Kαι πάλι «Δαβίδ»

Μπορεί να απομένουν δύο εικοσιτετράωρα (και κάτι ψιλά) για την έναρξη του
προημιτελικού της Παρασκευής, ωστόσο η Ελλάδα είναι, μάλλον, κερδισμένη και
μάλιστα πριν από τη σέντρα. Είμαστε μπροστά στην πιο μεγάλη πρόκληση της
ποδοσφαιρικής ιστορίας μας αφού η Γαλλία θεωρείται και είναι το πιο υψηλό
εμπόδιο που θα μπορούσε να προκύψει σε κάθε ομάδα που συμμετέχει σε αυτό το
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
EK ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ οι Γάλλοι είναι το μεγάλο φαβορί της αναμέτρησης, κάτι
που σημαίνει ότι εμείς θα παίξουμε τον… γνώριμο ρόλο μας. Αυτόν του Δαβίδ.
Αλλά και αυτός νίκησε τον Γολιάθ μόνο μία φορά, όπερ σημαίνει ότι ακόμη και
στο ενδεχόμενο της ήττας η ελληνική ομάδα θα γυρίσει στην πατρίδα μας με ψηλά
το κεφάλι. Ποιος θα μπορούσε να την κατηγορήσει; Και για ποιον λόγο να το
κάνει;
Ο ΡΕΧΑΓΚΕΛ και οι παίκτες του, με τις επιδόσεις τους στο Euro 2004,
έφεραν την «υπεραξία» για το ελληνικό ποδόσφαιρο και χωρίς αμφιβολία η ομάδα
μας ήταν η ευχάριστη έκπληξη της διοργάνωσης. Αυτό είναι λοιπόν το μεγάλο
κέρδος μας. Εμείς θα είμαστε νικητές πριν από το ματς και αυτό είναι ιδιαίτερα
σημαντικό. Από εκεί και πέρα μετά το πρώτο σφύριγμα του διαιτητή θα παίξουμε
στα ίσα έναν αντίπαλο που δείχνει αλλά δεν είναι άτρωτος.

ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ του Ζακ Σαντινί τα έχουν κατακτήσει όλα. Παγκόσμιο Κύπελλο,
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, τίτλους σε επίπεδο συλλόγων. Και τώρα έχουν μπροστά τους
τη… σταχτοπούτα της διοργάνωσης, την Ελλάδα, την οποία μάλλον είχαν την
πολυτέλεια να διαλέξουν με σκοπό (δικό τους) να φτάσουν στα ημιτελικά χωρίς
πολύ κόπο ή τουλάχιστον με το μικρότερο δυνατό ρίσκο.
Ο ZINTAN, ο Ανρί και οι υπόλοιποι πρωταγωνιστούν όχι μόνο στα γήπεδα
αλλά και στις… διαφημίσεις. Τα έχουν όλα. Τίτλους, δόξα, χρήματα. Τι άλλο
διαθέτουν; κούραση. Και μάλιστα αρκετή, όπως φάνηκε στον τελευταίο αγώνα τους
εναντίον της Ελβετίας. Αυτό θα μπορούσαμε ίσως να το εκμεταλλευτούμε. Λέμε
ίσως, γιατί και εμείς είμαστε κουρασμένοι. Οι παίκτες μας έχουν υπερβάλει
εαυτούς και έχουν ξεπεράσει τον στόχο που είχαν πριν από το τουρνουά. Μια
αξιοπρεπή εμφάνιση δεν τους ζητούσαμε;

E, AYTOI μάς πήγαν στην προημιτελική φάση και μας έκαναν να φουσκώσουμε
από υπερηφάνεια. Τι άλλο να περιμένουμε. Άντε και μία αξιοπρεπή εμφάνιση
εναντίον της Γαλλίας. Κι ό,τι ήθελε… προκύψει. Δεν μπορεί, θα το έχουν κάπου
στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους αυτό το «ό,τι ήθελε προκύψει» ο Ρεχάγκελ και
οι παίκτες μας.
ΑΛΛΩΣΤΕ, μας ταιριάζουν αυτά τα ματς. Ξέρετε, που είναι φαβορί ο
αντίπαλος και εμείς εφαρμόζουμε το σύστημα «ταμπούρι» και γκολ στην κόντρα.
Μπορεί να την πατήσουν οι Γάλλοι. Δεν είναι και απίθανο. Για τον λόγο αυτό το
ποδόσφαιρο είναι το πιο συναρπαστικό και το δημοφιλεστερο άθλημα στον κόσμο.
Ούτε τα… ριάλιτι κατάφεραν να το συναγωνιστούν στις ακροαματικότητες.. Ακόμη
και ο γυναικείος πληθυσμός βλέπει μπάλα. Εκτός κι αν έχει χάσει τον έλεγχο
του… τηλεκοντρόλ.
AYTO που ζητάμε πλέον από την ομάδα μας είναι η διάρκεια. Να δείξουμε
ότι αυτή η πορεία που δίκαια απέσπασε τον θαυμασμό όλων δεν ήταν τυχαία. Να
δώσουμε αν γίνεται το «παρών» και στα γήπεδα της Γερμανίας για το επόμενο
Παγκόσμιο Κύπελλο αλλά και σε αυτά της Αυστρίας και της Ελβετίας για το
επόμενο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
NA MHN ξαναπάμε δηλαδή στα τελικά κάποιας μεγάλης διοργάνωσης ύστερα
από 20 χρόνια. Γιατί σε αυτή την περίπτωση ο σχετικός διαγωνισμός της κινητής
τηλεφωνίας «πότε συμμετείχε η Ελλάδα για τελευταία φορά σε Euro», θα
προκαλέσει δυσκολίες σε όσους θα θελήσουν να στείλουν με μήνυμα τη σωστή απάντηση…













