3½ χρόνια για να βρουν δουλειά!

Για περίπου 200 χιλιάδες νέους ηλικίας μέχρι 29 ετών το θέμα της εργασίας
έχει γίνει εφιάλτης καθώς κάνουν μέχρι και 3½ χρόνια κατά μέσο όρο για να
βρουν δουλειά, ενώ αρκετοί παραμένουν άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι.

Παράλληλα, δεκάδες χιλιάδες πτυχιούχοι οι οποίοι αναζητούν απεγνωσμένα εργασία
που να έχει κάποια σχέση με τις σπουδές τους έχουν βάλει τα πτυχία τους στο
ράφι. Την ίδια στιγμή οκτώ στους δέκα νέους που ετοιμάζονται να βγουν στην
αγορά εργασίας δηλώνουν, σε πρόσφατη έρευνα, ότι αισθάνονται έντονη ανασφάλεια
για το εργασιακό τους μέλλον και ότι η ενδεχόμενη αύξηση της ανεργίας αποτελεί
τον πρώτο τους φόβο.

Έντονη ανασφάλεια αισθάνεται η συντριπτική πλειονότητα των νέων (76%) που
ετοιμάζονται να βγουν στην αγορά εργασίας. Αυτό φανερώνει έρευνα σε 890 νέους
(φοιτητές ηλικίας 18-22 ετών) οι οποίοι δηλώνουν αβεβαιότητα και αισθήματα
απειλής όταν αναφέρονται στο ζήτημα της εργασιακής τους προοπτικής, καθώς
θεωρούν από τη μια ότι είναι δύσκολη, γενικά, η εύρεση εργασίας και από την
άλλη εξαιρετικά δύσκολη η εύρεση εργασίας που να έχει σχέση με τις σπουδές
τους.

Τα μηνύματα της παραπάνω έρευνας έρχονται απλά να επιβεβαιώσουν τα
αποτελέσματα της τριμηνιαίας έρευνας της GfK Market Analysis (Ιούλιος 2004),
σύμφωνα με την οποία οι περισσότεροι Έλληνες πιστεύουν ότι η ανεργία θα
αυξηθεί το επόμενο 12μηνο. Στην ίδια έρευνα οι Έλληνες εργαζόμενοι
αναδείχθηκαν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο οι πιο απαισιόδοξοι στις εκτιμήσεις τους
για την αγορά εργασίας.

«Μάθε, παιδί μου, γράμματα για να βρεις έπειτα εύκολα δουλειά», έλεγαν πριν
από μερικές δεκαετίες οι γονείς στα παιδιά τους. Και αυτό γιατί το πτυχίο
πανεπιστημίου εθεωρείτο το καλύτερο διαβατήριο για την αγορά εργασίας. Σήμερα
οι δυσκολίες πρόσβασης στην αγορά εργασίας και τα εμπόδια στη διαδικασία
οικονομικής ένταξης αποτυπώνονται με ιδιαίτερη ένταση και στην περίπτωση των
νέων πτυχιούχων, οι οποίοι αποτελούν ήδη το 27% του συνόλου των
καταγεγραμμένων ανέργων στη χώρα μας.

Κάθε χρόνο περίπου 36 χιλιάδες νέοι/ες αποφοιτούν από την Τριτοβάθμια
Εκπαίδευση (AEI-TEI) και με τον τίτλο σπουδών – πτυχίο στο χέρι επιδιώκουν την
ένταξή τους στην αγορά εργασίας. Σύμφωνα με μελέτη του Κέντρου Προγραμματισμού
και Οικονομικών Ερευνών με θέμα «Εκπαίδευση και αγορά εργασίας», μόνο ένας
στους δύο (το 55%) βρίσκει δουλειά. Οι υπόλοιποι μένουν άνεργοι ή
υποαπασχολούμενοι και οι περισσότεροι από τους τελευταίους πάνω από τρία
χρόνια.

Προτιμούν τον Στρατό…

Την όξυνση που εμφανίζει το πρόβλημα της ανεργίας και στους πτυχιούχους των
Πανεπιστημίων και ΤΕΙ απεικονίζει η δραματική στροφή νέων των κατηγοριών αυτών
στις Ένοπλες Δυνάμεις για επαγγελματική αποκατάσταση, ακόμα και ως απλοί
οπλίτες! Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 35% των νέων που πέτυχαν ή ήταν
επιλαχόντες στον τελευταίο διαγωνισμό για τις 840 θέσεις ανδρών Επαγγελματιών
Οπλιτών (ΕΠ.ΟΠ.) στην Πολεμική Αεροπορία ήταν πτυχιούχοι και φοιτητές ΑΕΙ/ΤΕΙ!

Ο κίνδυνος αφορά όλους, αυτοί όμως που βρίσκονται σε δυσχερέστερη θέση είναι
οι σπουδαστές θεωρητικών και θετικών επιστημών: Φιλόλογοι, Ιστορικοί,
Γυμναστές, Θεολόγοι, Κοινωνιολόγοι, Νηπιαγωγοί, Μαθηματικοί, Φυσικοί,
Γεωγράφοι, Ανθρωπολόγοι, Γαλλικής – Ιταλικής και Γερμανικής Φιλολογίας είναι
οι πιο «ευαίσθητες» ομάδες και μαζί τους Πολιτικοί Επιστήμονες, Γεωπόνοι,
Δασολόγοι, Δασοπόνοι, διάφορες ειδικότητες TEI κ.λπ. Το πρόβλημα μεγαλώνει
καθώς σχεδόν ένας στους δυο νέους που θα πάρουν φέτος πτυχίο προέρχονται από
Τμήματα AEI-TEI τα οποία έχουν ήδη υψηλά ποσοστά ανεργίας.

Και ας μη νομίσει κανείς ότι οι παραπάνω σπουδές είναι οι μόνες που έχουν
«σκοτεινές» επαγγελματικές προοπτικές. Νέοι πτυχιούχοι της Νομικής, των
Τμημάτων M.M.E., Χημικοί Μηχανικοί, Ναυπηγοί κ.λπ. αντιμετωπίζουν σοβαρά
προβλήματα ανεργίας, υποαπασχόλησης και ετεροαπασχόλησης. Έτσι το 1/4 των
πτυχιούχων M.M.E. είναι άνεργοι, ενώ από αυτούς που έχουν επαγγελματική
απασχόληση ο ένας στους δυο πτυχιούχους έχει μικρή έως μηδενική συνάφεια
μεταξύ σπουδών και θέσης εργασίας ενώ σύμφωνα με στοιχεία του Δικηγορικού
Συλλόγου Αθηνών το 1/3 των Αθηναίων δικηγόρων ουσιαστικά και τυπικά
υποαπασχολείται.

Με το φόβο του κοινωνικού αποκλεισμού ζουν 200.000 νέοι

Η αναμενόμενη έκρηξη της ανεργίας μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων
στη χώρα μας είναι φανερό ότι έχει μεγαλώσει την αγωνία της ελληνικής
κοινωνίας για το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα. Οι νεαρές ηλικιακές ομάδες – μαζί
με τα άτομα άνω των πενήντα ετών – βρίσκονται στο επίκεντρο. Διόλου τυχαίο,
αφού οι άνεργοι της ηλικιακής ομάδας ώς 29 ετών, σύμφωνα με τα επίσημα
στατιστικά στοιχεία, εκπροσωπούν το 49,3% του συνολικού αριθμού των
καταγεγραμμένων ανέργων στη χώρα μας!

Τι σημαίνει αυτό; Περίπου 200.000 νέοι άνθρωποι ψάχνουν απεγνωσμένα για
δουλειά. Με τα επίσημα στοιχεία η χώρα μας μαζί με την Ιταλία κατέχουν τις δύο
πρώτες θέσεις στην ανεργία της ηλικιακής ομάδας 15-24 ετών με ποσοστό 26,4%
και 27,2% αντίστοιχα. Μάλιστα, όσον αφορά τις άνεργες γυναίκες ώς 24 ετών, η
Ελλάδα έρχεται πρώτη ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε. με ποσοστό 34,3%!

H ανεργία δημιουργεί εκ παραλλήλου προβλήματα ως προς την εξασφάλιση των
υλικών όρων διαβίωσης αλλά και επιπτώσεις σε ψυχολογικό επίπεδο.

Οι μαρτυρίες των ανέργων αναδεικνύουν τους τρόπους και τις μορφές που βιώνεται
η ανεργία:

* -Οικονομική ένδεια, περιορισμός αναγκών και απαιτήσεων.

*-Αδυναμία σχεδιασμού της προσωπικής ζωής και ανάληψης αυτόνομης
δράσης.

*-Εξάρτηση και αναδίπλωση στους κόλπους της οικογένειας με συνακόλουθο
περιορισμούς στην προσωπική ζωή.

*-Ανασφάλεια, αβεβαιότητα, αίσθημα απειλής.

*-Κίνδυνος απομόνωσης, προστριβές στις διαπροσωπικές σχέσεις.

-Μείωση του αισθήματος αυτοεκτίμησης και αυτοσεβασμού.