MYPΩN MIXAHΛIΔHΣ «Nιώθω σαν τον… Pεχάγκελ της μουσικής»

Είναι μόλις 37 ετών. Έλληνας από την Κρήτη αλλά… γερμανοσπουδαγμένος. Στο
βιογραφικό του μεγάλο μέρος καταλαμβάνουν οι σπουδές πιάνου και διεύθυνσης
ορχήστρας στην Αθήνα αλλά και οι δεκάδες συνεργασίες του με γερμανικές
συμφωνικές ορχήστρες. Από το 1999 μέχρι σήμερα διετέλεσε μόνιμος αρχιμουσικός
και διευθυντής σπουδών στην όπερα της Ανατολικής Σαξονίας – θέση που ο
αρχιμουσικός Μύρων Μιχαηλίδης εγκατέλειψε πρόσφατα για να αναλάβει την επί
πενταετία σχεδόν ακάλυπτη θέση του διευθυντή της Κρατικής Ορχήστρας
Θεσσαλονίκης. «Νιώθω λιγάκι σαν τον… Ότο Ρεχάγκελ της μουσικής» ομολογεί
αυτοσαρκαζόμενος αν και όπως διευκρινίζει «εγώ είμαι Έλληνας και πέραν της
γερμανικής παιδείας – με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό στη μουσική – έχω και τις
σπουδές νομικής» («στη διοικητική του δραστηριότητα συνεπικουρούν και οι
νομικές του σπουδές – είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Τμήματος Νομικών
και Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Αθήνας». Το Διαδίκτυο και η
παγκόσμια προβολή της ΚΟΘ μέσω των ιστοσελίδων του είναι μάλιστα ο πρώτος
στόχος του νεοδιορισθέντος αρχιμουσικού-διευθυντή της 45χρονης πλέον (ιδρύθηκε
στα 1959) Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης. «Μόλις ενημέρωσα τους συναδέλφους
μου στην Κεντρική Ευρώπη ότι αναλαμβάνω τη διεύθυνση της ΚΟΘ όλοι με ρωτούσαν
για την ιστοσελίδα της προκειμένου να ενημερώνονται για τα προγράμματα αλλά…
δεν υπήρχε. Αρχικός μου στόχος είναι η δημιουργία της ιστοσελίδας, η ενίσχυση
του διεθνούς «ιματζ» της ΚΟΘ», δηλώνει. Οραματίζεται ηχογραφήσεις της ΚΟΘ,
διεθνή προβολή της, στοχεύει στην προσέγγιση των νέων φιλόμουσων, θέλει να
πλησιάσει μουσικά την «οικογένεια» (να παρακολουθούν τις συναυλίες οι γονείς
με τα παιδιά τους ), θα ήθελε να συμπεριλάβει στο πρόγραμμα της ΚΟΘ την
ερμηνεία του μουσικού έργου «Το βιβλίο της ζούγκλας» του Σέρμαν Κίλκισον
(βασισμένο στο ομότιτλο έργο του Κίπλινγκ), σχεδιάζει την εκτέλεση μουσικών
έργων από «ζωντανή» ορχήστρα με παράλληλη προβολή φιλμ…

Ο κ. Μιχαηλίδης έχει όνειρα και στόχους. Μία ημέρα μετά την ανάληψη των
καθηκόντων του δεν έχει ακόμη – όπως είναι φυσικό – σαφή θέση και
προγραμματισμό για την επίλυση των σοβαρών προβλημάτων τής επί πενταετία
σχεδόν (μετά την αποχώρηση του Λεωνίδα Καβάκου) ακέφαλης, άστεγης και
οικονομικά πάσχουσας Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, για την προβληματική
συνεργασία της με το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, αλλά… ευελπιστεί.