H 5η θέση είναι σαν μετάλλιο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
11 λεπτά  |
 |
|
Πριν καλά καλά ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο |
Σκεφτείτε ένα παιδί, σε ηλικία 12-13 χρόνων, να κολυμπά και να μην είναι σε
θέση να εξασφαλίσει ούτε καν τη συμμετοχή του σε πρωταθλήματα. Μπορείτε να
φανταστείτε, επίσης, να προπονείται σε 50άρα διαδρομή, αλλά στη θάλασσα. Πολλά
μπορεί να συμβούν στη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά δέκα χρόνια πριν αν κάποιος
έλεγε στον Σπύρο Γιαννιώτη, «εσύ παιδί μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004
θα κολυμπήσεις σε δύο τελικούς», ο μικρός μάλλον να φώναζε τον πατέρα του για
να πάψουν να τον κοροϊδεύουν.
Αυτό το παιδί, λοιπόν, που κολυμπούσε τότε στη θάλασσα της Κέρκυρας και δεν
μπορούσε να αγωνιστεί σε πρωτάθλημα κατηγοριών, είναι ο Σπύρος Γιαννιώτης, ο
οποίος προχθές το απόγευμα τερμάτισε στην 5η θέση του τελικού των 1.500 μ.
ελεύθερο, σπάζοντας για άλλη μια φορά τα χρονόμετρα. H επίδοσή του, 15.03. 69,
πολύ απλά αποτελεί νέο πανελλήνιο ρεκόρ βελτιώνοντας φυσικά τον χρόνο που είχε
σημειώσει την προηγούμενη, στα προκριματικά του αγωνίσματος. (15.03.87). Όπως
είχε πει, λοιπόν, την ημέρα που κολύμπησε στον τελικό των 400 μ. ελεύθερο.
«Φτιάχνομαι με κάτι τέτοια. Όταν πάω καλά στο πρώτο αγώνισμα, συνήθως έχω το
ίδιο καλή απόδοση και στο δεύτερο». Έτσι έγινε λοιπόν.
«Παρά λίγο να γίνει ό,τι και στα 400 μ.», έλεγε γελώντας, μόλις βγήκε από το
νερό, «να σημειώσω δηλαδή τον ίδιο χρόνο με τα προκριματικά». Βέβαια, αυτή τη
φορά, έκανε ρεκόρ. Στη συνέχεια, μίλησε για τακτική: «Κάτι άλλαξε. Και ο Χάκετ
νομίζω δεν είχε την ίδια τακτική με τον προκριματικό. Κοίταζα λίγο την κούρσα
παρακολουθώντας τους άλλους, να δω και ποιος θα κερδίσει. Το θέμα είναι ότι
“άνοιξα” στα τελευταία 500 μέτρα. Ξέρω ότι ο Ρουμάνος (σ.σ.: ο Κόμαν) αυτό
κάνει πάντα. Πάει γρήγορα στην αρχή, αλλά στο τέλος κουράζεται. Δεν ξέρω, αλλά
νομίζω ότι η 5η θέση είναι σαν μετάλλιο. Θα περάσει πολύς χρόνος μέχρι να
καταλάβω τι έγινε. Νομίζω ότι πρέπει να είμαι πολύ ευχαριστημένος. Τώρα θα
ανέβει ο πήχυς πιο ψηλά», είπε και έσπευσε σε ένα τηλεοπτικό κανάλι του
Καναδά, όπου τον ζήτησαν για να μάθουν ποιος είναι και πως η ελληνική
κολύμβηση άρχισε να παρουσιάζει τέτοια άνοδο.
Όλα αυτά το βράδυ του Σαββάτου. Ο Σπύρος Γιαννιώτης ήταν ο μοναδικός Έλληνας
αθλητής από την εποχή του Τσικλητήρα και του Ζερβίνη, που είχε δύο συμμετοχές
σε τελικούς στην ίδια διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.
ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ
H ιστορία του, όμως, αρχίζει από πολύ παλιά. Για την ακρίβεια από τις ακτές
του Ατλαντικού, στο Λίβερπουλ όπου γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1980. H
μητέρα του Μπρέντα Αγγλίδα, ο πατέρας του Διονύσης Κερκυραίος, ο Σπύρος έζησε
τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής του δίπλα στο Άνφιλντ. Εκείνη την εποχή, η
Λίβερπουλ μεσουρανεί, αλλά η οικογένεια του Σπύρου επιστρέφει στην Κέρκυρα. Ο
μικρός, σε ηλικία τεσσάρων χρόνων, πρωτογνωρίζει το χλώριο της πισίνας και
αυτό φαίνεται ως το πιο φυσικό πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί: Πολύ απλά,
υπήρχε το μικρόβιο. H μητέρα του Μπρέντα ήταν κολυμβήτρια και μάλιστα
πρωταθλήτρια στη Νότια Αγγλία. «Στις μεγάλες αποστάσεις μάλιστα αν και εγώ δεν
άρχισα έτσι», λέει ο Σπύρος Γιαννιώτης. «Έτσι, με ώθησε στην πισίνα και δεν το
κρύβω ότι μου άρεσε. H μητέρα μου πίστευε πολύ σε εμένα, μου έλεγε πάντα ότι
θα διακριθώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έως τώρα, δεν έχει πέσει έξω. Μετάλλιο,
βέβαια, δεν πήρα στην Αθήνα, αλλά έχουμε χρόνο έως το Πεκίνο. Προς το παρόν,
το όνειρό της βγαίνει».
 |
|
«H μητέρα μου πίστευε πολύ σε εμένα, μου έλεγε πάντα ότι θα διακριθώ στους |
Στην Κέρκυρα θα ήταν ένδεκα χρόνων όταν έκλεισε το κολυμβητήριο. «Τότε, εκτός
από το χλώριο, γνώρισα και την αλμύρα της θάλασσας, αλλά για αγωνιστικούς
λόγους. Αρχές δεκαετίες του ’90 κολυμπούσα το καλοκαίρι, φυσικά, σε 50άρες
διαδρομές στη θάλασσα. Αυτά ήταν τα πιο δύσκολα χρόνια. Όταν άνοιξε πάλι το
κολυμβητήριο τα προβλήματα ήταν πολλά, αφού είχα μείνει πίσω. Να φανταστείς
δεν μπορούσα να πιάσω ούτε τα όρια για τα πανελλήνια πρωταθλήματα. Στάθηκα
όμως τυχερός. Όλα έγιναν εντελώς συμπτωματικά. Κάποιος πατέρας από την εξέδρα
με χρονομετρούσε στο 100άρι. Λέει λοιπόν στους υπεύθυνους: “Γιατί βρε παιδιά
δεν τον δοκιμάζετε στις μεγάλες αποστάσεις;”. Έτσι, άρχισα εντελώς τυχαία όπως
διαπιστώνεις στα 1.500 μ. Πιάνω μάλιστα και το όριο μετέχω στο πρωτάθλημα
κατηγοριών και παίρνω την 7η θέση. Αυτό ήταν ουσιαστικά η αρχή».
H ΚΑΤΑΞΙΩΣΗ
Όταν ήρθε στην Αθήνα, η κατάσταση έγινε πολύ διαφορετική. Τα χρόνια πέρασαν
και η γνωριμία του με τον Νίκο Γέμελο ήταν καταλυτική στην καριέρα του: «Με το
προπονητή μου είμαστε μαζί εδώ και πέντε χρόνια. Είναι ο μέντοράς μου. Είμαστε
φίλοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι ιδιαίτερα αυστηρός μαζί μου, όταν
πρέπει. Ο Νίκος κατάφερε να μου “βγάλει” ό,τι καλύτερο μπορούσα να δώσω».
Φυσικά, το πρώτο στάδιο ήταν το 2001 στη Φουκουόκα, όταν ήταν 7ος στα 400 μ.
ελεύθερο. Στη Μαδρίτη, τον περασμένο Μάιο, ήταν τέταρτος στα 1.500 μ. «Νομίζω
ότι με βάση την προπόνηση που έχω κάνει έως τώρα, πήρα αυτό που μου άξιζε σε
αυτούς τους Αγώνες», λέει και συνεχίζει: «Για το κολύμπι άφησα αρκετά
πράγματα. Όπως, για παράδειγμα, τις σπουδές μου στα ΤΕΦΑΑ».
Ο Σπύρος Γιαννιώτης μιλάει για τη Θωμαή, την κοπέλα που του στάθηκε ιδιαίτερα
στην προσπάθειά του τα τελευταία χρόνια: «Μαζί περνάμε τον ελεύθερο χρόνο μου.
 |
|
Ο δρόμος προς τη διεθνή καταξίωση δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Ο Σπύρος |
Μου έδινε κουράγιο. Σίγουρα της οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ, όπως φυσικά και
στην οικογένειά μου. Να φανταστείς πως αντί πάει διακοπές αυτή την περίοδο,
έγινε εθελόντρια για να είναι κοντά μου και να μου συμπαραστέκεται».
Ασφαλώς, τώρα ακολουθούν διακοπές: «H χρονιά ήταν πολύ κουραστική και επίπονη.
Ιδιαίτερα, για εμένα που έλαβα μέρος στην πρώτη ημέρα των αγώνων και περίμενα
έως την τελευταία για το δεύτερο αγώνισμα, ήταν πολύ κουραστική ψυχολογικά.
Έτσι, οφείλω ένα μεγάλο ρεπό στον εαυτό μου», υποστηρίζει και συμπληρώνει:
«Έτσι και αλλιώς, η επόμενη χρονιά είναι μεταβατική και προσωπικά δεν περιμένω
κάτι θεαματικό».
ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ
Αυλαία με τρία παγκόσμια ρεκόρ
 |
|
H ομάδα 4X100 μ. μεικτής της Αυστραλίας (Ρούνεϊ, Τζόουνς, Τόμας και Χένρι) με |
Με τρία παγκόσμια ρεκόρ ολοκληρώθηκαν τα αγωνίσματα της κολύμβησης. Οι
Αυστραλιανές, οι Αμερικανοί στα 4X100 μ. μεικτής, αλλά και ο Άαρον Πίρζολ που
«έπεσε» πρώτος στο ύπτιο, έδωσαν διαφορετικό χρώμα στο φινάλε της κολύμβησης,
που πρόσφερε πολλές συγκινήσεις για οκτώ ημέρες.
Στα 4X100 μ. των ανδρών, οι Πίρζολ, Χάνσεν, Κρόκερ και Λέζακ νίκησαν εύκολα με
3.30.68, καταρρίπτοντας την επίδοση που είχαν από το παγκόσμιο της Βαρκελώνης
(27/7/2003) πάλι οι ΗΠΑ, με 3.31.54. Οι Αμερικανοί τα κατάφεραν έτσι και χωρίς
τον Μάικλ Φελπς που παρακολουθούσε από την εξέδρα, ενώ παγκόσμιο σημείωσε και
ο Άαρον Πίρζολ, ο οποίος ήταν ο πρώτος που κολύμβησε. H επίδοσή του στο 100άρι
ύπτιο ήταν 53.45 και κατέρριψε το ρεκόρ που είχε από το Σίδνεϊ, ο συμπατριώτης
του Λένι Κράιζελμπεργκ με 53.60.
Το 3.33.62 των Γερμανών Ντρίζεν, Κρούπα, Ρούπρατ, Κόνραντ που πήραν το
ασημένιο μετάλλιο είναι ρεκόρ Ευρώπης, ενώ την καλύτερη επίδοση για την Ασία
(3.35.22) πέτυχαν οι Ιάπωνες (Μορίτα, Κιταγίμα, Γιαμαμότο, Οκουμούρα) που
πήραν το χάλκινο.
Νωρίτερα είχαν δράσει και οι Αυστραλιανές: Ρούνεϊ, Τζόουνς, Τόμας και Χένρι
κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο στα 4X100 μ. μεικτής, με 3.57.32, καταρρίπτοντας
την επίδοση που είχαν οι ΗΠΑ με 3.58.30 από τις 23/9/2000 στο Σίδνεϊ. Και εδώ
είχαμε «βροχή» από ρεκόρ. Το 59.68 στο ύπτιο που πέτυχε η Αμερικανίδα Νάταλι
Γκούγκλιν είναι Ολυμπιακό ρεκόρ, το 1.01.18 της Αυστραλιανής Ρούνεϊ είναι
ρεκόρ Ωκεανίας, ενώ νέα ευρωπαϊκή επίδοση αποτελεί και το 4.00.72 των
Γερμανίδων οι οποίες πήραν το χάλκινο μετάλλιο.
Όσον αφορά τα ατομικά αγωνίσματα, η Ολλανδή Ίνγκε Ντε Μπρουίν κυριάρχησε στα
50 μ. ελεύθερο με 24.58. Ήταν το όγδοο Ολυμπιακό μετάλλιο της Ολλανδής. «Είναι
απίστευτο, δεν ξέρω πώς να το εκφράσω. Είχα μεγάλη πίεση εξ αιτίας των άλλων
επιδόσεων. Δεν ξέρω αν θα είμαι στους Αγώνες του Πεκίνου το 2008».
Τέλος, ο Αυστραλός Γκραν Χάκετ κυριάρχησε εύκολα στα 1.500 μ. με 14.43.40
(Ολυμπιακό ρεκόρ). Ο Αμερικανός Λάρσεν Γιένσεν ήταν δεύτερος (14.45.29, ρεκόρ
Αμερικής) και ο Βρετανός Ντέιβιντ Ντέιβις τρίτος (14.45.95, ρεκόρ Ευρώπης).
Συνολικά, στα αγωνίσματα της κολύμβησης καταρρίφθηκαν οκτώ παγκόσμια ρεκόρ.
Εκτός από αυτά που αναφέραμε για την τελευταία ημέρα, ρεκόρ πέτυχαν ο Φελπς
στα 400 μ. μεικτής (4.08.26), η Αυστραλιανή Τζούντι Χένρι στα 100 μ. ελεύθερο
(53.52), οι Αυστραλιανές στα 4X100 μ. ελεύθερο, οι Νοτιοαφρικανοί στα 4X100 μ.
ελεύθερο και οι Αμερικανίδες στα 4X200 μ. ελεύθερο.
Όσον αφορά τα μετάλλια, η κυριαρχία των ΗΠΑ ήταν εντυπωσιακή. Κατέκτησαν 28
μετάλλια, από τα οποία δώδεκα ήταν χρυσά. H Αυστραλία ήταν δεύτερη με 15 (επτά
χρυσά) και η Ιαπωνία τρίτη με οκτώ (τρία χρυσά).
ΔΙΑΘΕΣΟΠΟΥΛΟΣ: ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΙΣΙΝΑ
Τα παιδιά έκαναν την υπέρβαση
Υποσχέσεις για το μέλλον αλλά και διεκδικήσεις από την Πολιτεία για καλύτερες
συνθήκες προετοιμασίας, από τους κολυμβητές και τις κολυμβήτριες.
Ο πρόεδρος της ΚΟΕ, Δημήτρης Διαθεσόπουλος, αναφέρθηκε στα προβλήματα που
αντιμετώπισαν τα παιδιά κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας τους. «Όλα τα
παιδιά ξεπέρασαν τον εαυτό τους. Το όνειρό μας ήταν να δούμε κάποτε έναν
κολυμβητή μας να μετέχει στα απογευματινά αγωνίσματα και είδατε συμμετοχές σε
έξι τελικούς και άλλες τρεις σε ημιτελικούς. Για όσους γνωρίζουν την κατάσταση
που επικρατεί διεθνώς στην κολύμβηση είναι εύκολο να αντιληφθούν το μέγεθος
της επιτυχίας. Το κολύμπι έχει βρει τον δρόμο του. Κάναμε την υπέρβαση. Πριν
από δέκα χρόνια δεν είχαμε καν συμμετοχή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ρώμης»,
είπε ο κ Διαθεσόπουλος και άρχισε την καταμέτρηση των προβλημάτων: «Έγινε μια
συστηματική δουλειά με ανυπέρβλητα εμπόδια. Χωρίς κλειστή πισίνα έως τις
παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων, ευτυχώς υπήρχε το κολυμβητήριο του Ζαππείου.
Και εκεί με βροχές, με κρύο και χιόνια, τα παιδιά έκαναν προετοιμασία. Αν
έχουμε τη δυνατότητα να συνεχίσουμε την ίδια δουλειά ή αν θα υποχρεωθούμε να
ανακόψουμε αυτή την πορεία και να επιστρέψουμε στο ’94. Αν συνεχιστούν έτσι,
τότε στο Πεκίνο περιμένουμε το κάτι παραπάνω».
Επί της ουσίας: Τι ζητούν στην ΚΟΕ για την κολύμβηση; «Σωστούς αγωνιστικούς
χώρους», υποστηρίζει ο Δημήτρης Διαθεσόπουλος. «Μια κλειστή πισίνα για να
δουλεύουν τα παιδιά τον χειμώνα. Να είμαστε σε θέση να ανταποκριθούμε στις
απαιτήσεις των παιδιών και να συνεχίσουμε να διατηρούμε αυτό το πετυχημένο τιμ
των 21 ατόμων, προπονητών, γιατρών και φυσικοθεραπευτών. Να έχουν τα παιδιά τα
οδοιπορικά τους. Είναι θέμα χρόνου, όχι απλώς για μετάλλιο στο Πεκίνο. Δεν
ξέρω κι εγώ που μπορούμε να φτάσουμε. Τα δικά μας παιδιά δεν υστερούν σε
τίποτα από τα υπόλοιπα, απλώς δεν έχουν τα ίδια μέσα προετοιμασίας».
ΠΑΠΑ: ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ
Υποθήκη για το μέλλο η εμπειρία των Ολυμπιακών
 |
|
«Οι προσπάθειές μας δικαιώνονται», δηλώνει η Ευτυχία Πάπα |
H Ευτυχία Πάπα, παρά την προσπάθεια που κατέβαλε δεν κατάφερε να προκριθεί
στον τελικό των καταδύσεων από πλατφόρμα 10μ, όμως έγινε η πρώτη αθλήτρια που
έφτασε σε ημιτελικό ατομικού αγωνίσματος. Αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι «κάτι
θετικό» γίνεται σε αυτό το χώρο.
«Είμαι ικανοποιημένη από την προσπάθεια. Δεν λέω ότι δεν έγιναν κάποια λάθη,
άλλωστε αυτά κάνουν τη διαφορά στο αγώνισμά μας. Όμως, για πρώτη φορά είχαμε
συμμετοχή σε ημιτελικό ατομικού καταδύσεων και αυτό κάτι λέει. Συνεχίζουμε.
Κρατάω την εμπειρία που απέκτησα και η οποία αποτελεί υποθήκη για το μέλλον»,
είπε η Πάπα.
«Το σημαντικό για όλα τα παιδιά που μετέχουν στην ομάδα είναι να βλέπουν τις
προσπάθειές τους να δικαιώνονται. Μην ξεχνάτε πως εδώ στις καταδύσεις είμαστε
μια οικογένεια και ο ένας είναι πολύ κοντά στον άλλον».
Όσον αφορά τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται πλέον στο άθλημα, η Ευτυχία
Πάπα υποστηρίζει: «Κάτι γίνεται. Θα έχουμε το προπονητήριο στον Άγιο Κοσμά,
ελπίζω να μείνει ανοιχτό και το Καταδυτήριο στο ΟΑΚΑ, αλλά και να εξοπλιστούν
τα γυμναστήρια.
Όλοι ελπίζουμε ότι στη συνέχεια μπορούν να έρθουν καλύτερες ημέρες για το
άθλημα. Ας μην ξεχνάμε πως υπάρχει υποδομή και δεν είναι τυχαίες οι επιτυχίες
με τα μετάλλια στις διεθνείς διοργανώσεις των νέων και νεανίδων». H Ευτυχία
Πάπα συγκέντρωσε στον ημιτελικό 463,89 βαθμούς και κατετάγη 17η.
Στο μεταξύ, Θωμάς Μπίμης και Νίκος Συρανίδης μπαίνουν από σήμερα στη μάχη των
προκριματικών στα 3μ. (13.30). Οι δύο χρυσοί Ολυμπιονίκες στις συγχρονισμένες
καταδύσεις έχουν πρώτο στόχο την πρόκρισή τους στους αυριανούς ημιτελικούς.
«Κατ’ αρχήν θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το ατομικό με τις συγχρονισμένες
καταδύσεις είναι δυο εντελώς διαφορετικές καταστάσεις», λέει ο ομοσπονδιακός
τεχνικός, Πέτρος Φυρίγος. «Πρώτος στόχος των παιδιών είναι η πρόκρισή τους
στον ημιτελικό. Στη συνέχεια βλέπουμε. Ήδη έχουν καταβάλει πολύ μεγάλη
προσπάθεια. Όσο για την Πάπα η συμμετοχή της στον ημιτελικό στα 10μ είναι πολύ
μεγάλη επιτυχία. Ας μην ξεχνάμε, πως στο Σίδνεϊ ήταν 29η και τώρα πέρασε στη
17η θέση».
Google news
