρησης (η σχολική τσάντα). Τώρα αγοράζω πιο συμπαγές ψωμί, κανένα ciabatta
για παράδειγμα, και προσπαθώ πότε πότε να το γεμίσω με απλά, νόστιμα,
μεσογειακά αγαθά – ελιές (τις τρώγει), τομάτες, φέτα. H μικρή είχε την
καλύτερη ιδέα απ’ όλα όσον αφορά το τι να πάρει μαζί της μια-δυο φορές την
εβδομάδα – σάντουιτς με τυρί (καλό κασεράκι) και τομάτα το οποίο έχει περάσει
από το τηγάνι, σοταρισμένο με ελαιόλαδο. Έτσι κρατάει την αρχική του μορφή,
παραμένει τραγανό και πάνω απ’ όλα είναι κάτι που της αρέσει χωρίς να είναι σαβούρα.

H «κατάρα» της φαστ φουντ καντίνας

Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά τόσο πιο έντονη είναι η θέλησή τους να είναι ίδια και
ίσα με τους φίλους τους, κάτι που εκφράζεται στον τρόπο που ντύνονται αλλά και
στα φαγητά που τρώνε. Γι’ αυτό το σύστημα που επικρατεί σε πολλούς παιδικούς
σταθμούς και σε πολλά νηπιαγωγεία, για παράδειγμα, λειτουργεί τόσο καλά.
Συνήθως μια παραδοσιακή μαγείρισσα τους μαγειρεύει κάθε μεσημέρι και έτσι
όλοι, θέλουν-δεν θέλουν, τρώνε μαζί τις φακές, τα ρεβίθια, το σπανακόρυζο και
άλλα υγιεινά.

Ένα τρεντ στα ιδιωτικά σχολεία που θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να κοπεί από τη
ρίζα είναι η εμφάνιση της φαστ φουντ καντίνας, όπου τα παιδιά έχουν εύκολη
πρόσβαση σε αναψυκτικά φορτωμένα στη ζάχαρη, κακοτηγανισμένα σνακς, άθλιες
τυρόπιτες και άλλα πολλά.

Επίσης, εμείς, οι πολυάσχολοι, κουρασμένοι γονείς, χαλάμε τη σούπα όταν
αγοράζουμε τα αμέτρητα φαγητά της διευκόλυνσης, από έτοιμους κεφτέδες μέχρι
τσιπς.

Τα παιδιά, βέβαια, ακολουθούν τους κανόνες της ηλικίας τους. H κόρη μου
δοκιμάζει συνέχεια αυτά που φέρνουν τα άλλα παιδιά. Γίνεται ένα παζάρι
τροφίμων κάθε μεσημέρι στην αυλή του σχολείου της, κι έρχεται ζητώντας το ένα
και το άλλο. H ίδια φέρνει κάνα-δυο περίεργα φαγητά για τα εδώ δεδομένα και
έτσι οι φίλοι της έχουν δοκιμάσει τα σάντουιτς από φυστικοβούτυρο (βιολογικό)
και μαρμελάδα (ως επί το πλείστον σπιτική), για παράδειγμα, σε… μαύρο ψωμί,
όπως επίσης σπιτικές πίτες, αβοκάντο και σάντουιτς με καπνιστό σολομό και
τομάτα, μία από τις αγαπημένες της λιχουδιές.

Τα παιδιά μου τα πηγαίνω μαζί μου στο σουπερμάρκετ και κάθε φορά που απαιτούν
κάτι που δεν εγκρίνω τούς βάζω να διαβάσουν τις ετικέτες. Έτσι, τουλάχιστον,
έχουν μια λογική εξήγηση για όλα όσα δεν μπαίνουν στο καροτσάκι, αντί να
έρθουν αντιμέτωπα με μία αυταρχική απαγόρευση.

H επιλογή του φαγητού είναι μια έκφραση αυτονομίας αλλά και ταυτότητας για το
παιδί. Δώστε τους να καταλάβουν, ταΐστε τους καλά, και θα κάνουν από μόνα τους
τη σωστή επιλογή.

Εύκολες λύσεις

Εύκολες, ασυνήθιστες λύσεις για το καθημερινό κολατσιό των παιδιών.

* Αυγά. Το βραστό αυγό γενικά αρέσει στα παιδιά και είναι πλήρης τροφή.

* Αβοκάντο. Είναι γεμάτο βιταμίνες και εύκολο στη μεταφορά.

* Σάντουιτς. Αρκεί να είναι φτιαγμένα με καλό, και κατά προτίμηση
συμπαγές, ψωμί, για να μη μαλακώνει. Οι επιλογές από σάντουιτς είναι πράγματι
αμέτρητες. Τα αλλαντικά δεν είναι ό,τι καλύτερο, αλλά λίγο καλό τυρί, ντομάτα,
λίγη πάστα ελιάς, καλής ποιότητας τόνος και άλλα πολλά λύνουν τα χέρια.

* Σάντουιτς ψημένα στο τηγάνι. Γενικά αρέσουν στα παιδιά, με κασέρι,
καλό ζαμπόν και ντομάτα, ενώ έχουν το προνόμιο ότι είναι πιο στεγνά.

* Πίτες. Αρκεί να είναι σπιτικές και με ελαιόλαδο. Αυτές του εμπορίου
είναι γεμάτες αλάτι και απέσια λίπη.

* Σνακς. Αυτά θέλουν περισσότερη σκέψη. Στα παιδιά αρέσουν όλα όσα
είναι τραγανά και αλμυρά ή γλυκά. Οι ξηροί καρποί, οι σταφίδες, κάποιο μείγμα
από αυτά και σοκολάτα υγείας σε μικρά κομματάκια ικανοποιούν την παιδική
ανάγκη για θερμίδες.

* Γλυκά. Εάν είναι σπιτικά με καλές πρώτες ύλες, γιατί όχι.

* Φρούτα και ωμά λαχανικά. Πάντα μια καλή λύση. Τα καρότα, τα μήλα, οι
μπανάνες είναι οι αγαπημένες υγιεινές τροφές των παιδιών.

Σοταρισμένο σάντουιτς με προσούτο, τυρί και ντομάτα

Για 1 σάντουιτς

* 1 κομμάτι ψωμί ciabatta *

* 2 μεγάλες φέτες καλής ποιότητας κασέρι ή φρέσκια μοτσαρέλα

* 3 φέτες προσούτο

* 2 φέτες ντομάτα

* 2 κ.τ.γ. ελαιόλαδο

1. Κόβουμε το ψωμί στη μέση κατά μήκος και τοποθετούμε ένα κομμάτι
τυρί, το προσούτο, τις ντομάτες και το δεύτερο κομμάτι τυρί.

2. Ζεσταίνουμε το λάδι σε ένα βαρύ τηγάνι, σε μέτρια φωτιά, και
τηγανίζουμε το σάντουιτς, πιέζοντάς το με τη σπάτουλα, για περίπου 2-3 λεπτά.
Το γυρίζουμε από την άλλη και συνεχίζουμε το τηγάνισμα για άλλα 2-3 λεπτά.
Αφήνουμε το σάντουιτς να κρυώσει πριν το τυλίξουμε.

* Το ciabatta το βρίσκουμε σε πάρα πολλά αρτοποιεία και σουπερμάρκετ.

Μάφινς με φιστικοβούτυρο και μαρμελάδα

Για 12 κομμάτια

* 2,5 φλιτζάνια αλεύρι

* ½ φλιτζάνι ζάχαρη

* 1,5 κ.τ.σ. μπέικιν

* 1/4 φλιτζανιού μέλι

* 1 κ.τ.γ. αλάτι

* 2/3 φλιτζανιού φιστικοβούτυρο, κατά προτίμηση βιολογικό

* 3/4 φλιτζανιού γάλα

* 1/3 φλιτζανιού ελαιόλαδο

* 2 μεγάλα αυγά

* 300 γραμμ. μαρμελάδα φράουλα

1. Λαδώνουμε μια φόρμα για 12 μάφινς. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους
200 βαθμούς.

2. Ανακατεύουμε το αλεύρι, τη ζάχαρη, το μπέικιν πάουντερ και το αλάτι.
Προσθέτουμε το μέλι και το φιστικοβούτυρο και ανακατεύουμε με 2 μαχαίρια μέχρι
το μείγμα να αποκτήσει την υφή κόκκων. Προσθέτουμε το γάλα, το λάδι και τα
αυγά και ανακατεύουμε ελαφρώς.

3. Μισογεμίζουμε την κάθε θέση της φόρμα για μάφινς και σχηματίζουμε
μια λακκούβα στη μέση (θα περισσέψει κουρκούτι). Εκεί τοποθετούμε μιάμιση
κουταλιά της σούπας μαρμελάδα και σκεπάζουμε με το κουρκούτι που έχει
περισσέψει. Ψήνουμε για 20-25 λεπτά. Τα αφήνουμε να κρυώσουν πριν τα σερβίρουμε.