Mίλησε μόνο για τον Xρήστο Kασσίμη

Με λόγο πολιτικό, απόλυτα ευθυγραμμισμένος με την επιλογή να αναλάβει την

πολιτική ευθύνη για το διάστημα που συμμετείχε στον ΕΛΑ, ο Χρήστος Τσιγαρίδας

απολογήθηκε χθες ενώπιον των δικαστών του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της

Αθήνας αποκαλύπτοντας ότι ο άνθρωπος που τον στρατολόγησε στην οργάνωση ήταν ο

δολοφονημένος Χρήστος Κασσίμης.

Ο κατηγορούμενος, θεωρώντας την απολογία του ως μία «κατάθεση ψυχής», μίλησε

για τη προσωπική του διαδρομή και για όσα ο κώδικας των αξιών του – όπως είπε

– του επέτρεπε να… αποκαλύψει χωρίς να παραβιάζει τους κανόνες της

οργάνωσης, στην οποία εντάχθηκε το καλοκαίρι του 1976 και αποχώρησε για λόγους

προσωπικούς στις αρχές του 1990.

H δικαστική αίθουσα των γυναικείων φυλακών του Κορυδαλλού έπειτα από πολύ

καιρό ήταν γεμάτη από κόσμο που έφτασε μέχρι μέχρι εκεί για να παρακολουθήσει

από κοντά την απολογία του κατηγορουμένου, που έκλεισε με ένα ποίημα του

Μπέρτολτ Μπρεχτ με τίτλο «H ανυπομονησία αυτών που ζουν στη σιγουριά» και μία

πολιτική παρακαταθήκη – όπως ο ίδιος τη χαρακτήρισε – προς τους νεώτερους, ότι

«Ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν έγινε».

Το ακροατήριο ξέσπασε δύο φορές σε χειροκροτήματα επευφημώντας τον, με

αποτέλεσμα η πρόεδρος του δικαστηρίου κ. Ελισάβετ Μπρίλλη να διατάξει την

άμεση αποβολή όσων διατάραξαν τη συνεδρίαση απειλώντας τους ακόμη και με 24ωρη

κράτηση.

Τα θύματα

Στην αντίπερα όχθη οι λιγοστές – είναι αλήθεια – παρουσίες θυμάτων του ΕΛΑ ή

συγγενών τους, που από τη δική τους πλευρά αναμένουν τη δικαστική ετυμηγορία

για όλους αυτούς που εδώ και πέντε μήνες κάθονται στο εδώλιο του

κατηγορουμένου.

Ο Χρήστος Τσιγαρίδας – εκτός από τον Χρήστο Κασσίμη – αρνήθηκε να μιλήσει για

τους συνδέσμους του στην οργάνωση και για άλλα πρόσωπα που πιθανότατα είχε

γνωρίσει τα 14 χρόνια που έφερε την ιδιότητα του μέλους του ΕΛΑ. Για τον

«στρατολόγο» του μιλούσε κάθε φορά με θαυμασμό και συγκίνηση, ενώ αναφερόμενος

στη δική του δράση υποστήριξε ότι αυτή περιοριζόταν σε θεωρητικό επίπεδο και

δεν είχε καμία σχέση με τον επιχειρησιακό τομέα και την τοποθέτηση των βομβών

που αποδίδονται στον ΕΛΑ.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η πρόεδρος του δικαστηρίου ζήτησε από τον κατηγορούμενο

να μιλήσει για τον πιθανό ρόλο των συγκατηγορουμένων του. Εκείνος,

ακολουθώντας την ίδια τακτική, αρνήθηκε να δώσει μία καταφατική ή αρνητική

απάντηση. Ωστόσο, σε τουλάχιστον δύο σημεία της απολογίας του έδινε το μήνυμα

στους δικαστές μιλώντας για «ανύπαρκτο ποινικό φορτίο» και για ανυπαρξία

αποδεικτικών στοιχείων εις βάρος τους.

Όσον αφορά δε το ζήτημα της ηθικής αυτουργίας, ξεκαθάρισε πως ο ΕΛΑ δεν είχε

αρχηγούς και δρούσε με αυτόνομους πυρήνες. Και απευθυνόμενος προς τους

δικαστές είπε: «Έχω μία απαίτηση. Ή να με πιστέψετε σε όλα όσα σας λέω ή να

μην πιστέψετε τίποτα».

«Μπορεί και να γνωρίζω άλλο ένα πρόσωπο, δεν έχει σημασία»

Ερωτήσεις για τη δομή και την ιεραρχία του ΕΛΑ υπέβαλε χθες η πρόεδρος

του δικαστηρίου στον κατηγορούμενο μόλις ολοκλήρωσε την ανάγνωση του 35σέλιδου

κειμένου που είχε ετοιμάσει και αποτελούσε τον «κορμό» της απολογίας του.

Πρόεδρος: Πότε ιδρύθηκε ο ΕΛΑ;

X. Τσιγαρίδας: Μετά βεβαιότητας θα έλεγα ότι ιδρύθηκε με την πρώτη

δυναμική του ενέργεια, τον Απρίλιο του 1975, με την πυρπόληση αυτοκινήτων,

στην Ελευσίνα.

Πρόεδρος: Είπατε για τον Χρ. Κασσίμη, γνωρίζατε άλλους εκ των

συνιδρυτών;

X. Τσιγαρίδας: Μπορεί και να γνωρίζω άλλο ένα πρόσωπο, δεν έχει

σημασία.

Πρόεδρος: Πόσα μέλη αριθμούσε ο ΕΛΑ κατά την κρίση σας;

X. Τσιγαρίδας: Δεν θέλω να πω, αλλά τα περί 500 και 600 που ακούγονται

θέλω να πω ότι είναι θεωρίες για αγρίους…

Πρόεδρος: H οργάνωση δεν είχε ιεραρχία;

X. Τσιγαρίδας: Ο ΕΛΑ δεν είχε αρχηγό, ούτε καν εκτελεστική γραμματεία.

Αρχή της οργάνωσης ήταν ότι έπρεπε να χτυπιούνται τέτοιες ιεραρχικές δομές.