Kαταφύγιο στην… άγρια πόλη

Νησίδες άγριας ζωής στο κέντρο της Αθήνας αποτελούν ο λόφος Λυκαβηττού, ο
λόφος Φιλοπάππου και ο Εθνικός Κήπος. Γεράκια, τσαλαπετεινοί και περίπου
ενενήντα είδη πουλιών ακόμη, φωλιάζουν ή έχουν παρατηρηθεί μέσα στην «έρημο»
της πόλης.

Οι ορνιθολόγοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για να μη χαθούν οι φωλιές. Το
κλάδεμα, οι ψεκασμοί αλλά και οι αναπλάσεις τις απειλούν.Σε αυτές τις τρεις
«οάσεις» τα πουλιά βρίσκουν βλάστηση, τροφή και νερό για να φωλιάσουν κατά την
περίοδο της αναπαραγωγής ενώ κατά τη μεταναστευτική περίοδο έρχονται για
ανεφοδιασμό και ξεκούραση. Όμως η διατήρηση της άγριας φύσης στην… άγρια
πόλη δεν είναι εύκολη. «Για κάθε φωλιά που χάνεται μειώνεται η πιθανότητα να
ξαναδούμε το είδος αυτό την επόμενη χρονιά», τονίζει η κ. Σταυρούλα Παπούλια,
υπεύθυνη προστατευόμενων περιοχών της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας.

Οι εκτεταμένοι ηλεκτροφωτισμοί σε διάφορα σημεία των λόφων και των πάρκων, η
χρήση ζιζανιοκτόνων και το κλάδεμα των δένδρων και των φυτών κατά τη διάρκεια
της αναπαραγωγικής περιόδου των πουλιών (που σε κάποια είδη διαρκεί από τον
Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο) αποτελούν μόνιμο κίνδυνο για την επιβίωσή τους.

Δημιουργία υποδομής

H ύπαρξη άγριας ζωής πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και στις μελέτες ανάπλασης των
λόφων και πάρκων. «H δημιουργία πάρκων που μπορούν να λειτουργούν και ως
καταφύγια για την άγρια ζωή προσφέρει στους επισκέπτες τη δυνατότητα να
συναντούν είδη της άγριας φύσης κοντά στο σπίτι τους», λέει η κ. Παπούλια. «Θα
ήταν πολύ χρήσιμο να δημιουργηθούν τεχνητοί νερόλακκοι καθώς το νερό
προσελκύει τα πουλιά, αλλά και να τοποθετηθούν τεχνητές φωλιές».

Οι ορνιθολόγοι συνιστούν να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στις φυτεύσεις που
πραγματοποιούνται σε αυτές τις περιοχές. Χρειάζεται να αποφεύγονται τα ξένα
είδη φυτών και να προτιμούνται θάμνοι της Ελλάδας που μπορούν να λειτουργήσουν
ως καταφύγιο. Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς, όπως τα σχίνα, τα πουρνάρια, οι
κουμαριές, οι μυρτιές και οι δάφνες έχουν σπόρους για τη διατροφή των πουλιών.