Eργαζόμενοι… β’ κατηγορίας

«Αν αργήσω έστω και μισή ώρα μού την αφαιρούν από τον μισθό μου. Όταν όμως
κάθομαι 1 και 2 ώρες παραπάνω ούτε λόγος για υπερωρίες».

Αν έχουμε έλλειμμα στο ταμείο τότε το πληρώνω από την τσέπη μου, ενώ στην
περίπτωση πλεονάσματος τα χρήματα πηγαίνουν στο κατάστημα. Όσο για το μισθό
μου, είναι μόλις 500 ευρώ».

H κ. Μαρία Παυλίδου, που έως πρόσφατα εργαζόταν σε κατάστημα οικιακών ειδών,
είναι μία από τους υπαλλήλους που υποχρεώνονται να εργάζονται με μειωμένες
απολαβές και χωρίς ασφάλιση παρά το «τραβηγμένο» ωράριό τους. «Παρ’ όλα αυτά
κανένας από τους υπαλλήλους δεν βρίσκει το θάρρος να τα καταγγείλει. Ο φόβος
της απόλυσης και η απειλή της ανεργίας ουσιαστικά μας κλείνει το στόμα», λέει
η κ. Παυλίδου.

Όπως προκύπτει από στοιχεία του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ), οι κλάδοι
παροχής υπηρεσιών, εμπορίου αλλά και ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και
εστιατορίων είναι οι «συνήθεις ύποπτοι» για τη μη εφαρμογή των νομοθετικών
διατάξεων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΣΕΠΕ για το 2002, το 5% των παραβιάσεων της
εργατικής νομοθεσίας αφορά «επιμήκυνση» των ωρών εργασίας – οι περισσότερες
κυρώσεις επιβλήθηκαν σε εργοδότες του λιανικού εμπορίου και
ξενοδοχείων-εστιατορίων. Επίσης, σύμφωνα με έρευνα της Εθνικής Στατιστικής
Υπηρεσίας (ΕΣΥΕ), 3 στους 10 απασχολούμενους στην παροχή υπηρεσιών και στις
πωλήσεις εργάζονται με ευέλικτη μορφή εργασίας (οι ώρες εργασίας αυξάνονται
ανάλογα με τις ανάγκες). Επιπλέον, στις 849 επιχειρήσεις που ελέγχθηκαν,
βρέθηκαν να απασχολούνται 240 ανασφάλιστοι εργαζόμενοι.

«Τρικ»

«Τα “τρικ” των εργοδοτών είναι πολλά. Παρ’ ότι φαίνεται ότι παρέχουν στους
υπαλλήλους τους τις νόμιμες αποδοχές και τα ρεπό που δικαιούνται, στην
πραγματικότητα δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ενώ στις συμβάσεις παραδείγματος χαριν
εργαζόμενοι εμφανίζονται ως υπάλληλοι γραφείου στην πραγματικότητα μπορεί να
τηρούν τα λογιστικά βιβλία, ακριβώς επειδή οι αποδοχές τους είναι οι
κατώτατες. Όσο για αναδρομικά ούτε λόγος», λέει η κ. Μεταξία Στεκουλέα,
πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ). H ορθοστασία
είναι ένα ακόμα πρόβλημα που ταλαιπωρεί κυρίως τους πωλητές. «Σπανίως
αντικρύζει κανείς καθίσματα στους συγκεκριμένους χώρους εργασίας, παρ’ όλο που
σύμφωνα με Προεδρικό Διάταγμα πρέπει να υπάρχουν σκαμπό για τους υπαλλήλους»,
συμπληρώνει η κ. Στεκουλέα.

Δώδεκα ώρες την ημέρα

«Εργαζόμουν επί 5 χρόνια ως πωλητής σε μεγάλη εταιρεία κινητής τηλεφωνίας.
Όταν με προσέλαβαν, μου είπαν πως θα δουλεύω 8 ώρες την ημέρα, στην
πραγματικότητα όμως δούλευα από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ, τουλάχιστον
τις μισές ημέρες της εβδομάδας. Αν θα παίρναμε κάτι παραπάνω για τις υπερωρίες
το αποφάσιζε εκάστοτε ο προϊστάμενος. Συχνά ακούγαμε τη δικαιολογία πως το να
καθόμαστε παραπάνω στη δουλειά είναι μέρος των καθηκόντων μας», λέει ο κ.
Νίκος Καραντιλιόν, μέλος της προσωρινής διοίκησης του Πανελληνίου Συλλόγου
Εργαζομένων σε Εταιρείες Παροχής Υπηρεσιών (ΠΑΣΕΕΠΥ).

«Εντονότερο πρόβλημα στις μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων»

Ευθύνες για τη μη τήρηση της εργατικής νομοθεσίας επιρρίπτει από την
πλευρά του ο αντιπρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών, κ. Νίκος Γιαννέτος,
τόσο στις μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων – όπου και εντοπίζει εντονότερο
πρόβλημα – όσο και στην προβληματική πρακτική του υπουργείου Εργασίας για την
αντιμετώπιση του προβλήματος. «Οι αποσπασματικοί έλεγχοι και τα “ντου” στην
αγορά δεν διασφαλίζουν τα δικαιώματα των υπαλλήλων. Εξίσου σημαντικό είναι ότι
συνήθως το προσωπικό που επιλέγουν να προσλάβουν είναι ανειδίκευτο, χωρίς να
μπορεί πρακτικά να διεκδικήσει τα δικαιώματά του» τονίζει ο κ. Γιαννέτος.