Mαύρο μαργαριτάρι

H Νέρι Νιαγκουάρα ήταν τρίτη στα πρώτα 50 μέτρα, αλλά στη συνέχεια δεν μπόρεσε να αντέξει στην πίεση των αντιπάλων της

Καταπληκτική εμφάνιση από τη Νέρι Νιαγκουάρα και 6η θέση στον τελικό των 100
μ. ελ. H Ελληνίδα κολυμβήτρια έδωσε σκληρή μάχη, βελτίωσε κατά πολύ (54.81) το
δικό της πανελλήνιο ρεκόρ (54.96 από τον τελικό της Μαδρίτης) και το πιο
βασικό είναι ότι της έχει ανοίξει για τα καλά η όρεξη!

«Εντάξει, πρέπει να είμαι ευχαριστημένη. Ήθελα βάθρο όμως! Δυστυχώς, η κούρσα
ήταν τελικά πολύ γρήγορη. Πέτυχα πανελλήνιο ρεκόρ, πήρα έκτη θέση, ε
Ολυμπιακοί Αγώνες είναι αυτοί, τελικά δεν είναι και άσχημα», είπε η 21χρονη
κολυμβήτρια, η οποία είχε ένα καλό πρώτο πενηντάρι, αφού στη στροφή ήταν
τρίτη, πίσω από την Ολλανδέζα Ντε Μπρουίν και την Αμερικανίδα Γκάγκλιν. «Δεν
υπήρχε καμιά τακτική», είπε η Νιαγκουάρα. «Ήταν απλά ένας τελικός, μια κούρσα
για διασκέδαση, μια γιορτή. Απόλαυσα τα πάντα».

Σήμερα, πάντως, έχει και νέα αποστολή, αυτή τη φορά στο 50άρι ελεύθερο. Τι
γίνεται εκεί; «Κάτι ανάλογο. Δεν τελειώσαμε ακόμα. Αρχίζουμε για να
κολυμπήσουμε και στον απογευματινό ημιτελικό και μετά την επόμενη ημέρα, στον
τελικό. Για αυτό πάμε τώρα να ηρεμήσουμε».

H 6η θέση της Νιαγκουάρα στα 100 μ. ελεύθερο ήταν μαζί με την αντίστοιχη του
Γιάννη Κοκκώδη στα 400 μ. μεικτής, οι καλύτερες όσον αφορά τις ελληνικές
συμμετοχές. «Νομίζω ότι η ελληνική κολύμβηση πέτυχε απόλυτα σε αυτούς τους
Ολυμπιακούς Αγώνες. Έχουμε έως τώρα συμμετοχή σε πέντε τελικούς και σκεφτείτε
πως ακόμα δεν τελειώσαμε. Τι απομένει; Λογικά, το επόμενο βήμα είναι το
μετάλλιο. Ενδεχομένως στους επόμενους Αγώνες, στο Πεκίνο».

Οι επόμενοι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι προς το παρόν λίγο μακριά, αλλά ο
προπονητής της, Βόικο Ράτσε, πιστεύει πως αν συνεχιστεί η σωστή δουλειά που
γίνεται και η συνεργασία με την ΚΟΕ, τότε αυτό το μετάλλιο μπορεί να
(ξανά)έρθει στο επόμενο Ευρωπαϊκό, σε δύο χρόνια.

Το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. ελεύθερο κατέκτησε η Αυστραλέζα Τζούντι Χένρι, η
οποία έκανε καταπληκτικό δεύτερο 50άρι. Στη στροφή ήταν μόλις πέμπτη, αλλά
άρχισε να «αναπτύσσεται» στη συνέχεια ξεπερνώντας Ντε Μπρουίν και Γκάγκλιν. Ο
χρόνος της, 53.84.

ΕΝΣΤΑΣΗ

Απίστευτα πράγματα στα 200 μ. ύπτιο ανδρών: Ο Αμερικανός Άαρον Πίρζολ νίκησε
εύκολα, αλλά ακυρώθηκε λόγω αντικανονικής τελευταίας στροφής! Έπειτα από
δεκαπέντε λεπτά, όμως, ανακάλυψαν λάθος (είχαν μεσολαβήσει και έντονες
αποδοκιμασίες από τους Αμερικανούς, με τον Πίρζολ να δίνει τον ρυθμό) και το
χρυσό μετάλλιο δόθηκε τελικά στον Αμερικανό. Ο χρόνος 1.54.95, Ολυμπιακό
ρεκόρ. Έτσι, έμεινε με τη χαρά ο Αυστριακός Μάρκους Ρόγκαν, που βρέθηκε
ανέλπιστα για λίγα λεπτά πρώτος, αλλά και οι Βρετανοί που θα έπαιρναν το
χάλκινο με τον Τζέιμς Γκόνταρντ (μόλις το δεύτερο στη διοργάνωση)!

Εντυπωσιακός ήταν για άλλη μια φορά ο Μάικλ Φελπς, αφού σε 20′ πέτυχε δύο
Ολυμπιακά ρεκόρ, στα 200 μ. μεικτής με 1.57.14 και τα ημιτελικά των 100 μ.
πετ. (51.61).

Έκπληξη στα προκριματικά των 50 μ. ελ. αφού έμειναν εκτός ημιτελικών, ο
Ολλανδός Φαν ντεν Χόγκεμπαντ (17ος) και ο Ρώσος Ποπόφ (20ός).

Από τις υπόλοιπες ελληνικές συμμετοχές: Ο Απόστολος Τσαγκαράκης έκανε πολύ
καλή εμφάνιση στα 50 μ. ελεύθερο (22.72 ενώ το πανελλήνιο ρεκόρ είναι 22.71),
αλλά κατετάγη 24ος. Ο Σωτήρης Πάστρας στα 100 μ. πεταλούδας ήταν 31ος με
54.20, ενώ ο Μαριάνα Λιμπερτά στα 800 μ. ελεύθερο 18η με 8.42.65. Τέλος, η
Ειρήνη Καραστεργίου ήταν 30ή στα 200 μ. ύπτιο με 2.21.93.

Σήμερα, εκτός από τη Νιαγκουάρα (50 μ. ελ.) μετέχουν στα 1.500 μ. ο Σπύρος
Γιαννιώτης και ο Γιώργος Διαμαντίδης, οι οποίοι φιλοδοξούν για μια θέση στον
τελικό.

Με όπλο το πείσμα της έφτασε στην κορυφή

«Ήταν μια κούρσα για διασκέδαση, μια γιορτή. Απόλαυσα τα πάντα», λέει η Νέρι Νιαγκουάρα, η οποία σήμερα θα προσπαθήσει για κάτι παραπάνω στα 50 μ. ελεύθερο

Κράμα Κένυας και Αχαΐας, η Νέρι Νιαγκουάρα έγινε η πρώτη κολυμβήτρια που
κατάφερε την υπέρβαση – για τα ελληνικά δεδομένα – σε έναν πολύ δύσκολο χώρο.

Το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησε τον περασμένο Μάιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
της Μαδρίτης (100 μ. ελεύθερο) έχει τη δική του ξεχωριστή ιστορία. Μοιάζει με
παραμύθι, αφού αρχίζει από ένα μικρό χωριό στην Κένυα, το Κιφί, και φτάνει έως
τις ημέρες μας. Έως την πισίνα του Ολυμπιακού Κέντρου Υγρού Στίβου. Το
«σύμπαν» είχε συνωμοτήσει άλλη μια φορά. Μια πρωταθλήτρια κολύμβησης που
προέκυψε μάλλον από πείσμα, αφού άρχισε με ρυθμική γυμναστική. Και αν δεν ήταν
εκείνος ο πιτσιρικάς ο Γιάννης, από μια φιλική οικογένεια, στην ευαίσθητη
ηλικία του Δημοτικού Σχολείου να την πειράζει επειδή δεν κολυμπούσε γρήγορα,
ίσως να μην είχε συμβεί τίποτα!

Ήταν η εποχή που η μικρή επέστρεφε στο σπίτι με κλάματα, επειδή κάποια παιδιά
στο σχολείο την πείραζαν για το χρώμα του δέρματός της. Έναμιση χρόνο
αργότερα, παραμονές Χριστουγέννων, ένας γνωστός της οικογένειας, τους γνώριζε
στον Ανδρέα Ζωτό, τότε προπονητή στον Πανελλήνιο.

Και αυτό έγινε ακριβώς τη στιγμή που η μικρή, με τη μητέρα της Ελένη
αποχωρούσαν από τις εγκαταστάσεις της οδού Μουστοξύδη απογοητευμένες, επειδή
δεν είχε επιλεγεί για τις προαγωνιστικές κατηγορίες. Ο Ζώτος όταν την είδε,
είχε αντίθετη γνώμη.

Ο ΡΑΤΣΕ

Το ίδιο συνέβη και αρκετά χρόνια αργότερα. Ήταν το ’99, η 16χρονη τότε Νέρι
απογοητευμένη επειδή δεν είχε καταφέρει να συνδυάσει όπως ήθελε σχολείο και
κολύμπι, έκανε σκέψεις για αποχώρηση. Τότε εμφανίστηκε ο ομοσπονδιακός
τεχνικός Βόικο Ράτσε, ο οποίος την έπεισε να θέσει υψηλούς στόχους και να
συνεχίσει. H Νέρι από μικρή ήταν πεισματάρα, γεμάτη ζωντάνια και διάθεση. Δεν
είναι τυχαίο και το όνομά της. Νέρι σημαίνει «πηγή ζωής» στη σουαχίλι. Ο
πατέρας της, Τζόελ, ήρθε στην Αθήνα στα μέσα τα δεκαετίας του ’60 για να
σπουδάσει Ιατρική. Παντρεύτηκε την κυρία Ελένη (καταγωγή από τα Καρέικα
Αχαΐας) και έμεινε για πάντα στην Ελλάδα. Είναι γιατρός, ενώ ο μεγαλύτερος
γιος της οικογένειας, ο Νίκος, είναι πτυχιούχος των ΤΕΦΑΑ, με ειδικότητα το
σκι. Αυτό που δεν έχει αποφασίσει ακόμα η Νέρι. Ποια ειδικότητα, δηλαδή, θα
πάρει από τη νέα περίοδο στα ΤΕΦΑΑ. Όταν θέλει να χαλαρώσει προτιμά να ακούσει
μπαλάντες στη βεράντα του σπιτιού της, να περπατήσει ή να κάνει μια βόλτα με
το αυτοκίνητο.

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 14 Μαρτίου 1983. Τα πέντε τελευταία χρόνια ανήκει
στον ΑΝΟ Γλυφάδας. Ανάλογα με τις επιδόσεις της οριοθετεί και τους στόχους.
«Πριν από δύο χρόνια, δεν μπορούσα να φανταστώ τίποτα από αυτά», έχει πει.
«Όμως, τους τελευταίους μήνες βλέποντας θετικά αποτελέσματα από τις
προσπάθειές μου, άρχισα να ονειρεύομαι και να ζητάω κάτι παραπάνω».