ΣTIBEN XΟKINΓK «Λυπάμαι, δεν υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
Ο Στίβεν Χόκινγκ την ώρα που παρουσιάζει την αναθεωρημένη εργασία του για τις |
«Σας παρακαλώ η ερώτηση που θα κάνετε στον κ. Χόκινγκ να μπορεί να απαντηθεί
με ένα “ναι” ή ένα “όχι”», ζήτησε ο πρόεδρος του συνεδρίου από τη δημοσιογράφο
που έλαβε τελευταία τον λόγο.
«Κύριε Χόκινγκ», άρχισε εκείνη. «Τώρα που λύσατε το μυστήριο με τις μαύρες
τρύπες, έχετε σκεφθεί με τι θα ασχοληθείτε στο μέλλον;».
Στην κατάμεστη αίθουσα όπου συνεχιζόταν χθες το 17ο Διεθνές Συνέδριο για τη
Γενική Σχετικότητα και τη Βαρύτητα, στο Δουβλίνο, επικράτησε σιωπή. «Όλοι
περίμεναν με αγωνία την απάντηση του φημισμένου φυσικού», θα πει στα «NEA» ο
καθηγητής Μαθηματικών στο Trinity College του Δουβλίνου και οργανωτικό μέλος
του Συνεδρίου, κ. Πέτρος Φλωρίδης.
Ύστερα από λίγα λεπτά, η «μηχανική» φωνή που ακούστηκε από το συνθεσάιζερ
(μέσα από το οποίο μιλά, λόγω της αναπηρίας του) του 62χρονου φημισμένου
Άγγλου φυσικού, έδινε τέλος στην προσμονή: «Δεν ξέρω» ήταν η απάντηση και όλοι
ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. Ανάμεσα τους, κορυφαία μυαλά των Μαθηματικών και
της Φυσικής όπως ο Σερ Ρότζερ Πένροουζ, ο Σερ Μάρτιν Ρις αλλά και πολλοί
Έλληνες διαπρεπείς επιστήμονες σαν τον καθηγητή Μαθηματικών στο MIT, Μιχάλη
Δαφέρμο.
H ώρα ( Ελλάδας) ήταν 5 το απόγευμα. Ο Στίβεν Χόκινγκ, που είχε έρθει από το
Κέμπριτζ, καθυστέρησε μισή ώρα να ξεκινήσει την ομιλία του για τις μελανές
οπές. Άρχισε να μιλά κατά τις 4 και στα 35 λεπτά που χρειάστηκε να εκφωνήσει
το κείμενο της εργασίας του, το ακροατήριο είχε καθηλωθεί από την περιέργεια.
Σε αυτή τη μισή ώρα, όλοι περίμεναν να ακούσουν το κωδικοποιημένο
απαύγασμα μιας 30χρονης επίπονης δουλειάς. Ορισμένοι από τους συνέδρους είχαν
από παλιά εκφράσει τη διαφωνία τους για τα όσα υποστήριζε ο Χόκινγκ. Ο Άγγλος
επιστήμονας είχε υπολογίσει ήδη από το 1976 πως οι μελανές οπές απορροφούν την
ύλη από γειτονικά τους αστέρια αλλά δεν αφήνουν καμία πληροφορία να διαρρεύσει
από τη σκοτεινή τους άβυσσο.
Έλεγε ακόμη ότι μέσα από τις μελανές οπές διαφεύγει κάποια ακτινοβολία η οποία
ονομάστηκε αργότερα «Ακτινοβολία Χόκινγκ». Όμως αυτή η ακτινοβολία δεν
μεταφέρει κανένα… νέο τού τι συμβαίνει μέσα στη μελανή οπή. Ο Χόκινγκ
υποστήριζε πως όλη αυτή η ύλη που απορροφάται από τις μαύρες τρύπες δεν
χάνεται. Κατά κάποιο τρόπο, διοχετεύεται σε κάποιο παράλληλο σύμπαν. Δεν
απελευθερώνεται δηλαδή προς τον δικό μας Κόσμο. Επομένως, αν τα… καθέκαστα
ταξιδεύουν σε κάποιο άλλο σύμπαν, εμείς δεν έχουμε καμία πιθανότητα να μάθουμε
ποτέ την ιστορία μιας μελανής οπής. Τελικά τα πράγματα αποδείχθηκαν
διαφορετικά απ’ ό,τι υποστήριζε ο Άγγλος επιστήμονας. Ο ίδιος βρέθηκε και
στη… δυσάρεστη θέση να πληρώσει το στοίχημα που είχε βάλει πριν από αρκετά
χρόνια με τον συνάδελφό του αστροφυσικό Τζον Πρέσκιλ από το Τεχνολογικό
Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας, ο οποίος προσπαθούσε να πείσει τον Χόκινγκ από το
1975 ότι η ύλη που εισέρχεται σε μια μελανή οπή δεν καταστρέφεται.
Χθες πάντως στο Δουβλίνο ο Χόκινγκ τήρησε την υπόσχεσή του. Μόνο που αντί για
μια εγκυκλοπαίδεια αναφορικά με το μπέιζμπολ που ήθελε ο Πρέσκιλ, ο Άγγλος
επιστήμονας τού αγόρασε μία για το κρίκετ.
Ο Πρέσκιλ λοιπόν και άλλοι φυσικοί εξέφραζαν επιφυλάξεις για τη θεωρία
του Χόκινγκ και του έλεγαν να μην είναι τόσο απόλυτος για την ορθότητά της
διότι έρχεται σε αντίθεση με την υποατομική θεωρία που πρεσβεύει ότι τα πολύ
μικρά σωματίδια που καταπίνει μια μελανή οπή πρέπει με κάποιο τρόπο να
επιβιώνουν και να κουβαλούν μέσα τους ορισμένες πληροφορίες για το τι… είδαν
εκεί που ταξίδεψαν. Τελικά ο 62χρονος φυσικός παραδέχτηκε ότι δεν υπάρχει
παράλληλο σύμπαν στο οποίο να ταξιδεύει η ύλη την οποία καταπίνει μια μελανή
οπή. «Ζητώ συγγνώμη που απογοήτευσα τους οπαδούς της επιστημονικής φαντασίας.
Αν οι πληροφορίες από την ύλη επιβιώνουν μέσα σε μία μελανή οπή, τότε δεν
υπάρχει καμία πιθανότητα αυτές να βρουν κάποια διέξοδο από εκεί μέσα και να
ταξιδέψουν σε άλλο σύμπαν».
Αν πηδήξεις μέσα σε μια μαύρη τρύπα, συνέχισε ο Χόκινγκ, τότε η ενέργεια της
μάζας σου θα επιστρέψει στο σύμπαν μας, υπό διαμελισμένη μορφή. H ενέργεια θα
εμπεριέχει την πληροφορία για το τι ακριβώς ήσουν πριν πηδήξεις εκεί αλλά με
τρόπο μη αναγνωρίσιμο.
Μυστήριο 30 ετών
Ο Στίβεν Χόκινγκ, ακόμη κι αν έχει χάσει ένα-δύο ακόμη στοιχήματα, υπήρξε
πρωτοπόρος στην επιστημονική προσπάθεια για την κατανόηση των μελανών οπών. Οι
μελανές οπές δημιουργούνται όταν τεράστια άστρα ξοδεύουν τα καύσιμά τους και
καταρρέουν κάτω από την πίεση της ίδιας τους της βαρύτητας. Εκεί δημιουργείται
μια οπή που έχει τόσο ισχυρό βαρυτικό πεδίο ώστε να μην αφήνει να διαφύγουν
ούτε καν τα φωτόνια, που είναι τα σωματίδια του φωτός. Ακόμη κι αν έχουν
περάσει περισσότερα από 30 χρόνια, οι μελανές οπές εξακολουθούν να αποτελούν
μυστήριο για την επιστήμη. Το θέμα πάντως είναι, όπως είπε στα «NEA» ο
καθηγητής Πέτρος Φλωρίδης, ότι θα χρειαστούν αρκετές μέρες ώστε να εξεταστεί
σε βάθος το περιεχόμενο της ομιλίας του Χόκινγκ και βεβαίως να εξαχθούν
πολυτιμότερα συμπεράσματα από την πολύχρονη δουλειά του.
Το συμπέρασμα
Οι μελανές οπές, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Στίβεν Χόκινγκ, κατακρατούν
τα… λάφυρά τους για αιώνες αλλά οι ίδιες σε κάποια στιγμή παρακμάζουν και
πεθαίνουν. Καθώς μια μελανή οπή θρυμματίζεται, απελευθερώνει το
μετασχηματισμένο πλέον περιεχόμενό της στο αχανές σύμπαν και μαζί τις
πληροφορίες για το τι συνέβη εκεί μέσα από τη στιγμή της δημιουργίας της.
Google news
