«Tουρίστες, διαβάστε ελληνική λογοτεχνία»

H «Νοσταλγία των δράκων» του Δημοσθένη Κούρτοβικ (δεξιά) και το «Μπαρ Φλωμπέρ» του Αλέξη Σταμάτη (αριστερά) «δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να μην μπουν πάραυτα στην τσάντα της παραλίας», γράφει η Le Monde

Ποιος είπε ότι οι αθλητικές επιτυχίες δεν μπορούν να βοηθήσουν ακόμη και τη
λογοτεχνία μιας χώρας; Στο λογοτεχνικό της ένθετο, η γαλλική «Le Monde»
γράφει: «Ανάμεσα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και τους Ολυμπιακούς Αγώνες η Ελλάδα
απασχολεί όλα τα πρωτοσέλιδα. Αυτό το καλοκαίρι δεν θα συγχωρεθεί στους
τουρίστες που θα κατευθυνθούν στην Ελλάδα να μην επιδείξουν ένα μίνιμουμ
ενδιαφέρον για τους συγγραφείς της και τη φαντασία τους».

Με τίτλο «Δύο οικουμενικοί Έλληνες», η «Le Monde» γράφει για «δύο εξαιρετικά
μυθιστορήματα», τη «Νοσταλγία των δράκων» του Δημοσθένη Κούρτοβικ και το «Μπαρ
Φλωμπέρ» του Αλέξη Σταμάτη που μόλις κυκλοφόρησαν στη Γαλλία και τα συνδέει το
γεγονός μιας – έστω και προσχηματικής – αστυνομικής έρευνας και μιας υπόθεσης
που εξελίσσεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. «H μία έρευνα είναι αρχαιολογική,
η άλλη φιλολογική, έξυπνες και με χιούμορ και οι δύο και δεν υπάρχει καμία
δικαιολογία για να μην μπουν πάραυτα στην τσάντα της παραλίας», γράφει η
Φλοράνς Νοαβίλ.

Επικεντρωνόμενη στον κριτικό λογοτεχνίας των «ΝΕΩΝ», η δημοσιογράφος της «Le
Monde» περιγράφει τον Δημοσθένη Κούρτοβικ ως μία «αθηναϊκή φιγούρα της
διανόησης το ίδιο ισχυρή και αταξινόμητη όσο και η “Νοσταλγία των δράκων”», το
δεύτερο μεταφρασμένο βιβλίο του στα γαλλικά. «Έχοντας σπουδάσει Βιολογία και
Ανθρωπολογία – έκανε διατριβή πάνω στην εξέλιξη της ανθρώπινης σεξουαλικότητας
– ο Δημοσθένης Κούρτοβικ είναι σήμερα ένας από τους πλέον εξέχοντες κριτικούς
(και από τους κριτικούς που τους φοβούνται περισσότερο), ένας από τους πιο
παραγωγικούς συγγραφείς (έχει γράψει δώδεκα βιβλία), ένας πολύγλωσσος
μεταφραστής (έχει μεταφράσει περισσότερα από εξήντα βιβλία από οκτώ
διαφορετικές γλώσσες!), είναι με δυο λόγια ένα πουλί τόσο σπάνιο όσο και ο
ήρωάς του, ο παλαιοντολόγος Ion Dragonas» – ο Ίων Δρακάς μεταφέρθηκε ως
Δραγώνας στα γαλλικά, αφού ο δράκος είναι dragon.

H έρευνα για την απολεσθείσα μούμια, στην οποία δομείται η δράση, «μας οδηγεί
σε μια Ευρώπη αποπροσανατολισμένη, ζυμωμένη με αντιφάσεις – από τον δογματικό
ρασιοναλισμό στον πιο ακραίο παραλογισμό, από την επιστημονική έρευνα στην
άρνηση της προόδου – όπου οι φανατικοί κάθε είδους σκοτώνουν και σκοτώνονται
με τις πιο μηδαμινές προφάσεις, πρόσωπα όπως ο σκοτεινός δούκας του Νόρφολκ,
που αντικατοπτρίζει προφητικά (το βιβλίο βγήκε το 2000), προκαλώντας
αναστάτωση στον αναγνώστη, την προσωπικότητα του Μπιν Λάντεν». Και καταλήγει:
«Ο Δημοσθένης Κούρτοβικ αρέσκεται να συναρμόζει διαφορετικά λογοτεχνικά είδη
(φιλοσοφικό μυθιστόρημα, μεσαιωνικό αστυνομικό, μεταφυσικό θρίλερ…) λες για
να τοποθετήσει αντίστοιχους καθρέφτες ανάμεσα στους αναγνώστες και τον κόσμο».

H Φλοράνς Νοαβίλ μιλάει για «κατόρθωμα της φαντασίας» και για «τέρψη
ανάγνωσης» καθώς η «Νοσταλγία των δράκων» είναι ένα «πολύ επίκαιρο χορταστικό
μυθιστόρημα που αναμειγνύει με μπρίο τους γλωσσικούς κώδικες των επιστημόνων,
των μέσων, των νομικών αλλά και του θρησκευτικού κόσμου». Προσθέτει ότι την
ίδια τέρψη νιώθει ο αναγνώστης διαβάζοντας και τον Αλέξη Σταμάτη. Και αφού
περιγράφει την υπόθεση του «Μπαρ Φλωμπέρ», συνοψίζει λέγοντας ότι «πρόκειται
για δύο κοσμοπολίτες και οικουμενικούς συγγραφείς που αξίζει να ανακαλύψουμε».
Τέλος, δεν παραλείπει να κάνει ειδική αναφορά στο πρόσωπο της Κατρίν
Βελισσάρη, «Γαλλίδας με ελληνική καρδιά, επικεφαλής πλέον του Εθνικού Κέντρου
Βιβλίου της Ελλάδας, μιας προσωπικότητας που τυγχάνει αναγνώρισης για την
αποτελεσματικότητα και τον δυναμισμό της».

Εμπνευσμένη γραφή

H «Νοσταλγία των δράκων» έτυχε ευνοϊκής υποδοχής σε αρκετά ακόμα γαλλικά
έντυπα («Elle», «Biba»), αλλά και στο Βέλγιο. Για «δυναμίτη στους κανόνες και
τις συμβάσεις των θρίλερ κατασκοπείας», μιλάει ο Μισέλ Γκροντάν στη βελγική
«Le Soir», αναφερόμενος στο μυθιστόρημα του Δημοσθένη Κούρτοβικ. Ενώ στο ίδιο
δημοσίευμα κάνει εκτενή αναφορά στο «Κοστούμι στο χώμα» της Ιωάννας
Καρυστιάνη, που επίσης κυκλοφόρησε στα γαλλικά, καθώς και στο «Γονίδιο της
αμφιβολίας» του Νίκου Παναγιωτόπουλου. Ο Μισέλ Γκροντάν ξεκινάει κι εκείνος το
κομμάτι του λέγοντας ότι «οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούν ευκαιρία να
ανακαλύψει κανείς τους Έλληνες συγγραφείς που διαθέτουν τη φωνή μιας πολύ
εμπνευσμένης γραφής η οποία μας μυεί στα πολλαπλά μυστικά της χώρας τους».