H AΠOΨH MOY Tέλος καλό, όλα καλά

Η περιπέτεια της Εθνικής μας στην πρώτη φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της
Πορτογαλίας θυμίζει το σαιξπηρικό έργο: «Τέλος καλό, όλα καλά!». Στο θετικό
και πολύ σημαντικό γεγονός που προκύπτει από τους τρεις αγώνες, οφείλουμε να
σταθούμε όλοι μας. Για πρώτη φορά στην ιστορία του το ελληνικό ποδόσφαιρο
δίνει το «παρών» σε δεύτερο γύρο στην τελική φάση μιας μεγάλης διεθνούς
διοργάνωσης εθνικών ομάδων. Είναι αναμφισβήτητα η πιστοποίηση της ανόδου του
ελληνικού ποδοσφαίρου και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο. Με μια σειρά
σπουδαίων επιτυχιών. Αρχικά με την επάξια πρόκριση για την Πορτογαλία και στη
συνέχεια με την υπεράξια πρόκριση στα προημιτελικά. Συνεπώς σήμερα είναι μέρα
χαράς, που μας δίνει την ευκαιρία να αντλήσουμε αισιοδοξία για το μέλλον.

Δεν πρέπει όμως να μας διαφύγει η άλλη πλευρά της α’ φάσης. H φθίνουσα απόδοση
της Εθνικής μας.

H ελληνική ομάδα ξεκίνησε με εκπληκτική νίκη και απόδοση κόντρα στους
Πορτογάλους, συνέχισε με μια μάχη που μας βοήθησε να αποδείξουμε ότι έχουμε
κουράγιο και υψηλό φρόνημα, για να ακολουθήσει ο χθεσινός αγώνας, όπου η ομάδα
μας έδειξε αδικαιολόγητη νωχελικότητα και επιπολαιότητα στο πρώτο ημίχρονο.
Αποτέλεσμα της εικόνας αυτής ήταν να διατρέξει κίνδυνο από μια ομάδα όπως η
Ρωσία, που σε καμία περίπτωση δεν ήταν καλύτερη από τις δύο προηγούμενες
αντιπάλους μας.

Στα θετικά της Εθνικής πρέπει να σημειώσουμε πως παρ’ ότι δέχθηκε δύο γκολ, οι
παίκτες μας επιστράτευσαν τα αποθέματα ψυχικών και σωματικών δυνάμεων που
διέθεταν, ισορρόπησαν το ματς και βέβαια στο δεύτερο ημίχρονο τους άξιζε η
ανατροπή. Αποδείχθηκε ότι ήταν λάθος η υπεραπλουστευτική λογική πως η Ρωσία θα
ήταν αδιάφορη και αποδεκατισμένη. Στο γήπεδο φάνηκε ακριβώς το αντίθετο.

Τώρα πρέπει με νηφαλιότητα, ηρεμία και κυρίως καθαρό μυαλό να κάνουμε ένα
δεύτερο μεγάλο ξεκίνημα. Πιστεύω ότι εδώ που φθάσαμε έχουμε δικαίωμα να
ζήσουμε ένα ακόμη όνειρο. Το ευχόμαστε και το προσδοκούμε.