Πολιτισμός

ΠETPOΣ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ 17N: από τη νοσηρή περιέργεια στην αδιαφορία

ΠETPOΣ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ



17N: από τη νοσηρή περιέργεια στην αδιαφορία
Σχόλια
6 λεπτά











«Παρατηρήθηκε το φαινόμενο του τσαμπαμαγκαδισμού. Μόλις βεβαιωθήκαμε ότι οι
μάγκες ήταν δεμένοι και δεν υπήρχε κίνδυνος, αρχίσαμε να τους λοιδορούμε.
Βγήκε μια θρασυδειλία του κόσμου, αλλά και μια εκ του ασφαλούς υπεροπτική
στάση, ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι του επιπέδου μας», λέει για τη σύλληψη
των μελών της 17N ο Πέτρος Τατσόπουλος


«H 17 N ήταν μια οργάνωση ελληνική με όλη τη σημασία της λέξης. Σε μέγεθος
παραγωγής, ήταν ελληνική παραγωγή. Αν ήταν ταινία, θα ήταν ελληνική ταινία –
και όχι χολιγουντιανή – με όλα τα κακογυρισμένα και μισοφωτισμένα πλάνα και
τις ανακολουθίες. Δεν πρέπει, όμως, να νιώθουμε συμπλεγματικά απέναντι στη
δράση της και να ονομάζουμε τις δολοφονίες εκτελέσεις. Ας μη φοβόμαστε τις
λέξεις. Σαφώς οι άνθρωποι ήταν δολοφόνοι».


Ο Πέτρος Τατσόπουλος δεν ιδιοποιείται ούτε τον ρόλο του εισαγγελέα, ούτε αυτόν
του συνηγόρου. Σχολιάζοντας τη δίκη της 17N από τις στήλες των «ΝΕΩΝ»
επικεντρώθηκε σε λιγότερο αυτονόητες πτυχές της υπόθεσης, με όπλα μια ματιά
που δεν έπεσε στην παγίδα της πολιτικής ορθότητας κι ένα χιούμορ συχνά
βλάσφημο. Τα 28 αυτά κείμενα συγκεντρώθηκαν σ’ ένα βιβλίο (κυκλοφορεί από τις
Εκδόσεις Μεταίχμιο) με τον τίτλο «Ο ουρανός στο κεφάλι μας», γιατί, όπως λέει
ο ίδιος, η βόμβα που εξερράγη στις 29 Ιουνίου του 2002 στα χέρια του Σάββα
Ξηρού δεν ξετύλιξε μόνο το νήμα της δράσης της 17N, αλλά και τη βαθύτερη
υποκρισία της ελληνικής κοινωνίας.


«H μετα-μεταπολιτευτική ζωή στην Ελλάδα ήταν λίγο πολύ τακτοποιημένη. Είχαμε
την τρομοκρατία μας, μικρή, κλειστή, αλλά ανθηρή, που παραδόξως, σε αντίθεση
με τις δυτικές δημοκρατίες – IRA, ΕΤΑ, Ερυθρές Ταξιαρχίες – δεν έκανε κάποια
ιδιαίτερη προσπάθεια προσέγγισης του κόσμου. Ο κόσμος είχε μια ελαφρά
συμπάθεια. H 17N ήταν λιγάκι σαν τον Ρομπέν των Δασών που ήταν κάπου κρυμμένος
στο δάσος και θα καθάριζε. Έτσι, ήταν λίγο πολύ τακτοποιημένη η ζωή. Ο ουρανός
από πάνω, τα κεφάλια μας από κάτω. Με το που έσκασε η βόμβα στα χέρια του
Σάββα, περάσαμε από το “πού είσαι 17N να τους κανονίσεις” στο ποιοι είναι
αυτοί και “σιγά μην είναι αυτοί η 17N”. Όλοι ένιωσαν πως τους υποτιμούσε το
γεγονός ότι η 17N αποτελείτο από καθημερινούς ανθρώπους σαν κι αυτούς», εξηγεί
στα «NEA» ο Πέτρος Τατσόπουλος.


Κι ύστερα μας προέκυψε ο… «τσαμπαμαγκαδισμός». «Μόλις βεβαιωθήκαμε
ότι οι μάγκες ήταν δεμένοι και δεν υπήρχε κίνδυνος, αρχίσαμε να τους
λοιδορούμε. Βγήκε μια θρασυδειλία εκ μέρους του κόσμου και μια τρομακτική
περιέργεια καθαρά κουτσομπολίστικου χαρακτήρα, μια “πουριτανική ηδονοβλεψία”.
Είναι μια αφασική νοοτροπία του κοινού που παρακολουθεί απ’ το πρωί ώς το
βράδυ τα ριάλιτι, για να πάει να τα καταγγείλει την επόμενη μέρα σε μια άλλη
εκπομπή. Εθισμένοι απ’ τα τηλεπαιχνίδια, μες στην ακμή της τηλεοπτικής
δημοκρατίας, εκεί που ήμασταν μάτι ποιος θα φύγει απ’ τον Μεγάλο Αδελφό,
έσκασε κάτι που φαινόταν σαν να ‘ρχεται από τη χωροχρονότρυπα. Και αμέσως
αντιμετωπίστηκε με μια εκ του ασφαλούς υπεροπτική στάση, ότι αυτοί οι άνθρωποι
δεν είναι του επιπέδου μας».


Με την ίδια ευκολία και με μεγάλη ταχύτητα, η κοινή γνώμη πέρασε από τη νοσηρή
περιέργεια στη νοσηρή αδιαφορία. «Εκεί που ενδιαφερόταν για το παραμικρό,
ξαφνικά δεν ενδιαφερόταν απολύτως για τίποτα. Στο ενδιαφέρον της κοινής
γνώμης, η δίκη τέλειωσε πριν τελειώσει στο δικαστήριο. H απουσία της
τηλεόρασης έπαιξε τεράστιο ρόλο. Απ’ την άλλη, θα δημιουργούσε και στους
κατηγόρους και στους κατηγορούμενους τη διάθεση της πρόζας. Θα είχαμε πιο
ηρωικές πόζες, ένθεν κι ένθεν. Και σίγουρα θα υπήρχαν απόπειρες χειροδικίας
από μάρτυρες ή συγγενείς θυμάτων».


Το σημαντικότερο ίσως στοιχείο της δίκης της 17N ήταν ότι «αμέσως
διέκρινες δύο αντιμετρικά τοποθετημένες πολιτικώς ορθές συμπεριφορές. H μια
του Κουφοντίνα, ότι είμαστε κάποιοι αγωνιστές που κρατάμε από το ’21 και
συνεχίζουμε μια αντι-ιμπεριαλιστική πολιτική στην Ελλάδα και η άλλη, η
“δεξιά”, ότι η 17N είναι ένα μάτσο ληστές και δολοφόνοι, που έκαναν ληστείες,
έφτιαχναν εξοχικά στους Λειψούς και ψευδεπίγραφες προκηρύξεις, ενώ κυνηγούσαν
τα λεφτά. Θεωρώ ανόητες και τις δύο συμπεριφορές», επισημαίνει.


«Ενέσεις… μπετόν στις καταθέσεις»



Πολύς λόγος έγινε για παραβιάσεις δικαιωμάτων των συλληφθέντων, αλλά και
για την ασφαλίτικη «πατίνα» στις καταθέσεις τους. Γι’ αυτό πιστεύει ότι
«κάποια στιγμή, όταν θα είναι ήρεμα τα πράγματα, θα πρέπει να γίνει μια
έρευνα». «Μπορεί να πάρει πολλά χρόνια, όπως η αθωότητα του Στακτόπουλου, αλλά
ποτέ δεν είν’ αργά. Πρέπει να διαλευκανθεί σε ποιο σημείο η Ασφάλεια – όπως ο
Έβανς έβαλε τις προσθήκες μπετόν στα γεμίσματα για να φτιάξει την Κνωσό –
έκανε ενέσεις μπετόν στις καταθέσεις. Όμως, άλλο το με ποια μέσα εκμαιεύθηκε
αυτή η ιστορία και άλλο η αυθεντικότητα της ίδιας της ιστορίας. Σαφώς έγινε
μια ανασύσταση της ιστορίας, την οποία στρογγύλεψαν, βγάζοντας τις ακίδες».


Το ίδιο έκανε όμως και η άλλη πλευρά, του Κουφοντίνα. «Έβγαλε τις ακίδες
από τις πράξεις της, τις στρογγύλεψε. Αν άκουγες τον Κουφοντίνα να μιλά,
ικανοποιούσε και τον συναγωνιστή του Βελουχιώτη και τον οικολόγο. Μια πιο
θαρραλέα στάση εκ μέρους του επί της ουσίας μπορεί να του αφαιρούσε “ψήφους”,
να τον έκανε πιο αντιπαθή, αλλά θα έκανε κατανοητή τη δράση της 17N σε κάποιον
που θα ασχολείτο με το θέμα σε 15-20 χρόνια. Θα καταλάβαινε ότι δεν είναι ένα
σύμφυρμα από αγωνιστές του ’21 και οικολόγους που ξαφνικά πριν από κάποια
χρόνια σκότωσαν 24 ανθρώπους».


«Είμαστε επιφανειακά συναισθηματικοί»



Σήμερα, πάντως, κανένας δεν ενδιαφέρεται για τη 17N, ούτε για την
επικείμενη μεταφορά των καταδικασθέντων στις φυλακές της Λάρισας. «Είναι ένα
μέρος της υποκρισίας της κοινής γνώμης. Ο Έλληνας είναι επιφανειακά
συναισθηματικός. Επί της ουσίας δεν τον ενδιαφέρει κανένα θέμα. Ήταν υπέρ των
Κούρδων μέχρι την ιστορία του Οτζαλάν, όπου ένιωσε ενοχή ότι ο ίδιος τον
παρέδωσε, αλλά εναντίον των Κοσοβάρων. Το ότι και οι μεν και οι δε ήθελαν το
ίδιο πράγμα, να αποσχιστούν, δεν ενδιέφερε τον Έλληνα. Γι’ αυτόν οι Κούρδοι
είχαν δίκιο, ώσπου τα ξαναβρήκαν με τους Τούρκους και τότε είχαν άδικο… Ο
Έλληνας δένεται, φιλιέται και χωρίζει με όλο τον κόσμο, αλλά έχει μια
μακροπρόθεσμη αναισθησία και αδιαφορία. Το μόνο που θέλει είναι να μην τον
ενοχλούν. Δεν τον νοιάζει πώς ζουν οι άνθρωποι μέσα στις φυλακές, στον
Κορυδαλλό. Το μόνο που θέλει είναι να τους έχει σ’ ένα πατάρι και να μην τον
ενοχλούν. Και όσο πιο μακριά, στη Σπιναλόγκα, ακόμα καλύτερα. H Σπιναλόγκα
τώρα θα είναι στη Λάρισα».


INFO



«Ο ουρανός στο κεφάλι μας. H δίκη της 17 Νοέμβρη», Εκδ. Μεταίχμιο, σελ: 128,
τιμή: 8 ευρώ.

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
0 /50
0 /2000

Τα Νεότερα

  1. Ομπράντοβιτς: «Ποτέ δε σταθώ στα τελευταία δευτερόλεπτα, αλλά σε όλα τα προηγούμενα»
  2. Τραγωδία στο Μπρούκλιν: Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες των επιζώντων – Τα προειδοποιητικά σημάδια και το ιστορικό του εργοταξίου
  3. Nations League: Με περίπατο (3-1) η Γερμανία έπιασε την Ελλάδα, γκολ ο Ραστόντερ αλλά και ήττα στην Σκωτία, στη League A η Ελβετία

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies