ΣE ΠPΩTO ENIKO H αλήθεια δεν είναι στην επιφάνεια…

H αλήθεια σπανίως είναι απλή. Ακόμα σπανιότερα είναι όμορφη. Ειδικά όταν
αποκαλύπτεται σε ολόκληρη την πολύπλευρη συνθετότητά της. Εμείς οι άνθρωποι,
όμως, τι να κάνουμε, έχουμε μία αδυναμία στην ομορφιά. Γι’ αυτό, ίσως, πολλοί
από εμάς συχνά επικεντρώνουμε σε επιμέρους εκδοχές των πραγμάτων και των
καταστάσεων, αντί να ψάχνουμε ολόκληρη την αλήθεια.

Τις τελευταίες ημέρες έχω πνιγεί από μια πλημμύρα οργισμένων δηλώσεων και
αντιδράσεων, για τα επεισόδια που έγιναν μετά τον αγώνα Αλβανίας – Ελλάδας.
Πολλές κορώνες – ακροδεξιές και αντιρατσιστικές. Έλεος, βρε παιδιά! Φυσικά και
υπάρχουν ορισμένοι Έλληνες που είναι ακραίοι και ξενοφοβικοί, όπως και
υπάρχουν ορισμένοι Αλβανοί που είναι ακραίοι και επικίνδυνοι για τη δημόσια
ασφάλεια. Επικίνδυνοι είναι όμως και οι «αντικειμενικοί» παρουσιαστές δελτίων
ειδήσεων που χάριν της θεαματικότητας φροντίζουν να φορτίζουν όσο μπορούν
περισσότερο, ήδη τεταμένες καταστάσεις, καθώς και οι κατ’ επάγγελμα κριτές και
επικριτές της κοινωνικής μας πραγματικότητας που δαιμονοποιούν όσους δεν
συμφωνούν απόλυτα μαζί τους.

Λιβέλους ακούω και εναντίον του Πούτιν, για τον τρόπο με τον οποίο οι ρωσικές
Αρχές αντιμετώπισαν τη φρίκη στο σχολείο του Μπεσλάν. Μάλιστα, η ολλανδική
προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ζήτησε από τις ρωσικές Αρχές τον λόγο «για το
πώς εξελίχθηκε αυτή η τραγωδία». Μην τρελαθούμε. Ο εφιάλτης στην Οσετία δεν
ήταν «μία τραγωδία». Ήταν μία προσεκτικά προσχεδιασμένη σφαγή. Και δεν ήταν οι
ρωσικές Αρχές που πυροβολούσαν παιδάκια όταν «βαριόντουσαν» ή που ήθελαν να
προκαλέσουν «πόλεμο στην Καυκασία» – όπως ομολόγησε ένας από τους συλληφθέντες
τρομοκράτες.

Φυσικά, και οι Ρώσοι έχουν διαπράξει σφάλματα στην υπόθεση της Τσετσενίας,
αλλά και στην επιχείρηση στο σχολείο. Είναι, όμως, τραγικά επικίνδυνη η στάση
εκείνων που δεν μπορούν – ή για κάποιο λόγο δεν θέλουν – να αντιμετωπίσουν τα
δύσκολα προβλήματα στη σύνθετη ολότητά τους. Οπότε επικεντρώνουν σε κάτι για
το οποίο εύκολα μπορούν να ηθικολογήσουν και να κατηγορήσουν.