Θα ξεδιψάσουν με θαλασσινό νερό

Οι προμηθευτές νερού από το Λονδίνο ώς το Μεξικό κατασκευάζουν εργοστάσια
αφαλάτωσης για να αντιμετωπίσουν την απειλή του αιώνα: τη λειψυδρία. Το
Λονδίνο, συνδέεται περισσότερο με τις βροχοπτώσεις παρά με την έλλειψη νερού.
Ο κίνδυνος όμως να αντιμετωπίσει ανομβρία στο μέλλον μεγαλώνει όλο και
περισσότερο και ένας από τους προμηθευτές νερού της πόλης σχεδιάζει να
μετατρέψει το θαλασσινό νερό σε πόσιμο.

Νερό από τη θάλασσα. Καθώς οι εναλλακτικές πηγές νερού γίνονται ακριβότερες, η αφαλάτωση γίνεται όλο και πιο ελκυστική λύση

Σύμφωνα με τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», η εταιρεία Thames Water αναμένεται να
ζητήσει άδεια για ένα εργοστάσιο αφαλάτωσης αξίας 302 εκατομμυρίων ευρώ στο
Δέλτα του Τάμεση. Το πρόβλημα είναι κοινό για πολλές πόλεις. Το ενδεχόμενο
θερμότερων και ξηρότερων καλοκαιριών σε συνδυασμό με την πληθυσμιακή αύξηση
ασκούν πιέσεις στους προμηθευτές ύδατος. «Ήδη χρησιμοποιούμε πάνω από τη μισή
ποσότητα βρόχινου νερού. Πρέπει να διερευνήσουμε περισσότερο καινοτόμες
λύσεις», επισημαίνει η εταιρεία, ιδιοκτήτης της οποίας είναι ο γερμανικός
όμιλος κοινής ωφέλειας RWE.

Οι Σαουδάραβες. Από την Καλιφόρνια μέχρι την Κίνα, από τη Μεσόγειο
μέχρι το Μεξικό, κάθε περιοχή του κόσμου αναζητά στους ωκεανούς και το
θαλασσινό νερό τις εν δυνάμει πηγές πόσιμου νερού. Πάνω από 58 δισ. ευρώ θα
δαπανηθούν σε όλο τον κόσμο τα επόμενα είκοσι χρόνια σε εργοστάσια αφαλάτωσης
και ειδικό εξοπλισμό, σύμφωνα με τα Εθνικά Εργαστήρια Σάντια του αμερικανικού
υπουργείου Ενέργειας.

H επεξεργασία θαλασσινού νερού δεν είναι κάτι το καινούργιο. Πλούσια σε
πετρέλαιο κράτη της Μέσης Ανατολής εφαρμόζουν διαδικασίες αφαλάτωσης για
περισσότερο από μισόν αιώνα. H Σαουδική Αραβία, ο μεγαλύτερος παραγωγός στον
κόσμο σε νερό που έχει υποβληθεί σε διαδικασία αφαλάτωσης, αντλεί το 70% του
πόσιμου νερού της από τη θάλασσα.

Ωστόσο, την τελευταία δεκαετία, το ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη τεχνολογία
έχει ενισχυθεί από το μειωμένο κόστος και τις δυσκολίες να αντιμετωπιστεί η
ζήτηση μέσω των συμβατικών πηγών. Παρά το γεγονός ότι το κόστος μειώνεται, η
αφαλάτωση παραμένει ακριβότερη λύση συγκριτικά με άλλες. Καθώς όμως οι
εναλλακτικές πηγές νερού γίνονται ακριβότερες, η αφαλάτωση γίνεται όλο και πιο
ελκυστική ως λύση. Στη Νότια Καλιφόρνια, το κόστος του νερού που αντλείται από
τον ποταμό Κολοράντο έχει αυξηθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Αν και το
νερό που προέρχεται από τη διαδικασία αφαλάτωσης κοστίζει ακόμη 50-100%
περισσότερο από το νερό που προέρχεται από τα ποτάμια, σύμφωνα με πρόσφατη
έκθεση της Επιτροπής Ακτών της Καλιφόρνιας, κάποιοι προμηθευτές και
καταναλωτές εμφανίζονται πρόθυμοι να πληρώσουν «πρόσθετο ποσό για νερό που δεν
συμβάλλει στην ξηρασία και είναι λιγότερο ευπαθές σε έκτακτες καταστάσεις».

Οι περιβαλλοντολόγοι. Επίσης, πολλοί περιβαλλοντολόγοι επισημαίνουν
πλεονεκτήματα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτουν, η αφαλάτωση είναι
λιγότερο καταστροφική για το περιβάλλον, αφού δεν κατασκευάζονται νέα φράγματα
και δεν αντλείται περισσότερο νερό από ό,τι χρειάζεται από τους υδροφόρους
ορίζοντες και τα ποτάμια.

Οι υψηλές ενεργειακές απαιτήσεις των συγκεκριμένων εργοστασίων θα μπορούσαν να
μετριαστούν από τις καινοτόμες τεχνολογίες που χρησιμοποιούν την ηλιακή
ενέργεια. Μια τέτοια μέθοδος – ένα «θερμοκήπιο θαλασσινού νερού» –
χρησιμοποιείται για να παράσχει νερό στο Ομάν. Ωστόσο, τεχνολογίες σαν και
αυτή βρίσκονται ακόμη σε εμβρυακό στάδιο.

Αφορά κυρίως πλούσιες αλλά άνυδρες χώρες

Μπορεί η αφαλάτωση, που παρέχει μόλις το 3% της παγκόσμιας ποσότητας πόσιμου
νερού, να αποτελέσει την απάντηση στην ολοένα και αυξανόμενη έλλειψη νερού σε
διεθνές επίπεδο; Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, μέχρι το 2050, τουλάχιστον 2
δισεκατομμύρια άνθρωποι σε 48 χώρες θα δοκιμαστούν από την έλλειψη νερού, λόγω
της αυξημένης ζήτησης και των αναμενόμενων μεταβολών στο φαινόμενο των
βροχοπτώσεων, ως αποτέλεσμα της μεταβολής του κλίματος. Λίγοι είναι οι ειδικοί
που πιστεύουν πως τα προβλήματα των φτωχών χωρών θα μπορούσαν να
αντιμετωπιστούν από μια δαπανηρή λύση υψηλής τεχνολογίας. H επιστημονική
επιθεώρηση «Nature» επισημαίνει ότι η παγκόσμια κρίση νερού προκαλείται κυρίως
από τις απώλειες στον αγροτικό τομέα και τη μόλυνση του πόσιμου ύδατος,
εξαιτίας των πενιχρών μέσων υγιεινής. Τονίζει πάντως ότι «εξελιγμένες μέθοδοι
όπως τα εργοστάσια αφαλάτωσης που λειτουργούν με ηλιακή ενέργεια έχουν ρόλο να
παίξουν, κυρίως σε πλούσιες αλλά άνυδρες χώρες».

Ύστερα από χρόνια ξηρασίας στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, επιβάλλεται η
ανάπτυξη δραστικά εξελιγμένων διαδικασιών αφαλάτωσης. Τα Εργαστήρια Σάντια
επισημαίνουν: «Μόνο με αποτελεσματικές από άποψη κόστους και αποδοτικές,
επαναστατικές τεχνολογίες θα είναι σε θέση το έθνος να ανταποκριθεί στις
μελλοντικές απαιτήσεις για ασφαλές, συνεχές και προσιτό νερό».