Kέρδισε την Aθανασία!

Αποθέωση στο Ολυμπιακό Στάδιο και χαμόγελο επιτυχίας. H Αθανασία Τσουμελέκα πέρασε στην ιστορία

H εκπληκτική Αθανασία Τσουμελέκα, από την Πρέβεζα, έγραψε ιστορία
πετυχαίνοντας απίστευτο άθλο με το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε στα 20.000
μέτρα βάδην!

Πρόκειται μόλις για το δεύτερο χρυσό μετάλλιο στην ιστορία του ελληνικού
γυναικείου στίβου στους Ολυμπιακούς Αγώνες μετά το χρυσό της Βούλας Πατουλίδου
στα 100 μέτρα με εμπόδια το 1992 στη Βαρκελώνη και μόλις το πέμπτο χρυσό στο
σύνολο του ελληνικού στίβου σε Ολυμπιακούς Αγώνες (εκτός της Πατουλίδου
υπάρχουν και τα χρυσά του Σπύρου Λούη στον μαραθώνιο το 1896, του Κώστα
Τσικλητήρα το 1912 στο μήκος άνευ φοράς και του Κώστα Κεντέρη στα 200 μ. το
2000).

Αυτοί οι αριθμοί αρκούν για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της επιτυχίας της
22χρονης πρωταθλήτριας από την Πρέβεζα, που έκανε όλο τον κόσμο να παραμιλάει
με την εκπληκτική επίδοσή της. Παίρνοντας από την αρχή ένα καλό πλασάρισμα, η
Αθανασία Τσουμελέκα έμεινε στο γκρουπ των πρωτοπόρων.

Ο κόσμος στους δρόμους την αποθέωνε και την ενθάρρυνε σε κάθε μέτρο, δίνοντάς
της δύναμη να συνεχίσει να βρίσκεται στις κορυφαίες θέσεις.

Μετά το 17ο χιλιόμετρο η πρωταθλήτριά μας, με απίστευτες ψυχικές δυνάμεις,
πήρε κεφάλι στην κούρσα και το κράτησε μέχρι το τέλος, γνωρίζοντας την
αποθέωση ιδιαίτερα στα τελευταία μέτρα από τους 40.000 θεατές που βρίσκονταν
στο στάδιο και είχαν ήδη ενημερωθεί από τα μάτριξ ότι η Ελληνίδα, η Αθανασία
Τσουμελέκα, θα μπει προπορευόμενη στο κουλουάρ του ΟΑΚΑ. H μάχη με τη μεγάλη
αντίπαλό της, τη Ρωσίδα Ολυμπιάδα Ιβάνοβα, ήταν συγκλονιστική, αλλά τελικά
κρίθηκε σχεδόν στο νήμα, το οποίο έκοψε πρώτη η Ελληνίδα πρωταθλήτρια με χρόνο
1 ώρα 29 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα, συνολικά τέσσερα δευτερόλεπτα καλύτερα από
τη Ρωσίδα (1.29.16), η οποία, όπως και στο Σίδνεϊ πριν από τέσσερα χρόνια,
περιορίστηκε στη δεύτερη θέση.

Το 1896 ήταν ο Σπύρος Λούης από το Μαρούσι που, αφού έτρεξε από τον Μαραθώνα
στην Αθήνα (τερματίζοντας μέσα σε αποθέωση στο Παναθηναϊκό Στάδιο), κατέκτησε
το πρώτο χρυσό στην ιστορία για την Ελλάδα στον στίβο.

Μια σημαία και ο γύρος θριάμβου αρχίζει. H Αθανασία, λίγα λεπτά πριν, έχει μπει πρώτη στο στάδιο και ανεβάζει την αδρεναλίνη

Είχε περάσει και αυτός από το Μαρούσι, όπως τώρα η Αθανασία που έκανε τη
διαδρομή στην Αλσούπολη γύρω από το Ολυμπιακό Στάδιο (συνολικά είναι ένα
σιρκουί 2 χιλιομέτρων, το οποίο οι αθλήτριες καλύπτουν από εννέα φορές, δηλαδή
18 χιλιόμετρα, και άλλα δύο χιλιόμετρα είναι το πηγαινέλα από το στάδιο και
προς αυτό) θυμίζοντας σε μικρογραφία τον θρίαμβο του νερουλά από το Μαρούσι
πριν από 108 χρόνια. Απλώς αυτή τη φορά η αποθέωση της πρώτης αθλήτριας έγινε
στο Ολυμπιακό Στάδιο.

«Είμαι απίστευτα συγκινημένη, τι να πω. Ο κόσμος μού έδωσε τρομερή δύναμη και
τον ευχαριστώ, ενώ με δυνάμωσε ακόμα περισσότερο αυτό που έγινε με τον Κώστα
Κεντέρη και την Κατερίνα Θάνου. Δεν έπρεπε να συμβεί και τα παιδιά δεν φταίνε
σε τίποτε», τόνισε η νεαρή πρωταθλήτρια, που σημείωσε τη μεγαλύτερη διάκριση
της καριέρας της δημιουργώντας παγκόσμιο θαυμασμό, με τους ξένους συναδέλφους
να ρωτούν απεγνωσμένα να μάθουν στοιχεία για τη νέα Χρυσή Ολυμπιονίκη.

«Ένιωθα καλά και έκανα αρκετά καλό βάδην, απλά δεν ήξερα σε τι κατάσταση είναι
και οι άλλες αθλήτριες. Μετά τα 14 χιλιόμετρα κουράστηκα, αλλά όλη η Πρέβεζα
ήταν εκεί, οι δικοί μου και ο κόσμος που μου έδωσαν απίστευτη δύναμη.
Ανυπομονώ να ακούσω τον εθνικό ύμνο», είπε η φοιτήτρια της Ψυχολογίας, που…
ψυχολόγησε με τον καλύτερο τρόπο τις αντιπάλους της, έφτασε στον θρίαμβο και
το βράδυ αποζημιώθηκε μπροστά σε 60.000 θεατές, που έψαλαν μαζί της τον εθνικό
μας ύμνο, προκαλώντας της ρίγη χαράς.

«Πραγματικά έκλαψα, και στη μνήμη μου ήρθαν η Βούλα Πατουλίδου και η Κατερίνα
Θάνου, δύο αθλήτριες για τις οποίες είχα κλάψει. Δεν ξέρω γιατί, αλλά έκλαιγα
αφού με είχαν συγκινήσει πάρα πολύ με τις προσπάθειές τους», παραδέχτηκε η
Αθανασία Τσουμελέκα, που κάλυψε κατά κάποιον τρόπο στις καρδιές όλων την
απουσία μιας άλλης μεγάλης συναθλήτριάς της από την Πρέβεζα, της Κατερίνας Θάνου.

H ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ

Δεν έφτασε τυχαία στη μεγάλη επιτυχία

Πανηγυρίζει… σαν έτοιμη σπό καιρό

H Τσουμελέκα, παρά το μικροπρόβλημα υγείας που παρουσίασε την Κυριακή το
βράδυ, κατέβηκε, αγωνίστηκε και νίκησε, εφαρμόζοντας άψογα την τακτική που
είχε σχεδιάσει με τον προπονητή της Νίκο Δημητριάδη.

H επιτυχία δεν ήρθε τυχαία, αφού είχε δώσει δείγματα γραφής πολλές φορές με
πιο πρόσφατα την 7η θέση πέρυσι στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Παρίσι αλλά και
την 9η πριν από δύο χρόνια στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Μονάχου.

Επίσης, ακόμα, σε μικρότερη ηλικία, είχε κατακτήσει δύο μετάλλια, ένα χρυσό
στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κάτω των 23 ετών, πέρυσι στο Μπιγκός της Πολωνίας και
ένα ασημένιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νεανίδων στο Γκροσέτο το 2001 (ήταν όμως
τότε 10 χιλιόμετρα εντός σταδίου).

Μην ξεχνάμε και την 4η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νεανίδων στο Σαντιάγκο
της Χιλής το 2000, σε ηλικία 18 ετών.

Γεννημένη στις 2 Ιανουαρίου του 1982 στην Πρέβεζα ασχολήθηκε από πολύ μικρή με
τον στίβο και πιο συγκεκριμένα με το βάδην, μπαίνοντας από νωρίς στα… βάσανα
με προπονητή τον Μανώλη Μυλωνά (ο πρώτος της προπονητής που συνεχίζει και
σήμερα μαζί της σε συνεργασία με τον Νίκο Δημητριάδη).

Κατάφερε να συνδυάσει το σχολείο με τις προπονήσεις (απαραίτητη προϋπόθεση για
να την αφήσουν οι γονείς της να συνεχίσει), που σιγά σιγά γίνονταν πιο έντονες
αν και είχε δοκιμάσει περισσότερο στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων (5.000 και
10.000 μέτρα) πριν ασχοληθεί αποκλειστικά με το βάδην.

Εδώ και αρκετό καιρό δοκίμαζε τη διαδρομή στη Νέα Ιωνία και στην Αλσούπολη και
έδειχνε να είναι έτοιμη από καιρό. Ο χρόνος της Τσουμελέκα (1 ώρα 29 λεπτά και
12 δευτερόλεπτα) ήταν η καλύτερή της επίδοση, ενώ στη δεύτερη θέση όπως είπαμε
τερμάτισε μια… Ολυμπιάδα η Ρωσίδα Ιβάνοβα (το μικρό της είναι Ολυμπιάδα) με
χρόνο 1.29.16 και το χάλκινο μετάλλιο πήρε η Αυστραλέζα Τζέιν Σαβίλ με χρόνο
1.29.25. Εξαιρετική ήταν και η εμφάνιση της Αθηνάς Παπαγιάννη η οποία με χρόνο
1.30.37 κατέκτησε την 10η θέση, ενώ η Χριστίνα Κοκότου τερμάτισε 31η με
επίδοση 1.35.43.