H «ιστορική» συμφωνία για το παγκόσμιο εμπόριο

Είναι άραγε τόσο «ιστορική» όσο υποστήριξε ο γενικός διευθυντής του
Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, ο Ταϊλανδός Σουπατσάι Πανιτσπάκντι, η συμφωνία
στην οποία κατέληξαν τα 147 μέλη του ΠΟΕ την 1η Αυγούστου στη Γενεύη, έπειτα
από έναν μαραθώνιο πέντε ημερών; Αν πιστέψουμε τους βασικούς διαπραγματευτές,
τον Αμερικανό Ρόμπερτ Ζέλικ, τον Ευρωπαίο Πασκάλ Λαμί και τον Βραζιλιάνο Σέλσο
Άμοριμ, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για αυτό. Όμως, και λυπούμαστε που θα
δυσαρεστήσουμε τους υπογράψαντες, θα ήταν ορθότερο να μιλάμε για μια συμφωνία
βιτρίνας ή της τελευταίας στιγμής. Διότι το βασικό επίτευγμα του ΠΟΕ ήταν ότι
έθεσε τέρμα σε μια σειρά αποτυχιών, οι οποίες, από το Σιάτλ έως το Κανκούν,
είχαν μπλοκάρει τον μηχανισμό που αποσκοπεί στη φιλελευθεροποίηση του
παγκόσμιου εμπορίου και κινδύνευαν να οδηγήσουν τον Κύκλο της Ντόχα σε
οριστική αποτυχία. Το χρονοδιάγραμμα και οι λεπτομέρειες της συμφωνίας
παραμένουν ασαφείς. Και τα κενά θα είναι δύσκολο να συμπληρωθούν.