Φοβούνται το χειρότερο

Από τον τρόμο στην ελπίδα, και πάλι στον τρόμο. Τα νεύρα των συγκεντρωμένων
έξω από το κατειλημμένο σχολείο του Μπεσλάν κοντεύουν να σπάσουν. Όσο για τα
νεύρα των ομήρων, κανείς δεν τολμά να διατυπώσει υποθέσεις. Ευτυχώς που όλα
αυτά τα παιδιά έχουν μαζί τούς γονείς τους και τους δασκάλους τους…

Οι ένοπλοι – των οποίων είναι άγνωστα η ακριβής ταυτότητα και ο αριθμός – που κρατούν εκατοντάδες ομήρους στο σχολείο της Βόρειας Οσετίας άφησαν χθες το απόγευμα ελεύθερες 31γυναίκες και παιδιά, ύστερα από μεσολάβηση του πρώην προέδρου της Ινγκουσετίας Ρουσλάν Αούσεφ

Οι ένοπλοι, που κρατούν εκατοντάδες ομήρους στο σχολείο της Βόρειας Οσετίας,
άφησαν χθες το απόγευμα ελεύθερους 31γυναίκες και παιδιά. Ήταν το αποτέλεσμα
της μεσολάβησης του πρώην προέδρου της Ινγκουσετίας Ρουσλάν Αούσεφ, ενός
βετεράνου του πολέμου του Αφγανιστάν, ο οποίος χαίρει μεγάλης εκτίμησης στον
ταραγμένο Βόρειο Καύκασο. H εξέλιξη αυτή, μαζί με τις διαβεβαιώσεις του
προέδρου Πούτιν ότι θα δώσει ύψιστη προτεραιότητα στη ζωή των ομήρων, γέννησε
κάποιες ελπίδες για ειρηνική επίλυση της κρίσης. Οι εκρήξεις που σημειώθηκαν
λίγη ώρα αργότερα, όμως, προκάλεσαν πανικό: οι τρομοκράτες φαίνεται πως έριξαν
χειροβομβίδες εναντίον δύο αυτοκινήτων επειδή πλησίασαν υπερβολικά κοντά.

Αργά τη νύχτα, άλλες δύο εκρήξεις ακούστηκαν, αλλά τούτη τη φορά σε απόσταση
αρκετών μέτρων από το σχολείο, όπως μετέδωσε ο ανταποκριτής του Ρώυτερ.

Υπάρχει ένα ακόμη στοιχείο που δεν επιτρέπει μεγάλη αισιοδοξία και περιορίζει
ασφυκτικά τον χρόνο που έχουν στη διάθεσή τους οι αρχές: οι τρομοκράτες
αρνούνται να δεχθούν τρόφιμα και νερό για τους ομήρους τους. Όπως αρνούνται
βέβαια και την πρόταση που τους έκανε ο γνωστός παιδίατρος Λεονίντ Ροσάλ, που
είχε μεσολαβήσει και στην κατάληψη ενός θεάτρου της Μόσχας από τους Τσετσένους
το 2002: έναν ασφαλή διάδρομο για την αποχώρησή τους από το σχολείο.

Όλοι φοβούνται λοιπόν το χειρότερο: ότι ο πρόεδρος Πούτιν θα διατάξει έφοδο
στο κτίριο και θα αποδώσει την ευθύνη για τη σφαγή στους Τσετσένους. «Όταν οι
Ρώσοι εισβάλουν – και θα εισβάλουν – θα υπάρξουν μαζικοί θάνατοι», λέει ο
Άνταμ Ντόλνικ, ειδικός σε θέματα ασφαλείας και συντάκτης μιας μελέτης για την
πολιορκία του θεάτρου, που είχε οδηγήσει στο θάνατο 129 από τους 700 ομήρους.
«Οι Τσετσένοι, όπως πάντα, είναι πολύ καλά προετοιμασμένοι. Έχουν γεμίσει την
περιοχή με εκρηκτικά και έχουν τοποθετηθεί σε στρατηγικές θέσεις. Περιμένω την
επίθεση μέσα στις προσεχείς δύο ημέρες».

Ανάλογη άποψη έχει και ο Μπόρις Μακαρένκο, αναλυτής στο Κέντρο Πολιτικών
Τεχνολογιών της Μόσχας. «Εάν η κατάσταση εξελιχθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να
απειληθούν οι ζωές των ομήρων, η εισβολή θα είναι η μόνη επιλογή».

Οι συγγενείς των ομήρων δεν θέλουν βέβαια ούτε να ακούσουν κάτι τέτοιο. «Δεν
είναι δυνατόν να γίνει εισβολή στο κτίριο. Θα τινάξουν τα παιδιά στον αέρα»,
λέει μια γυναίκα που λέγεται Λούντα και έχει τον γιο της μέσα στο σχολείο. Αν
γλίτωσε η κόρη της, το οφείλει ότι άργησε να ξυπνήσει.

«H αδελφή μου και ο γιος της, ο Μπάτρας, βρίσκονται εκεί μέσα», λέει η 45χρονη
Ρίτα Μποτσάγιεβα, που πέρασε άγρυπνη τη χθεσινή νύχτα αγωνιώντας για τα
τελευταία νέα.

H σύγχυση επιτείνεται από το γεγονός ότι κανείς δεν ξέρει ούτε ποιοι ούτε
πόσοι είναι οι τρομοκράτες. Είναι Τσετσένοι; Είναι Άραβες; Υπάρχουν ανάμεσά
τους και Ινγκούσιοι; Είναι 17, όπως μεταδόθηκε στην αρχή, ή φτάνουν τους 40;
Πολλοί απ’ αυτούς, πάντως, έχουν πετάξει τις μάσκες που φορούσαν στην αρχή,
γεγονός που δείχνει την απόφασή τους να φτάσουν στα άκρα.

Προς το παρόν, οι αρχές μιλούν για μακρές και δύσκολες διαπραγματεύσεις. «Δεν
υπάρχει εναλλακτική λύση στον διάλογο», λέει ο Βαλέρι Αντρέγιεφ, επικεφαλής
της Υπηρεσίας Ομοσπονδιακής Ασφαλείας (FSB) στη Βόρεια Οσετία. «Δεν νομίζω ότι
στην περίπτωση αυτή θα έχει οποιοσδήποτε το θάρρος να χρησιμοποιήσει χημικά
αέρια ή οτιδήποτε άλλο», συμπληρώνει ο Γκενάντι Γκουντκόφ, απόστρατος
συνταγματάρχης της FSB και μέλος της επιτροπής του ρωσικού Κοινοβουλίου για
την άμυνα.

Ο πρόεδρος Πούτιν, αφού χαρακτήρισε «φρικτή» την κατάληψη του σχολείου, δήλωσε
ότι κύριος στόχος του είναι να σώσει τη ζωή και την υγεία των ομήρων. Όπως
λέει όμως ο Άρτσι Μπράουν, ειδικός για τη Ρωσία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης,
κανείς δεν θα τον κατηγορήσει αν επιλέξει την οδό της βίας. «Το κυρίαρχο
συναίσθημα μεταξύ των ηγετών της Δύσης», τονίζει, «είναι συμπάθεια για έναν
άνθρωπο στη θέση του οποίου δεν θα ήθελαν να βρίσκονται».

Από την τηλεόραση, στην Αθήνα, άκουσε για την 11χρονη κόρη της

Ώρες αγωνίας περνά μια Ρωσίδα, που τα τελευταία χρόνια ζει και
εργάζεται στην Ελλάδα, καθώς το 11χρονο κοριτσάκι της είναι ένα από τα παιδιά
που κρατούνται όμηροι στη Βόρεια Οσετία.

H Άννα Τόντροβα, που ήρθε στη χώρα μας για να βρει δουλειά και να ζήσει την
οικογένεια που άφησε πίσω στην πατρίδα της, ήταν χθες το βράδυ εξαντλημένη.
«Δεν ξέρω τι γίνεται εκεί πάνω, το παιδάκι μου είναι μέσα στο σχολείο», είπε
στα «NEA». «Είμαι τόσο κουρασμένη που δεν μπορώ πια να μιλήσω. Δεν αντέχω
άλλο»…

H κυρία Τόντροβα εμφανίσθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό Alter και αφηγήθηκε πώς
ενημερώθηκε από τις τηλεοράσεις για την εισβολή των Τσετσένων στο σχολείο, πώς
τηλεφώνησε αμέσως στους συγγενείς της στη Ρωσία και ότι από το στόμα του
μεγάλου της γιου – που είναι αστυνομικός και ένας από τους πρώτους που έφτασαν
στο σχολείο – έμαθε τελικά ότι η μικρή Μαρίνα είναι μία από τους ομήρους.

«Κοντά δυόμισι χρόνια έχω να τη δω. Δεν είχα λεφτά να πάω», είπε. Και πρόσθεσε
πως πριν από λίγες μέρες της έστειλε ένα καινούργιο ζευγάρι παπούτσια με το
λεωφορείο για να τα φορέσει την πρώτη μέρα στο σχολείο – τη μέρα της
εισβολής…

Με παρέμβαση του υπουργού Εσωτερικών κ. Προκόπη Παυλόπουλου, η κυρία Τόντροβα
θα μπορέσει σήμερα να πάει στη Ρωσία παρ’ ότι δεν διαθέτει τα απαραίτητα
έγγραφα για να ταξιδέψει στο εξωτερικό.