Περάσαμε τον σκόπελο

Πόσες φορές αλήθεια έχει την ευκαιρία ένας υποψήφιος Ολυμπιονίκης να
ξεκουραστεί και να χαλαρώσει, ιδιαίτερα τόσο κοντά στο μεγαλύτερο ραντεβού της
καριέρας του;

Νιώθουμε πως είμαστε σπίτι μας, αφού γνωρίζουμε πολύ καλά την εγκατάσταση και από τις δύο ρεγκάτες που έγιναν εκεί», λένε η Σοφία Μπεκατώρου και η Αιμιλία Τσουλφά για τα δύσκολα νερά του Σαρωνικού

Ουσιαστικά ελάχιστα, αν και όποτε το καταφέρει του δίνει μια ανάσα, ιδιαίτερα
πολύτιμη στο να κρατήσει «φρέσκο» το μυαλό του για τη συνέχεια που αναμένεται
να είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Μια τέτοια ευκαιρία παρουσιάστηκε χθες στα δύο «χρυσά» κορίτσια της ελληνικής
ιστιοπλοΐας στα 470, της Σοφίας Μπεκατώρου και της Αιμιλίας Τσουλφά, οι οποίες
ύστερα από καιρό είχαν ρεπό και δεν έπεσαν στο νερό. Τους τελευταίους μήνες
πέρασαν δύσκολες στιγμές και ίσως για μια στιγμή μόνο φάνηκε να θαμπώνει το
όνειρό τους για την κατάκτηση του πρώτου τους Ολυμπιακού μεταλλίου.

Ο τραυματισμός της Σοφίας Μπεκατώρου στη μέση (δισκοκήλη) κατά τη διάρκεια του
παγκοσμίου πρωταθλήματος στο Ζαντάρ και η εσπευσμένη επέμβαση στην οποία
υπεβλήθη στην Αθήνα στις 13 Μαΐου δεν ήταν ευχάριστα μαντάτα.

Όμως το πείσμα και η θέληση των δύο κοριτσιών νίκησαν όλες τις αντιξοότητες
και τώρα, τρεις μήνες μετά, είναι έτοιμες να ζήσουν το όνειρό τους.

«Ύστερα από μια δύσκολη περίοδο, όλα πάνε καλά τώρα και αγωνιστικά μπορούμε να
πούμε ότι είμαστε έτοιμες. Ουσιαστικά, πέρα από τις προπονήσεις, ελέγχουμε και
τον εξοπλισμό μας και όλες τις τελευταίες λεπτομέρειες, ενώ νιώθουμε πως
είμαστε σπίτι μας, αφού γνωρίζουμε πολύ καλά την εγκατάσταση και από τις δύο
ρεγκάτες που έγιναν εκεί», λέει στην «Ομάδα» η κάπτεν του πληρώματος Σοφία
Μπεκατώρου, η οποία εκμεταλλεύτηκε το χθεσινό ρεπό για να περάσει λίγες
ευχάριστες ώρες, όπως αυτές με το μελλοντικό της βαφτιστήρι, τον μόλις 13
μηνών υιό του προπονητή τών λέιζερ Θανάση Πινιάρη.

H βάφτιση είναι προγραμματισμένη για τις 4 Σεπτεμβρίου και ο μικρός, αν και
δεν καταλαβαίνει ακόμα τόσα πολλά, θα ήθελε να δει τη νονά του να τον βαφτίσει
φορώντας στον λαιμό της ένα χρυσό μετάλλιο από την Ολυμπιακή ρεγκάτα που θα
έχει ολοκληρωθεί λίγο νωρίτερα.

«Τον λατρεύω και με χαλαρώνει πάρα πολύ που είμαι τώρα μαζί του. Θα τον
βαφτίσω μετά τους Αγώνες και θα ονομαστεί Ιάσονας», λέει για τον μπόμπιρα η
Σοφία και οι φωνούλες του μικρού γεμίζουν όμορφα την ατμόσφαιρα, θυμίζοντας
την ανθρώπινη φύση που είναι πάνω απ’ όλα.

Αυτήν τη στιγμή χρόνος για παιχνίδι υπάρχει ελάχιστος, αφού οι υποχρεώσεις
τρέχουν και η Σοφία σύντομα θα είναι και πάλι στο νερό με την Αιμιλία, αν και
δεν μπαίνει κάθε μέρα, κυρίως για να προφυλάξει τη μέση της και ας μην πονάει
πια.

«Είναι περισσότερο για προληπτικούς λόγους, αφού θα θυμίσω ότι στους
Ολυμπιακούς Αγώνες δεν αρκεί να αντέξεις μια και δυο κούρσες, αλλά έναν μικρό
μαραθώνιο. Συνεπώς θα πρέπει να είμαι έτοιμη για να αντεπεξέλθω σε αυτόν, ώστε
να κρατήσουμε ζωντανό το όνειρο. Πάντως είμαι σίγουρη πως θα το διασκεδάσουμε
όλοι οι Έλληνες με τη συμμετοχή μας σε αυτήν την κορυφαία αθλητική γιορτή»,
συνεχίζει η Σοφία.

Μαζί με την Αιμιλία έχουν σαρώσει από το Σίδνεϊ και πέρα όλες τις διακρίσεις
και το μόνο ουσιαστικά που τους λείπει είναι το Ολυμπιακό μετάλλιο.

Τέσσερα συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα (2000, 2001, 2002, 2003) και άλλα
τρία ευρωπαϊκά (2000, 2001, 2002) είναι οι μεγάλες διακρίσεις τους, ενώ το
2002 είχαν αναδειχθεί και κορυφαίο πλήρωμα του κόσμου, μία από τις μεγαλύτερες
διακρίσεις που μπορεί να πετύχει ένας ιστιοπλόος. Μάλιστα έναν χρόνο αργότερα
μπήκαν στα 8 κορυφαία ζευγάρια του κόσμου, ανεξαρτήτως αθλήματος, δείχνοντας
πόσο μεγάλη αξία έχουν.

Απλώς ο τραυματισμός της Σοφίας τούς «έσπασε» ένα απίστευτο σερί χρυσών
μεταλλίων που είχαν δημιουργήσει (4/4) στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, αν και ίσως
τους βγει σε καλό και δουν το χρυσό χρώμα στους Ολυμπιακούς.

«Μακάρι να μας βγει σε καλό, αν και αυτό που μετράει είναι ότι η Σοφία δεν
έχει κάποιο πρόβλημα. Ειλικρινά όταν τραυματίσθηκε φοβηθήκαμε, αλλά εκείνη τη
στιγμή το μυαλό μας δεν πήγε στο ότι μπορεί να χάσουμε το όνειρο της
συμμετοχής στους Ολυμπιακούς της πατρίδας μας. Προσωπικά με ενδιέφερε να είναι
καλά στην υγεία της η φίλη μου, όπως και έγινε τελικά», λέει η Αιμιλία
Τσουλφά, η οποία αναγκάστηκε να στερηθεί για λίγο καιρό τη συναθλήτριά της και
να προπονείται αναγκαστικά ως μεικτό πλήρωμα με τον αθλητή του ΙΟΠ Μιχάλη
Μηλαίο.

«Μας βοήθησε πολύ, γιατί όταν η Σοφία ήταν στο γυμναστήριο εγώ έκανα κανονικά
προπόνηση και τώρα έχουμε μπει πλέον και πάλι μαζί και πιστεύω πως στις 13
Αυγούστου, τελευταία ημέρα προπονήσεων, θα είμαστε πανέτοιμες», καταλήγει η
Αιμιλία Τσουλφά.

Στις 14 Αυγούστου, λοιπόν, στον στίβο C της μαρίνας του Αγίου Κοσμά θα
ξεκινήσει η προσπάθεια των κοριτσιών για μία ακόμα διάκριση, που θα είναι και
η κορυφαία της καριέρας τους.

Από χθες είναι στην Αθήνα και ο φυσικοθεραπευτής της γερμανικής ομάδας Κλάους
Έντερ, ο οποίος είχε δει τη Σοφία κατά την επίσκεψή της στη Γερμανία (όταν
είχε πάει στην αδελφή της μετά την επέμβαση για να κάνει φυσικοθεραπείες) και
αναμένεται να την κουράρει και εδώ μέχρι τους Αγώνες.

Στον Άγιο Κοσμά

Οι δύο κοπέλες όπως και τα υπόλοιπα πληρώματα της ιστιοπλοΐας θα μένουν
στις εγκαταστάσεις του Αγίου Κοσμά και όχι στο Ολυμπιακό Χωριό, αλλά αυτό δεν
στενοχωρεί τη Σοφία: «Είναι πολύ βασικό για μας, που είμαστε σχεδόν όλη μέρα
στο νερό, να βρισκόμαστε τόσο κοντά στην εγκατάσταση. Δεν θα ζήσουμε βέβαια
την ατμόσφαιρα του Ολυμπιακού Χωριού, το οποίο είναι υπέροχο όπως είδαμε όταν
πήγαμε για να διαπιστευτούμε, αλλά θα το δούμε μετά τους Αγώνες. Έχουμε χρόνο
γι’ αυτό, αλλά κάθε πράγμα στον καιρό του», καταλήγει η Σοφία.