Bιο-διυλιστήρια και στην Eλλάδα

Μπορείτε να τα φτιάξετε και μόνοι σας. Είναι καύσιμα από…σκουπίδια και
αποτελούν απάντηση στην εξάρτηση από το πετρέλαιο. H Ελλάδα μπορεί να παράγει
πάνω από 900.000 τόνους βιοκαύσιμα τον χρόνο και η Ευρώπη πιέζει για δράση.
Έτσι, ξεκινούν δύο βιο-διυλιστήρια στο Κιλκίς και στον Βόλο, ενώ ετοιμάζονται
φοροαπαλλαγές.

«Κάλλιο αργά παρά ποτέ», λένε όσοι ασχολούνται με τις εναλλακτικές μορφές
ενέργειας. «Χάθηκαν πολλές ευκαιρίες μαζί με περίπου 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ
από κοινοτικές επιχορηγήσεις. Κι ας ξέραμε ότι στην Ελλάδα μπορούμε να
αντικαταστήσουμε το 15% της συνολικής κατανάλωσης πετρελαίου με βιοενέργεια.
Τώρα, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ζητά μέχρι το 2005 το 2% των καυσίμων
κίνησης να είναι βιοκαύσιμα, βγαίνουμε επιτέλους από το τέλμα», τονίζει ο δρ
Νίκος Βασιλάκος, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Παραγωγών
Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (EREF).

Κοστίζουν διπλάσια. Ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Γεώργιος Σαλαγκούδης
δεσμεύτηκε προ ημερών, σε ειδικό συμπόσιο για τα βιοκαύσιμα, ότι μέχρι το
τέλος του χρόνου θα υπάρξει νομοθεσία είτε για πλήρη άρση των φόρων στα
βιοκαύσιμα (όπως συνέβη στην Αυστρία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την
Ισπανία, τη Βρετανία και τη Σουηδία, τις χώρες που σήμερα πρωτοστατούν στην
αξιοποίηση της βιοενέργειας) είτε για φορολογικές ελαφρύνσεις. «H σημερινή
φορολογία δεν επιτρέπει στα βιοκαύσιμα να βγουν στην αγορά, καθώς κοστίζουν
διπλάσια από τα συμβατικά», εξηγεί ο περιβαλλοντολόγος κ. Στέλιος Ψωμάς.
«Αυτός ήταν ο βασικότερος λόγος που στη χώρα μας, ενώ είχαμε σημαντικό
ερευνητικό έργο και αρκετά αξιόλογα πιλοτικά προγράμματα, δεν φτάσαμε στο
στάδιο παραγωγής και διάθεσης βιοκαυσίμων».

Στο Κιλκίς – στον Βόλο. Δύο μονάδες παραγωγής βιοντίζελ που
κατασκευάζονται αυτή τη στιγμή στο Κιλκίς και τον Βόλο, φιλοδοξούν να αλλάξουν
το σκηνικό. H μονάδα της εταιρείας ΕΛΒΥ στο Κιλκίς θα είναι έτοιμη τον
Νοέμβριο. Αρχικά θα χρησιμοποιεί εισαγόμενη πρώτη ύλη (βιομάζα κυρίως από
ελαιοκράμβη – ένα φυτό πλούσιο σε έλαια που δεν καλλιεργείται στην Ελλάδα) και
θα έχει δυναμικότητα 40.000 τόνων ετησίως (έχει υπολογιστεί πως δεν
απαιτούνται πάνω από 10.000 τόνοι βιοκαύσιμα τον χρόνο για να κινήσουν
ολόκληρο τον στόλο των αστικών λεωφορείων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη). Στον
Βόλο, βρίσκεται υπό κατασκευή μία πιλοτική μονάδα από την εταιρεία ΕΛΙΝΟΙΛ, με
στόχο σύντομα να εξελιχθεί σε μονάδα παραγωγής βιοντίζελ με δυναμικότητα
40.000 τόνων τον χρόνο. Επίσης, η εταιρεία BIEM εξετάζει τις δυνατότητες
παραγωγής βιοαιθανόλης (υποκατάστατο της βενζίνης).

Οι στόχοι της οδηγίας. «Αντίστοιχες πρωτοβουλίες είναι απαραίτητες»,
σημειώνει ο κ. Ψωμάς. «Γιατί για να πετύχουμε τους στόχους που θέτει η
κοινοτική οδηγία (ώς το 2005 το 2% των καυσίμων κίνησης να προέρχεται από
βιοκαύσιμα και ώς το 2010 το ποσοστό αυτό να γίνει 5,75%), η Ελλάδα θα
χρειαστεί 45.000 τόνους βιοκαυσίμων το 2005 και 150.000 τόνους το 2010».

Πολιτική αδράνεια. H παραγωγή βιοκαυσίμων γενικότερα μπορεί να είναι
πολύ μεγαλύτερη. Όπως εξηγεί ο δρ Σπύρος Κυρίτσης, ομότιμος καθηγητής στο
Γεωργικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, «στην Ελλάδα κάθε χρόνο παράγονται 40
εκατομμύρια τόνοι δασικών αποβλήτων και 2 εκατομμύρια τόνοι αστικών στερεών
αποβλήτων, τα οποία μένουν αναξιοποίητα. Τα γεωργικά παραπροϊόντα και μόνο
αντιστοιχούν σε 5 εκατομμύρια τόνους βιομάζας τον χρόνο. Αν μετατρέπαμε μόνο
αυτά σε ενέργεια, θα εξοικονομούσαμε περίπου 2 εκατομμύρια τόνους ισοδύναμου
πετρελαίου. Όμως η πολιτική αδράνεια τα τελευταία χρόνια υπήρξε εξοργιστική».

Ενέργεια από τη φύση

Πρώτη ύλη για τη βιοενέργεια και τα βιοκαύσιμα είναι η βιομάζα: δηλαδή
απόβλητα από φυτά, ζώα και μικροοργανισμούς, αστικά, γεωργικά ή οργανικά
βιομηχανικά απορρίμματα.

Υπάρχουν πολλά είδη βιοκαυσίμων, αλλά εκείνα για τα οποία η τεχνολογία έχει
δοκιμαστεί, είναι η βιοαιθανόλη και το βιοντίζελ. H βιοαιθανόλη
χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της βενζίνης και παράγεται με αλκοολική ζύμωση
από σακχαρούχα φυτά (σακχαροκάλαμο, σακχαρότευτλα, κ.ά.) ή αμυλούχα φυτά (όπως
το καλαμπόκι). Το βιοντίζελ (υποκατάστατο του ντίζελ) παράγεται από ελαιούχα
φυτά (σόγια, ελαιοκράμβη, ηλίανθος), ζωικά λίπη, προϊόντα σφαγίων και
χρησιμοποιημένα λάδια. Χρησιμοποιούνται σε κινητήρες εσωτερικής καύσεως, είτε
καθαρά είτε σε μείγματα.

Πλεονεκτήματα

* H καύση της βιομάζας έχει μηδενικό ισοζύγιο διοξειδίου του άνθρακα
(άρα δεν επιβαρύνει το φαινόμενο του θερμοκηπίου). Το CO2 που απελευθερώνονται
δεσμεύεται πάλι από τα φυτά.

* Στη βιομάζα δεν υπάρχει θείο, άρα περιορίζονται σημαντικά οι εκπομπές
διοξειδίου του θείου (SO2), που είναι υπεύθυνο για την όξινη βροχή.

* Μειώνει την εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα.

* Δημιουργεί ευκαιρίες απασχόλησης στις αγροτικές περιοχές αλλά και
στις βιομηχανίες.

Μειονεκτήματα

* Αυξημένος όγκος και μεγάλη περιεκτικότητα σε υγρασία, σε σχέση με τα
ορυκτά καύσιμα, καθιστούν πιο δύσκολη την επεξεργασία.

* H μεγάλη διασπορά και η εποχική παραγωγή της βιομάζας δεν επιτρέπουν
τη συνεχή τροφοδοσία με πρώτη ύλη.

* Οι δυσκολίες κατά τη συλλογή, μεταφορά, και αποθήκευση της βιομάζας,
καθώς επίσης οι σύγχρονες τεχνολογίες μετατροπής της βιομάζας σε ενέργεια
αυξάνουν το κόστος, με αποτέλεσμα τα βιοκαύσιμα να κοστίζουν διπλάσια από τα
συμβατικά (όταν δεν επιβάλλονται φοροαπαλλαγές).

Με βιομάζα παράγεται οποιοδήποτε καύσιμο

«Μακροπρόθεσμος στόχος της Ευρώπης δεν είναι μόνο να μειώσει την εξάρτηση από
τις εισαγωγές πετρελαίου, αλλά και να βάλει τέλος στην πυρηνική ενέργεια – να
καλύψει αυτή την παραγωγή με βιοενέργεια», λέει ο δρ Κυριάκος Μανιάτης, από τη
Γενική Διεύθυνση Μεταφορών και Ενέργειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο ίδιος
τονίζει πως «οποιοδήποτε καύσιμο κυκλοφορεί σήμερα στην αγορά, μπορεί να
παραχθεί με βιομάζα. Ακόμη και το υδρογόνο. Είναι όμως ανάγκη να δημιουργηθεί
η απαιτούμενη ζήτηση για στερεά, υγρά και αέρια βιοκαύσιμα. Να δημιουργηθεί η
αγορά».

Πηγή: Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας