Ούτε με χρυσό στο Πεκίνο !
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
8 λεπτά  |
 |
|
H Χρυσοπηγή Δεβετζή με την προπονήτριά της Σοφία Μπακατσάκη. «Είναι για μένα |
Μέχρι πριν από λίγους μήνες, όταν και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στον
κλειστό στίβο, η Χρυσοπηγή Δεβετζή δεν είχε σημειώσει μεγάλες επιτυχίες στην
καριέρα της, λες και το φύλαγε για την Αθήνα.
«Είναι για μένα η πιο ξεχωριστή στιγμή μου. Ό,τι και να ακολουθήσει από εδώ
και στο εξής δεν θα έχει ποτέ την ίδια συναισθηματική αξία. Δεν ξέρω καν αν θα
άλλαζα αυτό το μετάλλιο με ένα χρυσό στο Πεκίνο, αλλά ας μη λέω μεγάλα λόγια.
Το σίγουρο είναι ότι το μετάλλιο των Ολυμπιακών στην πατρίδα σου είναι
ανεκτίμητο», λέει η Χρυσοπηγή Δεβετζή, η οποία ήδη σκέπτεται να αλλάξει τον
εύθυμο μουσικό ήχο που έχει στο κινητό της.
Ο λόγος είναι προφανής, αφού από το βράδυ του τελικού δεν προλαβαίνει να το
σηκώνει, ενώ κάποιες φορές το αφήνει απλώς να χτυπά και ακούει τη μουσική.
«Είναι απίστευτο το πόσο συχνά χτυπάει και να φανταστεί κανείς ότι ακόμα δεν
έχω προλάβει με την προπονήτριά μου να συζητήσουμε για τον αγώνα. Πάντως η
αγάπη του κόσμου ήταν που μας έδωσε δύναμη και σ’ εμένα και στην Αθανασία,
αφού νιώθαμε όλη την Ελλάδα δίπλα μας. Γι’ αυτό και το μετάλλιο το αφιερώνω σε
όλους τους Έλληνες», συνεχίζει η Χρυσοπηγή, η οποία πλέον αναζητά κάποιο
διεθνές μίτινγκ για να συμμετάσχει. Όσο για τον αγώνα τον έχει ακόμα στο μυαλό
της:
«Μακάρι να ήταν διαφορετικός ο κανονισμός και να μπορούσε ο αθλητής να
κρατήσει για τον τελικό το καλύτερο άλμα του προκριματικού, αφού έτσι θα είχα
εξασφαλίσει το χρυσό (γέλια).
Έστω και έτσι όμως, ένιωθα σε αρίστη κατάσταση και ήμουν βέβαιη πως θα βγουν
καλά άλματα, όπως και έγινε», συνεχίζει η πρωταθλήτριά μας που την εξέπληξε η
νίκη της Καμερουνέζας.
ΕΒΛΕΠΑ ΛΕΒΕΝΤΕΒΑ
«Όχι δεν περίμενα ότι θα κερδίσει, αφού περίμενα να νικήσω εγώ (γέλια). H
αλήθεια είναι ότι μέχρι το τρίτο άλμα συγκεντρωνόμουν μόνο στη δική μου
προσπάθεια για να μείνω συγκεντρωμένη και να συνεχίσω. Από εκεί και πέρα η
προσοχή μου είχε στραφεί στη Λεβέντεβα, η οποία πίστευα ότι θα κερδίσει την
κούρσα. Την Καμερουνέζα την ήξερα, αλλά δεν περίμενα τέτοιο άλμα», καταλήγει η
Χρυσοπηγή, η οποία από μικρή λάτρευε το τριπλούν και ας μην ασχολιόταν από την
αρχή με αυτό.
«Δεν θα ξεχάσω ότι έβλεπα συνέχεια στην τηλεόραση τον Βρετανό Έντουαρντς και
νωρίτερα τον Κουβανό Κεσάνα και πάντα μου άρεσε αυτό το αγώνισμα. Ακόμα και
όταν ασχολήθηκα δεν μετάνιωσα παρά τις δυσκολίες. Σου ανεβάζει την
αδρεναλίνη», τονίζει η Χρυσοπηγή που ευτυχώς πριν από λίγα χρόνια δεν
αποχώρησε από τους στίβους.
«Ήμουν αποφασισμένη, αφού ήταν η εποχή που με είχαν αφήσει εκτός του σταδίου.
Τελικά βρήκα τη δύναμη και χάρις στην οικογένειά μου που με στήριξε και στην
προπονήτριά μου τη Σοφία Μπακατσάκη, με την οποία ξεκινήσαμε μια νέα
προσπάθεια, φθάσαμε έως εδώ και το μετάλλιο».
H Πηγή Δεβετζή δεν ξεχνά και πάλι τον Κώστα Κεντέρη και την Κατερίνα Θάνου
στους οποίους και αφιέρωσε το μετάλλιο: «Το αξίζουν για όλα αυτά που έχουν
περάσει. Με αυτά τα παιδιά μεγαλώσαμε, είναι Ολυμπιονίκες και θα παραμείνουν
Ολυμπιονίκες. Πιστεύω ότι το θέμα πήρε μεγαλύτερη διάσταση από όσο έπρεπε».
H προπονήτριά της Σοφία Μπακατσάκη μιλά με τα καλύτερα λόγια για την Πηγή, ενώ
δεν κρύβει τη συγκίνησή της. «Μείναμε και οι δύο ξύπνιες από τη συγκίνηση και
τη χαρά μας και μπορώ να πω ότι ακόμα δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει. Πιστεύω
ότι αυτή η επιτυχία ανήκει και στον κόσμο που μας έδωσε τόση δύναμη».
ΤΣΟΥΜΕΛΕΚΑ: EIXA ΔΕΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΟΤΙ ΤΕΡΜΑΤΙΣΑ 6η
Νίκησα και τον εφιάλτη μου…
 |
|
H Αθανασία Τσουμελέκα με τον προπονητή της Νίκο Δημητριάδη. «Θέλω να έχω |
Το πιο γλυκό ξύπνημα είχαν προχθές το πρωί όλοι οι Έλληνες, βλέποντας το
χαμογελαστό κορίτσι από την Πρέβεζα να κόβει πρώτη το νήμα στον τελικό των
20.000 μέτρων βάδην. H Αθανασία Τσουμελέκα έκανε ένα όνειρο πραγματικότητα και
δεν ήταν τυχαίο ότι εδώ και ημέρες στο μυαλό της στριφογύριζε το κατόρθωμα του
Σπύρου Λούη στον μαραθώνιο.
«Το είχα σκεφτεί με τον προπονητή μου και λέγαμε πως θα ήταν υπέροχο να
αναβιώσει κάτι τόσο όμορφο για την Ελλάδα στους δρόμους αντοχής. Δεν το λέγαμε
παραέξω αλλά είχαμε την κρυφή ελπίδα για ένα μετάλλιο. Τελικά ήρθε το χρυσό
και ήταν ό,τι καλύτερο», λέει η Αθανασία που δεν τερμάτισε στο Παναθηναϊκό
Στάδιο, όπως ο Σπύρος Λούης πριν από 108 χρόνια, αλλά στο Ολυμπιακό Στάδιο.
«Σίγουρα θα ήταν όμορφος ο τερματισμός στο Παναθηναϊκό Στάδιο που είναι
συνδεδεμένο με το Ολυμπιακό πνεύμα, αλλά ειλικρινά όταν μπήκα στο Ολυμπιακό
Στάδιο μπροστά σε χιλιάδες θεατές, παρά το γεγονός ότι ήταν πρωί, ένιωσα ρίγη
συγκίνησης. Ήταν κάτι μοναδικό που δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Όποια διάκριση και
να έχω πλέον στην καριέρα μου δεν θα συγκρίνεται με αυτό το μετάλλιο».
Τη στιγμή που μπήκε στο στάδιο, πρώτα είδε τον Σάββα Κορκίζογλου που
αγωνιζόταν στο δέκαθλο και άρχισε να την ενθαρρύνει, ενώ αμέσως μετά η
επταθλήτρια Αργυρώ Στρατάκη άρχισε να κατεβαίνει από την κερκίδα για να μπει
μέσα να τη συγχαρεί.
ΠΗΡΕ Ο ΚΕΝΤΕΡΗΣ
Τη στιγμή του τερματισμού και με το που φτάνει στη μεικτή ζώνη, κάποιος της
δίνει ένα κινητό να μιλήσει. Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ήταν ο
Κώστας Κεντέρης.
«Με συγκίνησε πάρα πολύ το ενδιαφέρον του και το γεγονός ότι πήρε να με συγχαρεί.
Τόσο ο Κώστας όσο και η Κατερίνα δεν αντιμετωπίστηκαν σωστά από όλα τα MME
στην Ελλάδα. Δεν είχαν καν μια ειδική μεταχείριση για κάποια θέματα, ξεχνώντας
κάποιοι την προσφορά τους. Γι’ αυτό, επειδή έχω μεγαλώσει με αυτούς, τους
αφιέρωσα τη νίκη μου. Δεν σημαίνει πως επειδή έγινα και εγώ χρυσή Ολυμπιονίκης
είμαι ισάξιά τους. Παραμένουν πολύ πάνω από εμάς», λέει η 22χρονη πρωταθλήτρια
που δεν κοιμήθηκε καλά το προηγούμενο βράδυ του τελικού:
«Ήμουν λίγο ανήσυχη ενώ είδα και όνειρο πως είχα τερματίσει 6η και γι’ αυτό
ήμουν τσαντισμένη. Όμως το πήρα ως καλό σημάδι, διότι σε πολλούς άλλους αγώνες
έχω δει ότι τερμάτισα πρώτη και δεν μου έβγαινε σε καλό.
Έτσι μπήκα με άριστη ψυχολογία στον αγώνα. Όμως η έμπειρη Ρωσίδα που με
ακολουθούσε είναι σίγουρο ότι θα με περνούσε αν αγωνιζόμασταν σε άλλο μέρος. H
απίστευτη συμπαράσταση του κόσμου είναι αυτή που μου έδωσε την ώθηση και τη
δύναμη να διατηρήσω το προβάδισμα».
H Αθανασία είχε δεχτεί μάλιστα και παρατήρηση, νομίζοντας ότι είναι η πρώτη,
αλλά τελικά ήταν η δεύτερη και στην τρίτη θα μπορούσε να είχε αποκλειστεί.
ΠΡΟΣΓΕΙΩΜΕΝΗ
Όσο για το μέλλον και αν ποτέ μπορεί να σπάσει ακόμα και το παγκόσμιο ρεκόρ, η
Αθανασία παραμένει πάντα προσγειωμένη: «Είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για τέτοια
πράγματα. Απλώς θέλω να συνεχίσω να έχω διάρκεια στην απόδοσή μου».
Ο προπονητής της Νίκος Δημητριάδης δεν είχε λόγια να εκφράσει τη χαρά του:
«Είναι η μεγαλύτερη στιγμή που έχω ζήσει στη ζωή μου. Πραγματικά είναι
μοναδικό το συναίσθημα και η χαρά είναι διπλή, αφού πρόκειται για την
Αθανασία, η οποία νομίζω πως άξιζε μια τέτοια διάκριση».
ΧΡΥΣΟΠΗΓΗ KAI ΑΘΑΝΑΣΙΑ
Στο δωμάτιο 22 «συγκατοικούν» δύο μετάλλια
Συγκάτοικοι και στα μετάλλια είναι από χθες στο Ολυμπιακό Χωριό η Αθανασία
Τσουμελέκα και η Χρυσοπηγή Δεβετζή. Οι δύο χρυσές κοπέλες του ελληνικού στίβου
μένουν στο ίδιο δωμάτιο στο Χωριό και όπως εύκολα κανείς καταλαβαίνει, πλέον
αποτελούν το γούρι και των υπόλοιπων αθλητών του στίβου, με τους οποίους
αναμενόταν να κάνουν ένα πάρτι για να γιορτάσουν την επιτυχία τους.
Στο δωμάτιο 22 λοιπόν, στην περιοχή B4, στη συνοικία «Πήγασος», σχεδόν δεν
χρειάζεται φωτισμός πλέον αφού η λάμψη των δύο κοριτσιών αλλά και των
μεταλλίων τους είναι αρκετή για να φωτίσει τις καρδιές όλων.
Οι δύο κοπέλες είχαν χαλαρώσει αρκετά αυτές τις μέρες, προσπαθώντας να
αυτοσυγκεντρωθούν στον στόχο τους που δεν ήταν άλλος από τη διάκριση και η μία
βοηθούσε την άλλη στην προσπάθειά τους να ηρεμήσουν.
«Απλώς επειδή οι ώρες μας είναι διαφορετικές, κάποιες στιγμές δεν
συναντιόμαστε, αλλά τις περισσότερες φορές καθόμαστε μαζί. Προχθές, παραμονές
του αγώνα, ήμουν με τον αρραβωνιαστικό μου και είχα βάλει λίγο πιο δυνατά τη
μουσική και μου έκανε παρατήρηση η Αθανασία γιατί έπρεπε να ξεκουραστεί», μας
λέει γελώντας η Χρυσοπηγή, ενώ η Αθανασία συμπληρώνει για την ημέρα του αγώνα
της: «Δεν την είδα το πρωί αφού κοιμόταν μιας και ο αγώνας της ήταν το
απόγευμα και εγώ έφυγα από το δωμάτιο στις 6 π.μ. Ειδωθήκαμε όμως αργότερα και
τα είπαμε».
ΠΗΡΑ ΔΥΝΑΜΗ
H Χρυσοπηγή Δεβετζή δεν έκρυψε πως πήρε δύναμη από τον άθλο της Αναστασίας:
«Με συγκλόνισε η προσπάθειά της και όταν ήρθε μετά τον θρίαμβό της στο
δωμάτιο, την άγγιξα για να πάρω δύναμη και λίγη από τη λάμψη της, αφού λίγο
αργότερα άρχιζε ο δικός μου αγώνας.
Στον στίβο, τη στιγμή που είχα επιχειρήσει ήδη τα τρία άλματα και ήμουν έτοιμη
να μπω στην τελική ευθεία, έγινε η απονομή της Αθανασίας και ειλικρινά δάκρυσα
από συγκίνηση ακούγοντας και τον εθνικό ύμνο».
Οι δύο κοπέλες παρά το γεγονός ότι ουσιαστικά ολοκλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους
δεν θα φύγουν από το Ολυμπιακό χωριό, αφού θέλουν να μείνουν με τους
υπόλοιπους συναθλητές τους στον στίβο δίνοντάς τους κουράγιο για τις
προσπάθειές τους.
Και να φανταστεί κανείς ότι αρχικά δεν έμεναν μαζί στο δωμάτιο.
«Εγώ έμενα με την Αθανασία Πέρρα στην αρχή και στη συνέχεια ήρθαν και άλλες
κοπέλες και μοιραστήκαμε.
Ένα είναι σίγουρο. Πρώτα ο Θεός, στο Πεκίνο θα μείνουμε στο ίδιο δωμάτιο στο
Ολυμπιακό Χωριό», λέει η Χρυσοπηγή Δεβετζή.
Google news
