Aρχηγός της σκληρής πτέρυγας ανταρτών

Σαμίλ Μπασάγεφ. Διεκδίκησε την ευθύνη τον περασμένο Μάιο για τη βομβιστική επίθεση στο στάδιο του Γκρόζνι

Αρχηγός της πιο ακραίας πτέρυγας των Τσετσένων ανταρτών, ο Σαμίλ
Μπασάγεφ συναγωνίζεται σε δημοτικότητα τον άλλο Τσετσένο ηγέτη, τον Ασλάν
Μασχάντοφ. Μόνος αυτός διεκδίκησε την ευθύνη τον περασμένο Μάιο για τη
βομβιστική επίθεση στο στάδιο του Γκρόζνι, όπου βρήκε τον θάνατο ο φιλορώσος
Τσετσένος πρόεδρος Αχμάντ Καντίροφ και άλλοι 20 άνθρωποι.

Και μαζί με τον Μασχάντοφ διεκδίκησαν τον περασμένο Ιούλιο την ευθύνη για τη
θεαματική επιδρομή στην Ινγκουσετία. Ήταν μια επιχείρηση που ξεγύμνωσε τις
αδυναμίες του ρωσικού μηχανισμού ασφαλείας και ενθάρρυνε τους αντάρτες, οι
οποίοι επέστρεψαν ανενόχλητοι στις βάσεις τους με πλούσια συγκομιδή: 700
Καλάσνικοφ, 80 πιστόλια, εκατομμύρια σφαίρες.

Πρώτος στη λίστα

Ο υπ’ αριθμόν ένα καταζητούμενος του Κρεμλίνου Μπασάγεφ γεννήθηκε το 1965 στο
Βέντενο, στα βουνά της Νοτιοανατολικής Τσετσενίας και έσπευσε να ταχθεί με
τους αυτονομιστές μόλις κηρύχθηκε η ανεξαρτησία της περιοχής. Το 1992 ήταν ο
διοικητής των εθελοντών που πήγαν να πολεμήσουν στο πλευρό των αυτονομιστών
της Αμπχαζίας, στη Δυτική Γεωργία. Σύμφωνα με ρωσικές πηγές πολέμησε επίσης
στο πλευρό των Αζέρων κατά τη σύγκρουση στο Ναγκόρνο Καραμπάχ με τους
Αρμενίους.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Τσετσενίας η φήμη του και η αφοσίωση των
ανδρών του στο πρόσωπό του ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο. Ο Μπασάγεφ ήταν
επικεφαλής της επιχείρησης για την ανακατάληψη της τσετσενικής πρωτεύουσας
Γκρόζνι, το 1996, λίγο πριν υπογραφούν οι ταπεινωτικές για τη Μόσχα
ειρηνευτικές συμφωνίες. Στη συνέχεια έγινε μέλος της κυβέρνησης και μετά
πρωθυπουργός επί προεδρίας του Τσετσένου Μασχάντοφ. Σήμερα είναι μια από τις
ισχυρότερες προσωπικότητες της Τσετσενίας. Κατηγορεί τον Μασχάντοφ ότι είναι
πολύ υποχωρητικός απέναντι στη Μόσχα. Λένε ότι αν περνούσε από το χέρι του
Μπασάγεφ, ο Καύκασος θα ήταν ήδη μια ενιαία ισλαμική δημοκρατία.