Δελφίνια χωρίς… ρατσισμό

Τρία διαφορετικά είδη δελφινιών συμβιώνουν καθημερινά στα νερά του
Κορινθιακού Κόλπου. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ
ξανά στον κόσμο.

Ο «Κλέοβις» και ο «Βίτων» είναι δύο σταχτοδέλφινα που οι επιστήμονες του
Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών «Πέλαγος» παρατήρησαν στον Κορινθιακό Κόλπο το
1997. Το πιο πιθανό είναι να εισήλθαν στη περιοχή αυτή από το Ρίο- Αντίρριο.
«Είναι δύσκολο για ένα δελφίνι να διασχίσει τη διώρυγα του Ισθμού», λέει στα
«NEA» ο πρόεδρος του Ινστιτούτου και διδάκτωρ Βιολογικής Ωκεανογραφίας,
Αλέξανδρος Φραντζής.

Έκπληξη. Από εκείνη τη φορά, οι Έλληνες ειδικοί δεν έπαψαν να
παρατηρούν κάθε χρόνο τα δύο δελφίνια. Όμως δεν ήταν μόνα τους. Σχημάτιζαν
κοπάδια μαζί με άλλα ζωνοδέλφινα και κοινά – όπως ονομάζονται – δελφίνια. Αυτή
η σχέση εξέπληξε τους επιστήμονες. Τις τελευταίες δεκαετίες που μελετάται από
ερευνητικής πλευράς η συμπεριφορά των δελφινιών, δεν είχε ποτέ καταγραφεί στην
παγκόσμια βιβλιογραφία μια αντίστοιχη συμβίωση. Ακόμα και στους ωκεανούς, τα
δελφίνια διαφορετικών ειδών σχηματίζουν κοπάδια, όμως αυτή η σχέση δεν κρατά
περισσότερο από λίγες ώρες. Στα νερά του Κορινθιακού διαρκεί χρόνια.

Ο κ. Αλ. Φραντζής χρησιμοποιεί το παραστατικό παράδειγμα της συμβίωσης
ανθρώπου-χιμπατζή και γορίλλα για να δείξει πόσο ασυνήθιστη είναι αυτή η
συμπεριφορά. Ο Κορινθιακός είναι μια θαλάσσια περιοχή σχεδόν κλειστή και
απομονωμένη με νερά που φθάνουν σε βάθος τα 935 μέτρα. Τα δελφίνια που ζουν
εκεί σχηματίζουν ομάδες 10 ατόμων, καμιά φορά ενώνονται σε κοπάδι των 100
ατόμων.

Κάθε είδος δελφινιού έχει διαφορετική συμπεριφορά, έχει τις δικές του
πολιτισμικές συνήθειες και αυτόν τον τρόπο ζωής τον μεταδίδει στους απογόνους
τους. Τα χαρακτηριστικά αυτά αποτελούν γενετικά γνωρίσματα που δεν
αλλοιώνονται καθώς δεν αναπαράγονται μεταξύ τους. Έχουν διαφορετικό κώδικα
επικοινωνίας, κυνηγούν σε διαφορετικά βάθη, τρώνε διαφορετικά ψάρια. Στον
Κορινθιακό Κόλπο, τα τρία είδη δελφινιών έχουν παραμερίσει τις διαφορές τους
και συμβιώνουν. Γνωρίζονται όλα μεταξύ τους. «Ίσως το φαινόμενο αυτό να
ξεκίνησε νωρίτερα από το 1997. Ίσως κάποιοι ψαράδες να τα είχαν παρατηρήσει
μαζί πολλά χρόνια νωρίτερα. Θα μας ενδιέφερε μία τέτοια πληροφορία γιατί θα
ήταν ιδιαίτερα σημαντική για την επιστημονική έρευνα», προσθέτει ο κ. Αλ.
Φραντζής.

H εκτίμηση που εκφράζουν οι ειδικοί είναι ότι η περίεργη αυτή συμβίωση
οφείλεται στη μείωση του ιχθυοπληθυσμού. Τα ψάρια που αποτελούν την τροφή τους
έχουν λιγοστέψει και για να επιβιώσουν σχηματίζουν κοπάδια για να κυνηγήσουν
μαζί. Μεταβάλλουν από ανάγκη τα βάθη όπου κινούνταν, συμμετέχουν στις
κυκλωτικές κινήσεις των θηραμάτων και ενώνονται για να νιώσουν περισσότερη
ασφάλεια.

Τα «στοιχεία ταυτότητάς» τους

Τα σταχτοδέλφινα είναι τα μεγαλύτερα σε μήκος δελφίνια. Ένα ώριμο άτομο του
είδους αυτού φθάνει κατά μέσο όρο τα 3,5 μέτρα. Σταχτοδέλφινα υπάρχουν σε όλη
τη Μεσόγειο. Δεν είναι όμως γνωστό πόσα ζουν στις Ελλάδα.

Τα ζωνοδέλφινα είναι περισσότερα. Το μήκος τους φθάνει κατά μέσο όρο τα 2,1
μέτρα αλλά η παρουσία τους στον Κορινθιακό προκαλεί αρκετές απορίες. Αυτά τα
δελφίνια ζουν σε πελαγικά νερά και αποφεύγουν τους κλειστούς κόλπους. Τα κοινά
δελφίνια έχουν μήκος περίπου 2 μέτρα. Κατέληξαν να είναι απειλούμενο είδος,
παρά τα όσα υποδηλώνει το όνομά τους. Κάποτε υπήρχαν σε αφθονία παντού. Τα
τελευταία χρόνια ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί δραστικά.