Tο μήλο και ο Aδάμ

Ο κ. ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ έδωσε στον κ. Αδάμ Ρεγκούζα την αρμοδιότητα για
τα φορολογικά. Γούστο του και καπέλο του: Πρωθυπουργός είναι, λαϊκή εντολή
διαθέτει – άρα μπορούσε να αναθέσει τα φορολογικά και στον έτσι, και στον
αλλιώς, ακόμα και στον κ. Ρεγκούζα. Ουδείς ψόγος…

Ωστόσο, το μόνο που έχει καταφέρει ο υφυπουργός είναι να εξασφαλίσει για τον
εαυτό του φορολογική ασυλία – εν ολίγοις, να μην πληρώνει τίποτε για τις κατά
καιρούς δηλώσεις του. Και καλά εκείνα τα απίθανα σχέδια για τους φόρους, που
ξεφούρνιζε τις πρώτες ημέρες της παραζάλης της «γαλάζιας» νίκης, κι έτρεχε ο
κ. Γ. Αλογοσκούφης, ο πολιτικός προϊστάμενός του, να τα μπαλώσει. Μεταξύ τους
τσακώνονταν, μεταξύ τους συμφωνούσαν, κι από πίτα που δεν τρως, τι σε νοιάζει
κι αν καεί…

Και το φιλότιμο που χάθηκε

ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ όμως, ο κ. υφυπουργός ξεθάρρεψε: ενώ όλο και
περισσότεροι στην κυβέρνηση έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι το ταμείον
είναι μείον – και ενώ υποτίθεται ότι η δουλειά του κ. Ρεγκούζα είναι να το
γεμίσει… – ο κ. Αδάμ δαγκώνει όλο και πιο βαθιά το μήλο της δημοσιότητας. H
συνταγή είναι απλή – και διαχρονική…

Τη μία ημέρα ανακάλυψε πλαστά τιμολόγια σε μεγάλη συνδικαλιστική Οργάνωση –
και εννοούσε τη ΓΣΕΕ – μόνον που δεν είχε να τα προσκομίσει. Λεπτομέρεια, θα
πείτε – σωστά. Την επόμενη κατήγγειλε – από το βήμα της Βουλής – ότι η
προηγούμενη κυβέρνηση είχε ψηφίσει φωτογραφική τροπολογία για να ευνοήσει τον
κ. M. Νεονάκη. Λίγες ώρες αργότερα, ο κ. Νεονάκης γινόταν «κάποιος Νεονάκης»
και το βράδυ ο υφυπουργός δήλωνε έτοιμος να ζητήσει και συγγνώμες…

Όπως όμως θα μπορούσε να διαβεβαιώσει ακόμα και η Εύα, η συγγνώμη εφευρέθηκε
από τότε που χάθηκε το φιλότιμο. Και ο μεν κ. Καραμανλής είχε κάθε δικαίωμα να
τοποθετήσει στην κυβέρνηση τον κ. Ρεγκούζα. Είναι όμως αμφίβολο αν έχει το
δικαίωμα να τον διατηρεί εκεί…