ΓNΩMH Για να μην ξεχνιόμαστε…

Περίπου ένας μήνας πέρασε από τον άθλο της Εθνικής στην Πορτογαλία και οι
αρμόδιες αρχές (υφυπουργείο Αθλητισμού και ΕΠΟ) ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Θα
περίμενε κανείς να έχει δημοσιοποιηθεί η εκπόνηση σχεδίου για το μέλλον της
εθνικής ομάδας, η ενίσχυση των ερασιτεχνικών σωματείων, η υλική επιβράβευση
συλλόγων που διαθέτουν φυτώρια, η χορηγία από τα αδιάθετα δισεκατομμύρια του
ΟΠΑΠ (αυτά που πάνε σε τηλεοπτικά σκουπίδια) σε ομάδες που χρησιμοποιούν
Έλληνες παίκτες. Μηδέν εις το πηλίκον! Άφαντος ο Γιώργος Ορφανός, άφαντη και η
ΕΠΟ. Οι επαγγελματικές ομάδες – όσες έχουν χρήματα – αγοράζουν ξένους από τις
ποδοσφαιρικές λαϊκές αγορές και οι ιθύνοντες πλασάρουν τα σαπάκια ως φρέσκα
φρούτα. Όταν ο πρωταθλητής Ελλάδας Παναθηναϊκός έχει περισσότερους ξένους απ’
ό,τι Έλληνες στο δυναμικό του, τότε κάτι συμβαίνει. Είναι ωσάν στις μισές
ελληνικές επιχειρήσεις να δουλεύουν περισσότεροι αλλοδαποί, παρά Έλληνες
εργάτες. Θα περιμέναμε από τον Γιώργο Ορφανό να καλέσει τους προέδρους των
ομάδων για μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης. Να τους ρωτήσει πού το πάνε. Αν ο
πρωταθλητής είναι πρότυπο, τότε τι θα επακολουθήσει μ’ αυτήν την πρακτική; Αν
και οι υπόλοιπες ομάδες μιμηθούν τον Παναθηναϊκό θα έχουμε ελληνικό ή
πολυεθνικό πρωτάθλημα; Εδώ δεν είναι Ισπανία, Ιταλία, Αγγλία, όπου οι ξένοι
που αγοράζονται είναι καλύτεροι από τους εγχώριους άσους. Οι Έλληνες παίκτες
απέδειξαν που μπορούν να φτάσουν. Τα λεγόμενα «αφεντικά» δεν κατανόησαν ότι η
Εθνική – και το ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα – χρειάζονται τον απαιτούμενο
σεβασμό. Εύκολες ερωτήσεις. Δύσκολες απαντήσεις…