H κατάρα του Οιδίποδα

Του λιναριού ή του Οιδίποδα τα πάθη ταλανίζουν την επέκταση του Αρχαιολογικού
Μουσείου των Θηβών, που γεννήθηκε από έναν άνομο δεσμό – δηλαδή χτίσθηκε
εξαρχής μέσα στον αρχαιολογικό της Καδμείας. Μόλις άρχισαν οι εργασίες για την
επέκτασή του ξεφύτρωσαν αρχαιότητες. H μελέτη εστάλη πίσω και φτου και από την
αρχή με τις τροποποιήσεις, ενώ παράλληλα προχωρούσαν οι απαλλοτριώσεις και οι
διαμορφώσεις στην περιοχή γύρω από το Μουσείο, αλλά και οι ανακαλύψεις
σημαντικών αρχαιοτήτων σε άλλα σημεία της πόλης. Και όταν όλα έστρωσαν κι
εξασφαλίσθηκαν τα απαραίτητα κονδύλια από τα Περιφερειακά Προγράμματα της
Στερεάς Ελλάδας (6.999.996 ευρώ για την επισκευή και την επέκταση 2.276 τ.μ.),
ο υφυπουργός Πολιτισμού κ. Τατούλης ανακοίνωσε ότι θα εντάξει το έργο στο
κορεσμένο ήδη πρόγραμμα «Πολιτισμός» ή θα το χρηματοδοτήσει από εθνικούς
πόρους, κάτι που σημαίνει τουλάχιστον ότι η έναρξη του έργου θα καθυστερήσει.
Αν όμως τα πράγματα παραμείνουν όπως έχουν, το έργο μπορεί να αρχίσει άμεσα,
έστω και αν η δαπάνη καλύπτει μόνο τα κτιριακά, ενώ το υπουργείο Πολιτισμού
εγγυάται και τη σωστή χρηματοδότηση και την ανάδειξη της έκθεσης. Κι αν μεν η
αλλαγή είχε να κάνει με μια τολμηρή πρόταση για την ανέγερση ενός μουσείου
εκτός αρχαιολογικού χώρου, χαλάλι. Θα χειροκροτούσαμε. Εδώ όμως πρόκειται για
τη γνωστή και παλαιοκομματική κατάρα του ράβε-ξήλωνε. Τα έργα και τα σχέδια
των προηγουμένων. Σ’ αυτό το αρχαίο έλος κινδυνεύει τώρα να κολλήσει πάλι το
Μουσείο της Θήβας. Θα φταίει μάλλον η κατάρα των Λαβδακιδών.