Pιγμένοι οι Έλληνες καταναλωτές

Με ακριβό «καπέλο» πληρώνουν τις αλυσίδες ξένων πολυκαταστημάτων οι Έλληνες
καταναλωτές. Τρόφιμα, ρούχα, έπιπλα, ηλεκτρονικές συσκευές, CD πωλούνται ακόμα
και στη διπλή τιμή απ’ ό,τι στα καταστήματα των ίδιων αλυσίδων σε άλλες
ευρωπαϊκές χώρες, με πρόσχημα το αυξημένο κόστος μεταφοράς των προϊόντων στην
Ελλάδα.

«TA NEA» σύγκριναν τις τιμές προϊόντων στην Ελλάδα με τις αντίστοιχες τιμές
των ίδιων προϊόντων στα καταστήματα των αλυσίδων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Σε
όλες τις συγκρίσεις οι Έλληνες καταναλωτές ήταν οι… χαμένοι, αφού τα
προϊόντα αποδείχθηκαν ακριβότερα από 8% έως περίπου 200% (στα CD). «Ουσιαστικά
καταστρατηγείται η έννοια της ελεύθερης αγοράς. Υποτίθεται ότι βρισκόμαστε σε
έναν ενιαίο χώρο. Οι τιμές θα έπρεπε να είναι παντού ίδιες. Είναι σαν να
ψωνίζεις από ένα σούπερ μάρκετ και να έχει διαφορετικές τιμές – στο ίδιο
προϊόν – στο κατάστημα της Αθήνας και διαφορετικές σε αυτό της Θεσσαλονίκης»,
εξηγεί ο οικονομολόγος Παναγιώτης Λιγνός.

Είναι ενδεικτικό ότι ακόμα και αλυσίδες που διαφημίζουν τις πολύ χαμηλές τιμές
τους πουλάνε στην Ελλάδα ακριβότερα. Για παράδειγμα ένα μικρό επιτραπέζιο
ρολόι με τιμή 1,99 ευρώ σε σούπερ μάρκετ της Γερμανίας, πωλείται 2,89 ευρώ στα
υποκαταστήματα της ίδιας αλυσίδας σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα.

Οι τιμές στα ύψη

Σε προϊόντα, όπως είναι τα έπιπλα για το σπίτι, οι διαφορές στις τιμές
εκτινάσσονται στα ύψη: Για παράδειγμα, γωνιακός καναπές έξι θέσεων πωλείται
στη χώρα μας 656 ευρώ ακριβότερα απ’ ό,τι στο κατάστημα της ίδιας αλυσίδας
στην Ισπανία. Αλλά και στα καταστήματα της αλυσίδας στη Γαλλία και στη
Γερμανία οι τιμές είναι χαμηλότερες σε σχέση με την Ελλάδα.

«Οι Έλληνες καταναλωτές πληρώνουν τα μεταφορικά έξοδα που δυστυχώς
εξακολουθούν να είναι πολλά. H χώρας σας βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της
Ευρώπης, δεν επικοινωνεί μέσω αυτοκινητοδρόμων με την ηπειρωτική Ευρώπη και η
μεταφορά των προϊόντων μπορεί να γίνει είτε μέσω θαλάσσης από την Ιταλία είτε
αεροπορικώς. Και οι δύο τρόποι είναι πολύ ακριβοί», λέει οικονομικό στέλεχος
μιας από τις αλυσίδες στις οποίες παρατηρούνται αυτές οι διαφορές των τιμών.

Ο ίδιος μάλιστα προσθέτει ότι οι εταιρείες καταβάλλουν προσπάθειες για να
μειωθεί το κόστος αγοράς των προϊόντων που διαθέτουν από τους προμηθευτές ώστε
να πέσουν λίγο οι τιμές πώλησης. Οι υπεύθυνοι των εταιρειών ωστόσο δεν εξηγούν
πώς γίνεται και σε άλλες χώρες επίσης απομακρυσμένες γεωγραφικά από την έδρα
τους οι τιμές είναι χαμηλότερες απ’ ό,τι στην Ελλάδα.

Διαφορές που «βγάζουν μάτι»

Στελέχη των πολυεθνικών αποδίδουν τις υψηλότερες τιμές και στο φορολογικό
καθεστώς της χώρας μας. Πάντως οι διαφορές στις τιμές πολλές φορές «βγάζουν
μάτι». Για παράδειγμα αλυσίδα που άρχισε να δραστηριοποιείται μόλις πρόσφατα
και στην Αθήνα διένειμε καταλόγους με προϊόντα της. Ο ίδιος ακριβώς κατάλογος
κυκλοφορεί αυτή την εποχή και στο Βέλγιο. Διαφέρει από τον ελληνικό σε δύο
πράγματα: στη γλώσσα και στις τιμές.

Ακόμα και προϊόντα όπως τα CD ή τα DVD πωλούνται σε σχεδόν διπλάσια τιμή. Είτε
τα αγοράσει κανείς από εξειδικευμένη πολυεθνική αλυσίδα είτε από σούπερ μάρκετ
θα τα πληρώσει ακριβότερα απ’ ό,τι στο εξωτερικό στα ελληνικά υποκαταστήματα
των αλυσίδων.

Πιο ακριβή και η προσφορά υπηρεσιών

H προσφορά υπηρεσιών είναι επίσης ακριβότερη στην Ελλάδα. Αν βρεθεί
κάποιος στην πόλη Γκελζενκίρχεν της Γερμανίας ή στη Βιέννη της Αυστρίας και
θελήσει να δει μια ταινία σε αίθουσα γνωστής αλυσίδας πολυκινηματογράφων, θα
πληρώσει 4,6 ευρώ. Σε αίθουσα της ίδιας εταιρείας στην Ελλάδα, για την ίδια
ταινία, θα πληρώσει 7 ευρώ. Είναι ενδεικτικό ότι η εταιρεία αυτή σε άλλες
ευρωπαϊκές χώρες εφαρμόζει κλιμακωτό τιμολόγιο ανάλογα με τις ημέρες προβολής
και τις ηλικίες των θεατών: τα παιδιά ηλικίας μέχρι 11 ετών πληρώνουν μόλις 4
ευρώ. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην Ελλάδα.