6 μέρες

1. Ο αστυνομικός που τον έσωσε από τις φλόγες έχει γίνει πατέρας (νεκρός) και
μητέρα (σοβαρά τραυματισμένη) μαζί, και ο μικρός Ένζα, σύμβολο ελπίδας σε μια
πόλη (την Ασουνσιόν της Παραγουάης) που θρηνεί περισσότερους από 465 νεκρούς.
Όλα αυτά επειδή ο ιδιοκτήτης του μοιραίου σούπερ μάρκετ διέταξε να κλειδώσουν
τις πόρτες, μην τυχόν χάσει μερικά γκουαρανί. Ασύλληπτο.

2. Εκεί όπου οι κλιματικές αλλαγές, συνέπεια του φαινομένου του
θερμοκηπίου που κάποιοι στη Δύση εξακολουθούν να περιφρονούν (ονόματα δεν
λέμε, αλλά δεν χρειάζεται κιόλας), αυτήν την περίοδο ταυτίζουν τις έννοιες
φτωχός και καταδικασμένος. Περισσότεροι από 1.800 άνθρωποι νεκροί από τις
πλημμύρες στο Μπανγκλαντές και την Ινδία, περισσότεροι από 20 εκατομμύρια
πεινασμένοι – στην «ουρά» για τη δυτική ελεημοσύνη.

3. Δεν επιλέχθηκε τυχαία το πλαίσιο. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, της
τρομοϋστερίας, του φανατισμού, της απόγνωσης και της εγκληματικής αδιαφορίας,
αρχίζουν σε έξι ημέρες οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας. Δύσκολο να «παραδοθεί»
κανείς στο Ολυμπιακό Πνεύμα, σε αυτό το πλαίσιο. Πόσω μάλλον, αφού έχουν
προηγηθεί επτά χρόνια ταλαιπωρίας, αφού έπονται καιροί μάλλον δύστροποι και
αφού καλείται να γιορτάσει κάτω από άγρυπνα έως και δικτατορικά «μάτια».
Δύσκολο αλλά ολοένα και πιο δυνατό. H Αθήνα έχει ομολογουμένως ομορφύνει, τα
έξωθεν «πυρά» δεν βρίσκουν πια στόχο, η Ολυμπιακή Φλόγα φωτίζει τον έναν
ελληνικό τόπο μετά τον άλλον, οι Έλληνες παίζουν τον αγαπημένο τους ρόλο, του
οικοδεσπότη, και ο ενθουσιασμός αποδεικνύεται μεταδοτικός.
Έξι-πέντε-τέσσερα… πάμε!

4. «Κουράστηκα… Όχι ότι προηγουμένως περίμενα κάτι από αυτή τη ζωή, αλλά
τώρα…». H αντίδραση ενός Ιρακινού χριστιανού στις συγχρονι-σμένες επιθέσεις
που σημειώθηκαν (πρώτη φορά) εναντίον εκκλησιών στη Βαγδάτη και τη Μοσούλη.
Ακόμη και οι αισιόδοξοι έχουν αρχίσει να φοβούνται πως το μεταπολεμικό Ιράκ θα
παραμείνει ένα προ-πολεμικό Ιράκ με διαφορετικούς, απλώς, πρωταγωνιστές στον
ρόλο της Κτηνωδίας.

5. Ερώτηση κρίσεως: αν στη θέση του Τζορτζ Μπους βρισκόταν σήμερα ο Τζον
Κέρι, θα χρησιμοποιούσε άραγε «μπαγιάτικες» πληροφορίες, εκμεταλλευόμενος τη
συλλογική τρομοϋστερία, ώστε να κηρύξει κατάσταση αυξημένου συναγερμού, να
συσπειρώσει τον λαό γύρω από τον «ηγέτη-πατερούλη» και να υφαρπάξει ψήφους από
τον προεδρικό αντίπαλο; Οι ρεαλιστές, πάντως, προειδοποιούν: μην επενδύετε
πολλές ελπίδες στην «αλλαγή καθεστώτος» στον Λευκό Οίκο.