ΓNΩMH H ουσία των όσων γράφει ο Kλίντον για την Eλλάδα

Στην ογκώδη αυτοβιογραφία του, ο Μπιλ Κλίντον αναφέρεται με σαρκασμό στην
κρίση των Ιμίων. Στο πλέον επίμαχο σημείο για τον Έλληνα αναγνώστη,
αποκαλύπτει με αφοπλιστική ειλικρίνεια – μερικοί θα έλεγαν κυνισμό – ότι
«γελούσε» με τη σκέψη πως ακόμη και αν δεν κατάφερνε να φέρει την ειρήνη στη
Μέση Ανατολή, στη Βοσνία ή στη Βόρεια Ιρλανδία, τουλάχιστον θα είχε σώσει
«μερικά πρόβατα του Αιγαίου».

H διακωμώδηση του θέματος που επέλεξε ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να
προκαλεί το πατριωτικό συναίσθημα των Ελλήνων (ενδεχομένως και των Τούρκων).
Όμως, δεν πρέπει να επικαλύπτει τα ουσιαστικά στοιχεία που προκύπτουν από τα
λεγόμενα τού τότε ηγέτη της υπερδύναμης. Μεταξύ αυτών, η επισήμανσή του ότι αν
και οι δύο χώρες διεκδικούσαν τα νησιά, η Ελλάδα τα είχε αποκτήσει μέσω
συνθήκης που είχε υπογράψει με την Ιταλία το 1947 και η Τουρκία ήταν αυτή που
αρνιόταν να δεχθεί την ισχύ της. H προσεκτική διατύπωση του κ. Κλίντον εμμέσως
επιβεβαιώνει τη νομική βάση της ελληνικής επιχειρηματολογίας. Άλλωστε, την
υφιστάμενη πραγματικότητα έδειξε να αποδέχεται στη συνέχεια και έπειτα από
λεπτομερή ανάλυση της κατάστασης και η νομική υπηρεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Σημαντική είναι επίσης η υπενθύμιση εκ μέρους τού κ. Κλίντον της δημόσιας
συγγνώμης που είχε εκφράσει κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα το ’99 για την
υποστήριξη που παρέσχε η Αμερική στη δικτατορία. H ιστορία δεν ξαναγράφεται,
ενώ δεν είναι βέβαιο ότι θα έπραττε το ίδιο και ο νυν ένοικος του Λευκού
Οίκου. Είναι, όμως, χρήσιμο να καταγράφονται ως λάθη πολιτικές όπως αυτή που
τραυμάτισε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, με την ελπίδα ότι δεν θα
επαναληφθούν.

Τη δική της βαρύτητα για την εικόνα της χώρας μας έχει επίσης η επισήμανση ότι
κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο η Ελλάδα παρέμεινε μια πιστή
σύμμαχος που τήρησε τις υποχρεώσεις της στο ΝΑΤΟ, παρά τις δυσκολίες που, όπως
παραδέχεται ο κ. Κλίντον, δημιουργούσαν οι δεσμοί Ελλήνων και Σέρβων.

Τέλος, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η ανάδειξη της επαναλειτουργίας της
Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, την οποία ο κ. Κλίντον αναφέρει ως αίτημα που
έθεσε ο ίδιος στην τουρκική κυβέρνηση κατά την επίσκεψή του στο Φανάρι, αίτημα
που τελικά θα γίνει δεκτό, με καθυστέρηση πέντε ετών.

Δίκαιο στα Ίμια, συγγνώμη για τη χούντα, σοβαρή και πιστή σύμμαχος η Ελλάδα,
ανάγκη προστασίας του Πατριαρχείου. Όλα αυτά μπορεί να ήταν γνωστά σε μας.
Τώρα τα μαθαίνουν και εκατομμύρια Αμερικανοί και άλλοι σε όλο τον κόσμο που θα
διαβάσουν τα απομνημονεύματα του πρώην προέδρου της Αμερικής.