EΓPAΨAN

I.K. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος με αφορμή την υπόθεση Κεντέρη – Θάνου)

«Ο Ελευθέριος Βενιζέλος χρειάστηκε να δημιουργήσει τη σύγχρονη Ελλάδα και να
περιμένει 70 χρόνια μετά θάνατον για να δώσει το όνομά του σε ένα αεροδρόμιο.
Περισσότερο από έναν αιώνα περίμενε ο Χαρίλαος Τρικούπης για να τιμηθεί
ονομαστικώς με μια γέφυρα. Ο Κώστας Κεντέρης πήρε χρυσό στα 200 μ. και μέσα σε
μία τριετία έγινε πλοίο, γραμμή του τραμ, γραμματόσημο, διαφήμιση, αθλητικό
κέντρο, αεροπλάνο και εθνικός ήρωας. H Εθνική Ελλάδος στο ποδόσφαιρο κέρδισε
άπαξ κάτι και έχει σχεδόν αντικαταστήσει στην εθνική συνείδηση τον Ιερό Λόχο.
Ο δε Σάκης Ρουβάς πάλι καλά που δεν κέρδισε τη Eurovision: θα είχε ήδη
μετονομαστεί προς τιμήν του το Ηρώδειο.

Αλίμονο στον λαό που έχει ανάγκη από ήρωες, έλεγε ο Μπρεχτ. Αλίμονο στον λαό
που κατασκευάζει ήρωες του ποδαριού, θα μπορούσα να προσθέσω. Διότι οι εύκολοι
ήρωες έχουν ένα χαρακτηριστικό: εύκολα καίγονται. Δεν είναι μόνο η υπερβολή
ούτε απλώς η αμετροέπεια, είναι και η σπουδή. Δεν λέω να περιμένει κοτζάμ
Κεντέρης όσο ο Βενιζέλος ή ο Τρικούπης για να τιμηθεί, προς Θεού. Αλλά δεν
άφηναν τουλάχιστον να ολοκληρωθεί η αθλητική σταδιοδρομία του»;

(«Το Βήμα της Κυριακής»)