[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Στα «ψιλά» πέρασε η παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας κατά της
φτώχειας και των εξωθεσμικών παραγόντων. Αν ήταν κάποιο άλλο… γεγονός, οι
τηλεοπτικοί σταθμοί θα είχαν απευθείας σύνδεση και ο Τύπος θα το είχε κάνει
πρωτοσέλιδο.

Κι όμως, εκεί που δεν έπεσαν οι προβολείς της δημοσιότητας – κι ας ήταν
μάρτυρας η πολιτική ηγεσία – υπήρχε μια τραγική για τη δημοκρατία αναγνώριση
της πραγματι-κότητας. Θα έπρεπε ασφαλώς να απαντήσουν οι αρχηγοί τουλάχιστον
των μεγαλύ-τερων κομμάτων που άσκησαν και ασκούν εξουσία τόσες δεκαετίες σε
δύο καίρια ερωτήματα: Για ποια δημοκρατία μπορεί να ομιλεί κανείς όταν ακόμη
και ο ανώτατος άρχων της χώρας παραδέχεται ότι υπάρχει στην Ελλάδα φτώχεια που
«ευτελίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια – απαράδεκτη για τη Δημοκρατία».

Και για ποια κοινοβουλευτική δημοκρατία μπορεί κανείς να καυχάται όταν υπάρχει
τόση δύναμη συσσωρευμένη σε ορισμένους ανθρώπους «η οποία – όπως είπε ο κ.
Στεφανόπουλος – δεν πηγάζει από τη λαϊκή εντολή, τη λαϊκή ψήφο».

Αν όλα αυτά λέγονται με τόση αυστηρότητα από έναν πολιτικό με τη μεγαλύτερη
δημοτικότητα και κανείς δεν κοκκινίζει, τότε πραγματικά πρέπει κανείς να
ανησυχεί γι’ αυτό που ορισμένοι – στα λόγια – αποκαλούν «ποιότητα της
δημοκρατίας».

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε στους καλεσμένους του πως θα αναφερθεί σε δύο
μόνον παραδείγματα (φτώχεια, εξωθεσμικοί παράγοντες). Άλλωστε, θα έπαιρνε
χρόνο να μιλήσει για όσα κρύβονται πίσω από τη βιτρίνα των Ολυμπιακών Αγώνων.
Π.χ. τα «ζέπελιν-χαφιέδες», τις χιλιάδες κάμερες, το αεροπλανοφόρο «Ρούσβελτ»,
τα AWACS χωρίς Έλληνες πιλότους, η αμερικανική δύναμη ταχείας επέμβασης, που
έγιναν αναπόσπαστο μέρος του ολυμπιακού φολκλόρ… Άλλα παραδείγματα; H ντροπή
της Βουλής να μη δίνει εδώ και χρόνια στη δημοσιότητα τα πόθεν έσχες των
βουλευτών, αλλά και της Πολιτείας να μη δημοσιοποιεί τα πόθεν έσχες των
δημοσιογράφων, που δεν ενοχλεί κανέναν… Και η τρομολαγνεία και οι «δίκαιες
δίκες» για τη δήθεν αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, που συσκότισαν την αλήθεια
για τον σύγχρονο κόσμο…