«Λαθραίοι» και στην υγεία

Ο νόμος αποκλείει τους μετανάστες από το σύστημα υγείας της χώρας μας: όσοι
δεν έχουν άδεια παραμονής, δεν μπορούν να μπουν σε δημόσιο νοσοκομείο, παρά
μόνο αν τους συμβεί κάτι έκτακτο. Αλλά ακόμη κι αν έχουν άδεια παραμονής, θα
πρέπει να πληρώσουν για να νοσηλευθούν, εφόσον είναι ανασφάλιστοι.

Οι μετανάστες που ζουν παράνομα στη χώρα μας – το 1/2 του συνόλου των
μεταναστών – ελπίζουν στην καλή προαίρεση γιατρών και διοικήσεων ενώ τα
ιατρεία μη κυβερνητικών οργανώσεων είναι αυτά που αναλαμβάνουν στις
περισσότερες περιπτώσεις την περίθαλψή τους. Οι ίδιες οργανώσεις αναλαμβάνουν
κάποιες φορές τον ρόλο του μεσάζοντα για τη νοσηλεία κάποιου ασθενούς.

Ανισότητες

Σύμφωνα με έκθεση που συντάχθηκε στο πλαίσιο του Κοινοτικού Προγράμματος
Δράσης για την Καταπολέμηση του Κοινωνικού Αποκλεισμού (2002 – 2006), το
σύστημα της χώρας μας δημιουργεί περισσότερες ανισότητες σε σχέση με την
υπόλοιπη Ευρώπη. «Στην Ισπανία, οι μετανάστες έχουν όλοι κάρτα υγείας, αρκεί
να δηλώσουν μια διεύθυνση κατοικίας. H Αυστρία και η Γαλλία δεν αφήνουν
κανέναν εκτός ιατροφαρμακευτικής ασφάλισης», αναφέρει ο ερευνητής κ. Απόστολος
Καψάλης.

Οι αρμόδιοι είναι εκείνοι που… αποτρέπουν τους μετανάστες να προσεγγίζουν το
δημόσιο σύστημα υγείας. Ο Οδηγός του Μετανάστη που έχει συντάξει το υπουργείο
Εσωτερικών, ο οποίος βρίσκεται και στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου, το
αναφέρει ρητά: «Οι μετανάστες που δεν έχουν άδεια παραμονής δεν γίνονται
δεκτοί σε νοσοκομεία, θεραπευτήρια ή κλινικές. Αυτοί που δεν έχουν ασφάλιση,
πρέπει να πληρώσουν τη δαπάνη της νοσηλείας τους».

H περίπτωση 12χρονης

«Πρόσφατα είχαμε την περίπτωση ενός 12χρονου κοριτσιού που αντιμετωπίζει
σοβαρό πρόβλημα με την καρδιά του, αλλά ο πατέρας του δεν έχει βιβλιάριο
παρόλο που δουλεύει εδώ και πολλά χρόνια στην Ελλάδα και αυτό γιατί ο
εργοδότης του δεν του κολλάει ένσημα. Το παιδί πρέπει να χειρουργηθεί, αλλά οι
γονείς του δεν μπορούν να καλύψουν τα έξοδα της νοσηλείας…», λέει
χαρακτηριστικά ο κ. Διονύσης Κεκάι, μέλος της αλβανικής κοινότητας Αθήνας.

Στην πράξη βέβαια, τα νοσοκομεία και οι γιατροί παρέχουν υπηρεσίες στους
μετανάστες, παράνομους και μη, χωρίς ουσιαστικά να είναι υποχρεωμένοι για κάτι
τέτοιο. Όπως αναφέρει ο διοικητής του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας κ.
Άγγελος Παντουβάκης, «περιθάλπουμε οποιονδήποτε και για όσο διάστημα
χρειάζεται», ενώ ο διοικητής του Ευαγγελισμού κ. Ανδρέας Καρταπάνης
συμπληρώνει: «Υπάρχουν περιστατικά μεταναστών που νοσηλεύονται για μήνες.
Κανένας γιατρός δεν ειδοποιεί την Αστυνομία και τα έξοδα της νοσηλείας των
ανασφάλιστων αλλοδαπών βαρύνουν το νοσοκομείο».

Καταφεύγουν σε ιατρεία μη κυβερνητικών οργανώσεων

Στα ιατρεία μη κυβερνητικών οργανώσεων στρέφονται κυρίως οι μετανάστες
που δεν έχουν άδεια παραμονής και φοβούνται να επισκεφθούν κάποιο δημόσιο
νοσοκομείο.

Όπως αναφέρει ο γενικός γραμματέας των Γιατρών του Κόσμου, Νικήτας Κανάκης, «ο
φόβος είναι μεγαλύτερος ειδικά τώρα – κατά την ολυμπιακή περίοδο – καθώς τα
μέτρα ασφαλείας στα νοσοκομεία είναι πολύ πιο σφικτά».

Περισσότεροι από 44.000 ασθενείς έχουν επισκεφθεί το πολυϊατρείο των Γιατρών
του Κόσμου από το 1998 μέχρι σήμερα. Στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι
μετανάστες.