Xάλκινα κουπιά !

Οι δύο Βολιώτες κωπηλάτες στον χθεσινό τελικό του διπλού σκιφ ελαφρών βαρών, στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο του Σχινιά, «τράβηξαν το κουπί» μέχρι τέλος, χαρίζοντας στην Ελλάδα το χάλκινο μετάλλιο

Πίστεψαν στις δυνάμεις τους, ξεπέρασαν τους εαυτούς τους και έγραψαν ιστορία.
Είκοσι χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες, όπου ο Κώστας
Κοντομανώλης συμμετείχε σε τελικό, η ελληνική κωπηλασία βρήκε στα πρόσωπα του
Βασίλη Πολύμερου και του Νίκου Σκιαθίτη τους καλύτερους πρεσβευτές για την
«άνοιξη» του αθλήματος. Οι δύο Βολιώτες κωπηλάτες στον χθεσινό τελικό του
διπλού σκιφ ελαφρών βαρών, στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο του Σχινιά, «τράβηξαν
το κουπί» μέχρι τέλος, χαρίζοντας στην Ελλάδα το χάλκινο μετάλλιο. Μια
διάκριση τεράστια, αν αναλογιστεί κανείς τις δυσκολίες του αθλήματος και τα
αντίπαλα πληρώματα που ξεπέρασαν.

«Είναι φανταστικό. Ακόμα δεν μπορούμε να πιστέψουμε τι έχουμε πετύχει. Ίσως
αργήσουμε να το καταλάβουμε», είπε ο Βασίλης Πολύμερος λίγο μετά το τέλος της
κούρσας. Δίπλα του ο Νίκος Σκιαθίτης δείχνει εξουθενωμένος από την
υπερπροσπάθεια.

«Μου έσπασαν τα γόνατα. Δεν αντέχω άλλο. Προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι έχει
γίνει και δεν μπορώ».

Λόγια με συναίσθημα, λόγια που πνίγονται, καθώς τους κόβεται η ανάσα από την
προσπάθεια που κατέβαλαν. Και στις κερκίδες είχε στηθεί ένα τρελό πανηγύρι,
από τους 8.000 θεατές που βρέθηκαν πρωί πρωί στον Σχινιά. Ανάμεσά τους, οι
συγγενείς και φίλοι των Ελλήνων Ολυμπιονικών, που είχαν πιάσει τις καλύτερες
θέσεις με ευθεία τον τερματισμό και φυσικά δημιούργησαν το δικό τους σκηνικό.

ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ

Ο τερματισμός δεν ήταν μια απλή διαδικασία για τους Πολύμερο – Σκιαθίτη. Με το
τέλος της κούρσας, βλέπουν από μακριά να σηκώνεται η καρτέλα με το Νο 5,
πράγμα που σήμαινε πώς πρέπει να πάνε στην αποβάθρα της «Μεικτής Ζώνης» για
τις πρώτες δηλώσεις. Βγαίνουν αργά αργά από τη βάρκα, αλλά ο Νίκος Σκιαθίτης
δεν αντέχει και σωριάζεται κάτω. Από πάνω του ο Βασίλης Πολύμερος του ρίχνει
νερό στο πρόσωπο, τον αγκαλιάζει και τον βοηθάει να συνέλθει. Λίγα μέτρα
παραπέρα οι εθελοντές θέλουν να τους αγγίξουν, να τους πουν ένα μεγάλο
ευχαριστώ, να τους δώσουν νερό, ενώ την ώρα που οι δύο Ολυμπιονίκες
κατευθύνονται προς τους εκπροσώπους του Τύπου, χτυπάνε ρυθμικά παλαμάκια
φωνάζοντας «Ελλάς-Ελλάς». Ο Βασίλης Πολύμερος με την άκρη του ματιού του
βλέπει έξω από το προστατευτικό της «Μεικτής Ζώνης» τη μνηστή του Χρύσα
Μπισκιτζή. Τρέχει, την αγκαλιάζει, τη φιλάει και ξαναγυρίζει στη θέση του για
τις πρώτες δηλώσεις. Να σημειωθεί ότι η Χρύσα Μπισκιτζή μαζί με τη Μαρία
Σακελλαρίδου, το Σάββατο το πρωί στον μικρό τελικό του διπλού σκιφ ελαφρών
βαρών γυναικών πήραν την έκτη θέση.

ΤΟ ΑΞΙΖΑΝ

« Άξιζαν αυτό το μετάλλιο », είπε χαμογελαστή η Χρύσα Μπισκιτζή. Και πρόσθεσε:
«Ήταν επιβράβευση των προσπαθειών τους όλα αυτά τα χρόνια. H κωπηλασία στη
χώρα μας έχει ανέβει και θα υπάρξουν κι άλλες διακρίσεις».

Στην τελετή της απονομής, ο έμπειρος Βασίλης Πολύμερος δεν άντεξε και ξέσπασε
σε λυγμούς. Μπορεί να μην άκουγε τον Εθνικό μας Ύμνο, αλλά τον τραγουδούσαν οι
χιλιάδες θεατές μόλις υψωνόταν η σημαία μας στον ιστό. Οι δύο Έλληνες
κωπηλάτες αφού χαιρέτησαν όλους όσους ήταν κοντά τους, ξαναμπήκαν στη βάρκα
τους και πήγαν προς την πλευρά των θεατών. Ο αδελφός του Νίκου Σκιαθίτη, πιο
τολμηρός απ’ όλους, βούτηξε στα νερά και του έδωσε μία ελληνική σημαία.

ΤΟ ΔΙΔΥΜΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

Οι φωνές του κόσμου μάς έδωσαν κουράγιο

Λίγη ώρα αργότερα οι Πολύμερος – Σκιαθίτης εμφανίστηκαν πιο ήρεμοι και
ανέλυσαν την κούρσα που τους χάρισε το χάλκινο μετάλλιο.

«Βγήκαν οι κόποι της τετραετίας. Με κρύο, βροχές, χιόνια, ζέστη στα Γιάννινα
παίρναμε τη βάρκα μας για την προπόνηση. Σκληρή δουλειά και το αποτέλεσμα μας
δικαίωσε. Πολλοί ήταν οι συντελεστές αυτής της επιτυχίας. H ομοσπονδία που
στάθηκε πλάι μας, ο προπονητής που μας έκανε να πιστέψουμε στις δυνατότητές
μας και ο κόσμος που μας συμπαραστάθηκε. Τους ευχαριστούμε όλους από την
καρδιά μας» ξεκίνησε ο Βασίλης Πολύμερος, για να προσθέσει ο Νίκος Σκιαθίτης,
ο οποίος πήρε για πρώτη φορά μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες:

«H προετοιμασία μας ήταν ήρεμη και χωρίς προβλήματα. Τέσσερα χρόνια μαζί με
τον Βασίλη μοιραζόμαστε το ίδιο δωμάτιο, την ίδια βάρκα και ουσιαστικά ζούμε
σαν αδέλφια. Τραβάμε κυριολεκτικά κουπί, στη ζωή και την κωπηλασία. Έχουμε
ταυτιστεί πλήρως, υπάρχει συνεννόηση, με αποτέλεσμα όλα να γίνονται πιο
εύκολα. Τώρα επόμενος στόχος μας είναι το Πεκίνο».

Αναλύοντας την κούρσα, ο Βασίλης Πολύμερος είπε: «Μέχρι τα 1.500 μ. ήμασταν
στην τέταρτη θέση. Οι φωνές του κόσμου μάς έδωσαν κουράγιο στα τελευταία 500
μ.» ενώ ο ιδιαίτερα αποκαλυπτικός Νίκος Σκιαθίτης πρόσθεσε: «Μέχρι τα 1.500 μ.
σκεφτόμουν ότι πάει, χάσαμε το μετάλλιο. Όμως όσο πλησιάζαμε προς το τέλος και
με τις φωνές των θεατών στ’ αυτιά μου έλεγα πως μπορούμε να κάνουμε την
υπέρβαση. Τα δώσαμε όλα και μόλις περάσαμε τη γραμμή του τερματισμού σκέφθηκα
ότι τώρα θα παραδώσω το πνεύμα μου. Γνώριζα πως πήραμε το μετάλλιο και είπα
από μέσα μου πως όλα τελείωσαν».

Όταν τους επεσήμαναν πως τρία από τα ελληνικά μετάλλια τα έχουν κατακτήσει
δίδυμα αθλητών, ο έμπειρος Βασίλης Πολύμερος είπε: «Δεν ξέρω τι γίνεται με
τους άλλους συναθλητές μας που αποτελούν δίδυμα, αλλά ο Νίκος παρ’ ότι είναι
μικρότερός μου, έχει πετύχει να φθάσει σε πολύ καλό επίπεδο με συνέπεια όλα
στη βάρκα να γίνονται πιο απλά. Δεν υπάρχουν νεύρα μεταξύ μας και κοιτάζουμε
πώς να διορθώνουμε τις αδυναμίες μας».