[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Σε 44 μέρες έχουμε την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Ασφαλώς κι αυτή τη
στιγμή το μείζον είναι η ασφαλής κι επιτυχής διοργάνωσή τους κι όλες οι
δυνάμεις και δράσεις επικεντρώνονται εκεί.

H Ελλάδα όμως θα εξακολουθήσει να υπάρχει και μετά τον Ολυμπιακό μήνα
Αύγουστο. Και είτε αυτό μας αρέσει είτε όχι, τα ζητήματα της μεταολυμπιακής
προετοιμασίας της χώρας δεν είναι πλέον κάτι «μακρινό», «θολό» και
απροσδιόριστο. Αντιθέτως, παράλληλα με την κλεψύδρα που μετράει τον χρόνο
μέχρι τους Αγώνες θα έπρεπε να υπάρχει ήδη σε λειτουργία και η κλεψύδρα για τη
μεταολυμπιακή ατζέντα, την οποία θα κληθεί να διαχειριστεί η κυβέρνηση από τον
Σεπτέμβριο.

Ερώτημα πρώτο: τι θα γίνει με τους περίπου 150.000 ανθρώπους που εργάζονται
στα Ολυμπιακά έργα; Σύμφωνα με εκτιμήσεις που υπάρχουν σε υπουργικά συρτάρια,
50.000 εργάζονται άμεσα στα έργα (δηλαδή στην κατασκευή γηπέδων, δρόμων κ.λπ.)
κι 100.000 έμμεσα (στις οικοδομικές εργασίες που έπονται της κατασκευής).
Πατωματζήδες, πλακάδες, σοβατζήδες, ελαιοχρωματιστές κι άλλες ειδικότητες.

Και μη βιαστούν κάποιοι έξυπνοι να πουν «ωραία, και τι μας νοιάζει εμάς»! Το
εργατικό δυναμικό των έργων υποδομής δεν είναι εξαθλιωμένοι μετανάστες που
μπορείς να τους «επιστρέψεις» την επομένη πακέτο στη χώρα από την οποία
προήλθαν. Αντιθέτως, στην πλειονότητά τους είναι ενεργό οικονομικό κομμάτι της
ελληνικής κοινωνίας το οποίο – αν και σε διαδικασία ενσωμάτωσης – συμμετέχει
ουσιαστικά στο ΑΕΠ.

Πρόκειται για οικογένειες που πληρώνουν νοίκι 80.000 δραχμών για να μείνουν σε
ημιυπόγεια δυάρια στα Πατήσια, οι ιδιοκτήτες των οποίων έχουν ήδη μετακομίσει
σε μεσοαστικά προάστια. Πρόκειται για οικογένειες όπου ο σύζυγος δουλεύει στην
οικοδομή και η σύζυγος καθαρίζει σπίτια. Όλους αυτούς οι οποίοι συντηρούν μια
τεράστια αλυσίδα μικρομεσαίων επιχειρήσεων που κυρίως έχουν Έλληνες
ιδιοκτήτες. Από τα μίνι μάρκετ της γωνίας μέχρι τα μαγαζάκια της γειτονιάς.

Έχει σκεφτεί κανείς τι μπορεί να σημαίνει η παύση της απασχόλησης γι’ αυτούς
τους 150.000 ανθρώπους; Με δεδομένο ότι δεν φαίνεται στον ορίζοντα κανένα
σχέδιο συνέχειας μεγάλων έργων από τη σημερινή κυβέρνηση και τη φθίνουσα
πορεία του οικοδομικού όγκου στον ιδιωτικό τομέα, οι μεταολυμπιακοί μήνες
φαντάζουν ήδη πολύ δύσκολη περίοδος… Κι όσοι ελπίζουν ότι οι λύσεις για τη
μεταολυμπιακή ανεργία θα έρθουν από τον… ουρανό, απλώς δεν έχουν καταλάβει
τι έρχεται.