Tα μάτια μας… 2004

Τώρα που είναι νωρίς. Να ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε και τι ζητάμε από τους
Ολυμπιακούς Αγώνες. Τη συμμετοχή ή να χτυπήσουμε παντί τρόπω μετάλλια; Απλά
πλασαρίσματα ή θέσεις στο βάθρο; Γιατί χθες το απόγευμα, απλώς έπεσε η ύστατη
μαχαιριά στο μπέιζμπολ, άθλημα που αιφνιδίως έγινε πρωτοσέλιδο. Είτε με την
παραίτηση του προπονητή είτε με την είσοδο στην ομάδα ομογενών ή «ομογενών»
είτε με τις κόντρες στη διοίκηση της ομοσπονδίας.

Ήρθαν οι «ξένοι» και να τα αποτελέσματα. Διότι – λέει – στις ΗΠΑ δεν κάνουν
συνεχείς και εξειδικευμένους ελέγχους. Μέσα σε λίγες ώρες οι δύο αθλητές
βγήκαν «ντοπέ» και ασφαλώς το ότι έχουν ξενικά ονόματα ή «δόθηκαν» τόσο
εύκολα, μόνο ως σύμπτωση ας εκληφθεί.

Έως χθες ήταν οι «ελπίδες», αυτοί που θα φέρουν τις διακρίσεις. Ομογενείς.
Τώρα, μπορεί και να γίνουν τα… Αμερικανάκια. Ποιος να ξέρει. Το βέβαιο είναι
πως σε αυτόν τον έλεγχο η ΕΟΕ έδειξε απίστευτη σπουδή και πήρε άριστα. Να
έχει, άραγε, συνέχεια;

Ωστόσο: ας έχουμε κατά νου και τις λοιπές ομάδες με τους «Αμερικανούς». Το
σόφτμπολ και το γυναικείο ποδόσφαιρο. Να έχουμε και εκεί ελλιπείς ελέγχους
στις ΗΠΑ; Και όταν έλεγε ο επικεφαλής της Ολυμπιακής ομάδας, κ.
Παπαδογιαννάκης, ότι η συντριπτική πλειονότητα είναι «εντάξει», ποιες ακριβώς
εξαιρέσεις είχε κατά νου;

Οι Έλληνες όλα τα ανέχονται: τα δυσφημιστικά σχόλια αλλοδαπών για τον βαθμό
ετοιμότητάς μας (ναι, των ίδιων που αυτήν τη στιγμή μας υμνούν!). Την αδυναμία
κάποιων ομάδων να πάρουν χρυσό μετάλλιο. Τη δυσκολία στην κατανόηση «δύσκολων
αθλημάτων». Ένα μόνο δεν μπορούν: γιατί στην απίστευτη εμμονή για κορυφαίες
θέσεις να κινδυνεύουμε να χτυπήσουμε πρωτιές και στα χημικά εργαστήρια!

ΜΟΝΟ ΤΑ δύο από τα τέσσερα μέλη της ελληνικής ομάδας τένις έχουν μπει
στο Ολυμπιακό Χωριό. Για την ακρίβεια, η Λένα Δανιηλίδου και η Χριστίνα
Ζαχαριάδου. Κι αυτό, λόγω της απουσίας του Βασίλη Μαζαράκη σε τουρνουά κοντά
στη Μόσχα. Αυτός ήταν και ο λόγος που η είσοδος της ομάδας καθυστέρησε δύο
24ωρα. Προφανώς για να μην είναι μόνος του ο Κώστας Οικονομίδης. Πάντως ο
πρόεδρός της Σπύρος Ζαννιάς ανησυχούσε την εβδομάδα που πέρασε, περιμένοντας
νέα του Μαζαράκη.

ΜΟΙΑΖΕΙ με εύνοια της τύχης ότι μεγάλο μερτικό των τηλεοπτικών
μεταδόσεων κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων θα πιστωθεί στους ξένους.
Διότι χθες πήραμε μια άνοστη γεύση… Να, για παράδειγμα, απολαύσαμε τον Ότο
Ρεχάγκελ να κρατά τη Φλόγα και αμέσως μετά τον… χάσαμε! Λες και
εξαφανίστηκε! Τα δε πλάνα της κρατικής τηλεόρασης, από πολύ μακρινή απόσταση,
μόνο ένα… μπουλούκι μάς έδειχναν. Ελπίζουμε σε σαφέστατη βελτίωση λίαν
συντόμως.

ΕΦΥΓΕ λοιπόν το άγχος από τους διεθνείς του μπάσκετ, ύστερα από τις
οριστικές αποφάσεις του Γιαννάκη. Ο Γλυνιαδάκης αποχώρησε και μένει ως
κλασικός σέντερ ο Παπαδόπουλος σε μια Εθνική ομάδα που βρίθει από «ελαφριά
τεσσάρια» και βάθος σε… ημίψηλο σχήμα. Όσο για τον πλέι μέικερ, προτιμήθηκε
ο… ανακατωσούρας Σπανούλης και όχι ο αντίστοιχος Χαρίσης. Προφανώς, ο
Γιαννάκης γνωρίζει καλά τα προσόντα του Σπανούλη, κυρίως γιατί τον έχει και
στο Μαρούσι! Σαν να λέμε, αυτόν ξέρει, αυτόν εμπιστεύεται.

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ που αποδεικνύει ότι ορισμένοι αθλητές ενδέχεται να…
βουλιάξουν στους Ολυμπιακούς και εκεί θα υπάρχει σοβαρός λόγος. Λοιπόν: πέντε
Αργεντίνοι κωπηλάτες ακόμη αναμένουν τα σκάφη τους από το Μπουένος Άιρες. Κι
ας έχουν σταλεί οι βάρκες πάνω από ενάμιση μήνα. Φαίνεται, όμως, ότι δεν
εξασφάλισαν τα απαραίτητα έγγραφα και συνεπώς οι αθλητές παραμένουν στη στεριά…