«Θα είμαι κι εγώ εκεί…»

Ξεπέρασαν τις 160.000 οι αιτήσεις συμμετοχής για εθελοντική εργασία κατά τη
διάρκεια των Αγώνων, κάνοντας την Οργανωτική Επιτροπή να μιλά για εντυπωσιακό
ρεκόρ. Την ίδια στιγμή, οι «προπονήσεις» αυτών που έχουν επιλεγεί μέχρι
στιγμής συνεχίζονται εντατικά.

Δεν δυσανασχετούν ούτε λεπτό, παρ’ όλο που για την εκπαίδευσή τους πρέπει να
«ξεκλέψουν» χρόνο από την οικογένεια, τους φίλους και τις ώρες ξεκούρασης.
Αντίθετα, απολαμβάνουν κάθε στιγμή της προετοιμασίας τους και δηλώνουν πως
νιώθουν μεγάλη τιμή που επελέγησαν ανάμεσα σε χιλιάδες υποψηφίους για να
συμμετάσχουν σε μία τόσο μεγάλη διοργάνωση. Τα «μαθήματα» πραγματοποιούνται
κυρίως τις απογευματινές ώρες και τα Σαββατοκύριακα και διαρκούν – ανάλογα με
την περίπτωση – από 5 έως και 30 ώρες.

«Μου θυμίζει την περίοδο που έκανα ορειβασία. Το σκοινί που χρησιμοποιούσαμε
ένωνε όλους τους ορειβάτες, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά. Έτσι είναι και
με τους εθελοντές τού “2004”. Είμαστε τόσοι πολλοί και τόσο διαφορετικοί
μεταξύ μας. Παρ’ όλα αυτά γινόμαστε ένα γιατί μας ενώνει μία ιδέα, ένας κοινός
σκοπός», λέει ο κ. Αλέξανδρος Διάγκος, εθελοντής στο «2004».

«Ετοιμοπόλεμος»

H κ. Έττα Βάγκνερ – Αποστόλου προσφέρει εθελοντική βοήθεια στα κεντρικά γραφεία του 2004 πάνω από έναν χρόνο. «Πηγαίνω συνήθως 3 φορές την εβδομάδα και εργάζομαι για περίπου 4 ώρες» λέει

Αν και 62 ετών, ο κ. Διάγκος ανυπομονεί να αρχίσει την εκπαίδευσή του – εντός
του επόμενου δεκαημέρου. Ανήκει στην ομάδα κάλυψης αναγκών (θα καλύπτει κενά
όταν και όπου παρουσιαστούν ανάγκες) και δηλώνει πως θα είναι κάθε μέρα παρών,
«ετοιμοπόλεμος», να συνεισφέρει όπως μπορεί. «Το σλόγκαν που άκουγα “θα είμαι
κι εγώ εκεί” το άλλαξα, κάνοντάς το “ήμουν κι εγώ εκεί”. Θέλω να βιώσω αυτήν
τη μοναδική και ομαδική εμπειρία. Αυτοί οι Αγώνες θα συζητούνται για τις
επόμενες δεκαετίες. Οποιαδήποτε αναφορά σε αυτό το γεγονός θα σημαίνει ότι
προσέφερα κι εγώ το δικό μου μικρό λιθαράκι στη μεγάλη αυτή διοργάνωση». Με
τον ίδιο ενθουσιασμό και ανυπομονησία περιμένει και η 15χρονη Δάφνη Προσαλίκα,
κόρη του προπονητή της Εθνικής Ομάδας Βόλεϊ των αντρών, την έναρξη των
Ολυμπιακών Αγώνων. Δεν αρκέστηκε όμως στο να παρακολουθήσει το αγαπημένο της
άθλημα από τις κερκίδες, γι’ αυτό και δήλωσε συμμετοχή ως εθελόντρια.

«Μεγάλη γιορτή»

Για την οικογένεια Πηλίχου ο εθελοντισμός είναι οικογενειακή υπόθεση. Ο κ. Νικόλας και η κ. Κυριακή Πηλίχου κάνουν μαθήματα «χορού» για να συμμετάσχουν στις τελετές Έναρξης και Λήξης, ενώ η 23χρονη κόρη τους Βίκυ είναι εθελόντρια στις Γλωσσικές Υπηρεσίες

«Ξεκινήσαμε από τον Ιανουάριο τα εκπαιδευτικά σεμινάρια. Τώρα έχουμε αγώνα 2
φορές την εβδομάδα. Είμαστε περίπου 60 άτομα απο 14 έως και 17 χρόνων και η
δουλειά μας είναι να καθαρίζουμε το γήπεδο, να μαζεύουμε τις μπάλες κτλ. Είναι
σαν μία μεγάλη γιορτή. Έχουμε δεθεί πολύ μεταξύ μας και έτσι δημιουργείται ένα
ευχάριστο κλίμα. Είμαστε δίπλα στους παίχτες και έχουμε την καλύτερη θέση για
να παρακολουθούμε τους Αγώνες. Αυτό μόνο φτάνει για να ξεπληρώσει τον κόπο
μας. Αισθάνομαι πολύ τυχερή γιατί ξέρω πως πολλοί είναι αυτοί που θα ήθελαν να
ζήσουν την ατμόσφαιρα των Ολυμπιακών όχι μόνο μπροστά, αλλά και πίσω από τα
παρασκήνια» λέει στα «NEA». «Όταν όμως έχουμε δουλειά, τότε είμαστε σοβαροί
και πειθαρχημένοι, όπως πρέπει για την άριστη διεξαγωγή του αγώνα»
συμπληρώνει, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο πως έχει πλήρη επίγνωση της
βαρύτητας του έργου των εθελοντών.

Ο εθελοντισμός δεν είναι μόνο… ελληνική υπόθεση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της
Οργανωτικής Επιτροπής τους 2004, από το σύνολο των αιτήσεων που υπεβλήθησαν,
το 25,5% «ταξίδεψαν» απο το εξωτερικό – το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί σε 40.800
αιτήσεις!.

«Με στηρίζουν»

«Ξεκινήσαμε την εκπαίδευσή μας από τον Ιανουάριο. Τώρα έχουμε σχεδόν αγώνα δύο φορές την εβδομάδα. Είναι σαν μια μεγάλη γιορτή οι συγκεντρώσεις μας. Όταν όμως έχουμε δουλειά, τότε είμαστε σοβαροί και πειθαρχημένοι, όπως πρέπει για την άριστη διεξαγωγή των Αγώνων» τονίζει η 15χρονη Δάφνη Προσαλίκα, ball girl

Από τον Οκτώβριο του 2003, η κ. Έττα Βάγκνερ – Αποστόλου που γεννήθηκε και
μεγάλωσε στον Καναδά, ξεκίνησε να προσφέρει εντατικά τη βοήθειά της στα
κεντρικά γραφεία τού «Αθήνα 2004». «Πηγαίνω συνήθως 3 φορές την εβδομάδα και
εργάζομαι για περίπου 4 ώρες. Ασχολούμαι με το Ίντερνετ και βοηθώ στην
επικοινωνία με τους ξένους. Έχω επίσης πάρει μέρος στα test events. Οι γονείς
και οι φίλοι μου στον Καναδά με στηρίζουν γι’ αυτό που κάνω και χαίρονται για
την επιλογή μου. Το γεγονός πως λαμβάνω μέρος σε μια διοργάνωση που ουσιαστικά
επικοινωνεί το ιδεώδες της ειρήνης μεταξύ των λαών είναι κάτι πολύ σημαντικό
για μένα» τονίζει.