Kάποιοι δεν τον ήθελαν!

Ήταν συγκλονιστικό. Ένιωθα σαν να πάλευαν μαζί μου, είπε για το κοινό που συμπαραστάθηκε στην προσπάθειά του ο Αρτιόμ Κιουρεγκιάν

Τον αποκαλούν «ψυχή της ομάδας» και όχι άδικα αφού το πάθος ξεχειλίζει κάθε
φορά που αγωνίζεται. Ο Αρτιόμ Κιουρεγκιάν το έδειξε και αυτή τη φορά,
κατακτώντας το πρώτο του Ολυμπιακό μετάλλιο στην ελληνορωμαϊκή πάλη, που
μάλιστα ήταν και το πρώτο για τη χώρα μας μετά το χάλκινο του Μπάμπη Χολίδη,
το 1988, στη Σεούλ.

Και όμως παραλίγο να μην ήταν στην Εθνική, αφού ο νυν επιστημονικός σύμβουλος
της ομοσπονδίας Γιώργος Πάχτας είχε ζητήσει να μην πάρει την ελληνική
υπηκοότητα πριν από λίγα χρόνια (!) σύμφωνα με δηλώσεις παλαιών παραγόντων της
πάλης.

Είμαι ευτυχισμένος

«Είμαι πραγματικά πολύ ευτυχισμένος γι’ αυτή την επιτυχία αλλά θα μπορούσα να
πάω ακόμα καλύτερα. Να είστε σίγουροι ότι στο Πεκίνο, πρώτα ο Θεός, θα πάω για
το χρυσό» είπε στην «ΟΜΑΔΑ» ο πρωταθλητής μας στα 55 κιλά, που έφτασε μέχρι τα
ημιτελικά και αποκλείστηκε από τον μεγάλο Ρώσο Ματούλιεφ.

«Δυστυχώς πονούσα από έναν τραυματισμό στα πλευρά μου και δεν πήγα τόσο καλά
όσο θα ήθελα. Πίστευα ότι μπορώ να νικήσω και αν το κατάφερνα ήταν δεδομένο
ότι στον τελικό θα είχα σαφέστατα ευκολότερο αντίπαλο.

Έστω και έτσι κατάφερα να πάρω ένα μετάλλιο, που είναι μεγάλη επιτυχία. Είναι
αποτέλεσμα πολύ σκληρής δουλειάς που έγινε τα τελευταία χρόνια. Θέλω να
ευχαριστήσω την ομοσπονδία, τους προπονητές και φυσικά τον κόσμο που με
βοήθησε σημαντικά πάνω στην παλαίστρα», λέει ο πρωταθλητής μας, που πήρε
μεγάλη δύναμη από το κοινό.

«Ήταν συγκλονιστικό. Ένιωθα σαν να πάλευαν μαζί μου. Με ενθάρρυναν πάρα πολύ
και τους ευχαριστώ. Αυτό το μετάλλιο θα ήθελα να τους το αφιερώσω, όπως και
στη γυναίκα μου Χριστίνα και την κόρη μου Λουντμίλα, που ξέρω ότι τους λείπω,
αλλά τώρα θα πάω πάλι κοντά τους.

Φανταστείτε ότι ακόμα δεν τους έχω δει και μετά το τέλος του αγώνα για το
χάλκινο με πήραν και τα είπαμε τηλεφωνικά. Ήταν και οι δύο πολύ συγκινημένες».

Ο Αρτιόμ, γεννημένος στην Αρμενία το 1976 από πατέρα Αρμένη και μητέρα
Ελληνίδα, ήρθε περίπου πριν από 10 χρόνια στην πατρίδα μας με ενέργειες του
τότε προέδρου της ΕΟΠΦ Θοδωρή Χαμάκου, ο οποίος είχε μάθει για τις ελληνικές
ρίζες του.

Αμέσως εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και άρχισε να παλεύει με πολύ καλές
επιδόσεις, ενώ πρόσφατα πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό, έχοντας έτσι και
κάποια οικονομική στήριξη που του χρειάζεται τόσο πολύ.

Το αξιοπερίεργο εδώ είναι ότι ο επιστημονικός σύμβουλος της ομοσπονδίας πάλης
Γιώργος Πάχτας, που χθες πόζαρε μαζί με τον αθλητή και στις αναμνηστικές
φωτογραφίες, ήταν αυτός που πριν από μερικά χρόνια είχε κάνει καταγγελία ότι
δεν πληρούσε τους όρους (μαζί και με άλλους αθλητές) για να πάρει την ελληνική
υπηκοότητα.

Στον κρίσιμο αγώνα του για το χάλκινο μετάλλιο ο Κιουρεγκιάν ζήτησε στη γωνιά
του προπονητή να κάτσει ο παλιός παλαιστής Αριστείδης Γρηγοράκης, αφού αυτόν
ξέρει και αυτόν εμπιστεύεται.

Στον αγώνα του, πάντως, παρά την παρουσία του κόσμου, ο πρωταθλητής μας δεν
αγχώθηκε: «Σε καμία περίπτωση και μάλιστα κατάφερα να μπω στο ταπί, ιδιαίτερα
στον αγώνα για το χάλκινο μετάλλιο, σαν να έμπαινα στην προπόνηση και αυτό με
βοήθησε εξαιρετικά. H νίκη μου αποκτά ξεχωριστή σημασία για μένα, αφού ήρθε
επιτέλους ένα μετάλλιο και για την ελληνορωμαϊκή».