Tο «πακέτο» έχει και… Σημίτη

Πολύ πιο δύσκολη από ό,τι αναμενόταν αποδεικνύεται η αναζήτηση του διαδόχου
του P. Πρόντι στο τιμόνι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μετά το ναυάγιο των
Βρυξελλών, στο προσκήνιο έρχεται εν όψει της έκτακτης συνόδου μέσα στο
καλοκαίρι η ιδέα μιας «συμφωνίας πακέτου» για τις θέσεις ευθύνης της Ένωσης.

Σε μια τέτοια περίπτωση, το όνομα του πρώην πρωθυπουργού κ. K. Σημίτη έχει
αυξημένες πιθανότητες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δύο ισχυρές προσωπικότητες της Ευρώπης, ο Βέλγος
πρωθυπουργός και «αγαπημένος» των Γαλλογερμανών Γκι Βερχόφσταντ, όπως και ο
εκλεκτός των Χριστιανοδημοκρατών επίτροπος Κρις Πάτεν, έχουν πλέον βγει από το
παιχνίδι και επισήμως.

Έτσι, στην έκτακτη σύνοδο κορυφής, που παραμένει αδιευκρίνιστο πότε θα γίνει –
πριν ή μετά το τέλος Ιουνίου, δηλαδή – δεν αποκλείεται να γίνουν συνδυασμοί
αξιωμάτων, έτσι ώστε να διευκολυνθούν τα παζάρια. Να «παιχτούν», δηλαδή σε
κοινή συμφωνία, τόσο το αξίωμα του προέδρου της Κομισιόν όσο και του νέου
υπουργού Εξωτερικών ή ακόμα και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αξίωμα
που ωστόσο δεν θα έχει πρακτική ισχύ πριν από το 2007 και την υιοθέτηση του
Συντάγματος από τις 25 χώρες – μέλη.

Ο Σολάνα

Έχοντας προφανώς αυτό κατά νου ο Χαβιέ Σολάνα, που εθεωρείτο ότι έχει «στην
τσέπη του» τη θέση του υπουργού Εξωτερικών, έσπευσε να δηλώσει ότι, εάν του
προταθεί η προεδρία της Κομισιόν, δεν θα είχε καμιά αντίρρηση…

Τα ονόματα που θα ακουστούν εν όψει της νέας συνόδου κορυφής είναι ως επί το
πλείστον αυτό του Ιρλανδού πρωθυπουργού Μπέρτι Άαχερν, του Γάλλου υπουργού
Εξωτερικών Μισέλ Μπαρνιέ, του συντηρητικού πρωθυπουργού της Πορτογαλίας κ.
Μπαρόζο, με φαβορί τον πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Στη
γύρα των ονομάτων περιλαμβάνεται και ο Έλληνας πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, το
όνομα του οποίου δεν κάηκε κατά τη σύνοδο κορυφής.

Εδώ υπάρχει ένα κρίσιμο ίσως παρασκήνιο: στη διάρκεια της νύχτας που οι «25»
συζητούσαν ποιος θα αναλάβει την προεδρία της Κομισιόν, ο κ. Γιούνκερ – που
μέχρι τώρα αρνείται να αναλάβει το πόστο παρά την αποδοχή που συναντά η
υποψηφιότητά του – ανέφερε και το όνομα του κ. Σημίτη. Το ενδιαφέρον είναι ότι
ουδείς εκ των παρισταμένων αντέδρασε είτε θετικά είτε αρνητικά.

Ισορροπίες

Όπως και να έχει το παζάρι των ονομάτων – και η τελική του έκβαση – θα
εξαρτηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από την ισορροπία που θα επιτύχουν τα νέα
στρατόπεδα που αναδείχθηκαν στην τελευταία σύνοδο κορυφής: από τη μια υπάρχει
ό αποδυναμωμένος γαλλογερμανικός άξονας και οι φεντεραλιστές και από την άλλη
μια ομάδα χωρών που χαρακτηρίζεται από τις στενές τους σχέσεις με τις Ηνωμένες
Πολιτείες και από τις επιφυλάξεις τους για την ενοποιητική διαδικασία της
Ένωσης.

H νέα αυτή πραγματικότητα έρχεται σε αντίθεση με το παρελθόν, όταν ο άξονας
Παρισίων – Βερολίνου ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας και η Βρετανία ήταν κατά
το μάλλον ή ήττον απομονωμένη, έχοντας κατά περίσταση έναν ή δύο συμμάχους. Οι
νέες χώρες είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία προσδεδεμένες στο όραμα των
Αμερικανών και με την έννοια αυτή ανθίστανται σε ευρωπαϊστικές επιλογές.

Όλοι ικανοποιημένοι…

Αυτή η νέα, κομμένη στα δύο Ένωση είναι που θα πρέπει να αναδείξει τον νέο
πρόεδρο της Κομισιόν και γι’ αυτό είναι πολύ πιθανό να μοιραστούν ταυτόχρονα
πολλά πόστα ώστε όλες οι πτέρυγες να είναι ικανοποιημένες. Το παραπάνω παζάρι
ευνοεί ιδιαίτερα τον κ. Σημίτη, ο οποίος μπορεί να είναι σοσιαλιστής και
φανατικός ευρωπαϊστής, αλλά έχει και καλή σχέση με αρκετούς που ανήκουν στο
αντίπαλο μπλοκ. Για παράδειγμα, έχει καλή σχέση με τον φιλοαμερικανό Τόνι
Μπλερ, τον Χριστιανοδημοκράτη Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, αλλά και με τον Αυστριακό κ.
Σιούσελ. Επιπλέον, προέρχεται από μια χώρα που μετέχει και στο ευρώ και σε
όλες τις άλλες κοινοτικές πολιτικές, σε αντίθεση για παράδειγμα με τον Δανό
και επίσης υποψήφιο κ. Ρασμούσεν, που όχι μόνον υποστήριξε τον πόλεμο στο
Ιράκ, αλλά η χώρα του δεν μετέχει ούτε στο ευρώ ούτε στην κοινή ευρωπαϊκή
άμυνα.

Φυσικά, παρά τη δημόσια δήλωση του κ. Καραμανλή ότι εάν υπάρξει ελληνική
υποψηφιότητα θα την στηρίξει, ο κ. Σημίτης δε μπορεί να υπολογίζει ότι η νυν
κυβέρνηση θα προβεί σε κάποια ιδιαίτερη εκστρατεία για να τον προβάλει, και
αυτό ίσως στοιχίσει κάπως. Κυρίως, όταν το όλο παιχνίδι θα παιχθεί σε μεγάλο
βαθμό στο παρασκήνιο.