Παραλήρημα χαράς

Έγινε! Και είναι απίστευτο! Μαγικό! Μοναδικό! Εκπληκτικό! Μεθυστικό! H Ελλάδα
Πρωταθλήτρια Ευρώπης στο ποδόσφαιρο. Εκεί που τελειώνει η λογική, αρχίζει το
ελληνικό θαύμα. Θαύμα, θαυμάτων! Τέτοια κάνει μόνο η ελληνική φυλή, η γαλάζια
ψυχή, ο Ρεχάγκελ και τα Ελληνόπουλα της εθνικής μας ομάδας.

Απόψε τα τείχη πέφτουν. H Αθήνα, η Ελλάδα, ο απανταχού Ελληνισμός υποδέχεται
τους Πρωταθλητές. Τους Πρωταθλητές Ευρώπης. Όσους νικούν στα ξένα και μας
κάνουν υπερφήφανους.

Τα προγνωστικά βυθίστηκαν στον Ατλαντικό! Το αουτσάιντερ θριάμβευσε. Συστήματα
δεν υπάρχουν, παίκτες-αστέρες δεν υφίστανται, το μόνο που βλέπουμε, είναι η
μεγάλη αξία των Ελλήνων.

Οι Ευρωπαίοι μάς γνώριζαν για τον Παρθενώνα και την Ακρόπολη. Για τα νησιά και
τις θάλασσές μας. Για τον πολιτισμό. Για την κουλτούρα. Το αρχαίο μας πνεύμα,
τους φιλοσόφους, τη μεγάλη κληρονομιά. Για τα γράμματα και τις τέχνες.

Τώρα έμαθαν κι άλλα. Τον αθλητισμό μας. Το ποδόσφαιρο. Το πάθος. Τη δύναμη.

Στον ημιτελικό μετατρέψαμε το ασήμι σε χρυσό. Και χθες, στον τελικό του
Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, ο Χαριστέας, παίκτης που βάζει γκολ μόνο με τα…
άσπρα(!), έστειλε στα δίχτυα τον Ρικάρντο και τους Πορτογάλους αμυντικούς.
Τους ανυποψίαστους να αντιληφθούν πως ναι μεν ήταν γηπεδούχοι, αλλά δεν έχανε.
Εμείς είχαμε τα πάντα. Κόσμο πολύ στις εξέδρες. Γυναίκες, παιδιά που έκλαιγαν,
όταν τραγουδούσαν τον Εθνικό Ύμνο. Άνδρες με δύναμη στη φωνή που δεν σταμάτησε
ούτε και όταν οι χορδές δεν άντεχαν. Και παίκτες με καρδιά χιλίων λεόντων.
Νομίζαμε πως θα είναι κουρασμένοι και αποδείχθηκαν άσοι με… τουρμπίνες!

Ο ΝΙΚΟΠΟΛΙΔΗΣ κέρβερος. Ο Σεϊταρίδης απίθανος. Ο Φύσσας έλειωνε με το
πάθος του σίδερα. Οι Δέλλας – Καψής το καλύτερο δίδυμο της διοργάνωσης. Ο
Ζαγοράκης κάπτεν που δεν θέλουμε να αφήσει ποτέ το περιβραχιόνιο. Ο
Κατσουράνης μαγικός. Ο Μπασινάς δημιουργικός και με κόρνερ, κόπια – Τσιάρτα
στο γκολ. Ο Βρύζας φοβερός. Ο Γιαννακόπουλος με αστείρευτες δυνάμεις. Και ο
Χαριστέας! Τι παίκτης! Με το άγγιγμα του… Μίδα στην κεφαλιά του γκολ. Τέτοια
ηδονή όμως δεν την αλλάζουμε με όλο το χρυσάφι του κόσμου.

«ΤΕΛΕΙΩΝΕ», απαιτεί η δυνατή φωνή. Είναι όμως τρεμάμενη… Όπως και η
δική μου απάντηση… Τα δάχτυλα πώς να υπακούσουν; Το κείμενο φεύγει… Ο
κόσμος τρέχει στους δρόμους τρελαμένος, αλαφιασμένος.

H Ελλάδα Πρωταθλήτρια Ευρώπης… Θεέ μου, τι καλοκαίρι. Τι χαρά! Τι ξέσπασμα!
Τι γιορτή!

Οι λεωφόροι πλημμύρισαν. H Ελλάδα Πρωταθλήτρια Ευρώπης! Δεν είναι ψέμα. Δεν
είναι ψέμα. Δεν είναι ψέμα.

Είναι α-λ-ή-θ-ε-ι-α!!!

Ένας λαός ενωμένος. Το σπουδαιότερο! Ενωμένος. Ευτυχισμένος και υπερήφανος για
τη λεβέντικη επιτυχία!

Πάμε! Πάμε! Πάμε! Το πάρτι άρχισε και δεν τελειώνει!!!

H ΛΙΣΑΒΩΝΑ ντύθηκε μπλε το Σαββατοκύριακο, αλλά στην πορεία προέκυψε και
ολίγον… κίτρινο! Οπαδός της Εθνικής που βρέθηκε εκεί μετέφερε το ακόλουθο
στιγμιότυπο, απολύτως αληθινό, μολονότι άπαντες ζούσαν στην Πορτογαλία σε
κατάσταση μέθης. Φίλοι της AEK φορούσαν μεν τη φανέλα της Εθνικής, αλλά στα
χέρια τους είχαν περασμένα και διακριτικά (κασκόλ και άλλα…) της αγαπημένης
τους ομάδας. Προφανώς ήταν «Ορίτζιναλ». Ωστόσο, από τη μία βεβαιώθηκε πως
φώναζαν δυνατά υπέρ του Ότο και των παιδιών, στον αντίποδα όμως ουδείς
αναφέρθηκε σε ρεύμα υπέρ Ντέμη…

ΑΥΤΟ που έζησαν οι ποδοσφαιριστές της Εθνικής Πορτογαλίας κατά τη
διάρκεια της μετάβασης από το ξενοδοχείο στο «Ντα Λουζ» δεν έχει προηγούμενο!
Κοντά στα 20 χιλιόμετρα, οι φανατικοί Πορτογάλοι ακολουθούσαν το πούλμαν και
αποθέωναν τους παίκτες. Όταν δε μπήκαν οι ποδοσφαιριστές των δύο αντιπάλων
στον αγωνιστικό χώρο, αποκαλύφθηκαν οι… συμπάθειες. Λοιπόν: ο «πολύς» Φίγκο
είχε… σαγηνευτεί από το αριστερό πόδι του Τσιάρτα και τα έλεγε εκτενώς με
τον Βασίλη, ενώ ο Φύσσας πήρε από κοντά τούς συμπαίκτες του στη Μπενφίκα,
Σιμάο, Γκόμεζ, Μιγκέλ.

ΦΑΤΣΑ κάρτα έβγαιναν στα κανάλια ηθοποιοί, δημοσιογράφοι, αστέρες της
τηλεόρασης, καλλιτέχνες, τραγουδιστές και άλλες «αμφιλεγόμενες διασημότητες».
Βρήκαν θέση και πήγαν και δεν ενδιαφέρει το πώς ή αν ανακάλυψαν… χορηγό!
Ωστόσο: πιστεύουμε βάσιμα ότι τουλάχιστον στο εναρκτήριο παιχνίδι για τα
προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου (Καραϊσκάκη, Σεπτέμβριος κόντρα στην
Τουρκία), όλο αυτό το κομβόι θα καταφέρει να βρει τον δρόμο για το Νέο Φάληρο.
Γιατί η Εθνική δεν έχει ανάγκη όψιμων υποστηρικτών, αλλά θερμού και αληθινού
κοινού!