Διαλέγουμε αντίπαλο

Και να που έχουμε την πολυτέλεια να… διαλέξουμε αντίπαλο για τα
προημιτελικά! H πρόκριση στις οκτώ καλύτερες ομάδες του Euro 2004
φαίνεται σίγουρη και μόνο με απίστευτες συγκυρίες μπορεί να χαθεί. H Ελλάδα,
ύστερα από τη χθεσινή ισοπαλία, αγγίζει το θαύμα και το όνειρο.

Αν νικήσει η Ισπανία την Πορτογαλία ή αν το ντέρμπι της Ιβηρικής Χερσονήσου
δεν βγάλει νικητή, δεν χρειαζόμαστε καν βαθμό κόντρα στους ολότελα αδιάφορους
και απογοητευμένους Ρώσους. Αντίθετα, αν οι Πορτογάλοι νικήσουν και εμείς
χάσουμε (γίνεται;) τότε θα παίξουν ρόλο τα γκολ. Ουσιαστικά έχουμε περάσει και
ο στόχος δεν μπορεί να είναι άλλος από την πρωτιά στον όμιλο.

Φαίνεται παράδοξο; Ναι! Αλλά είναι τόσο μα τόσο γλυκό. Και κυρίως, τόσο
αληθινό, όπως η πραγματικότητα που σαγηνεύει άνδρες, γυναίκες, παιδιά…

ΤΟΝ Ιούνιο του ’87, στις 14, η Εθνική μπάσκετ πήρε τον τίτλο της «επίσημης
αγαπημένης». Τώρα, χρόνια μετά, το ποδόσφαιρο κλέβει τη δόξα και το ενδιαφέρον
του κόσμου. Οι δρόμοι αδειάζουν. Οι τηλεοράσεις στις καφετέριες φαντάζουν όπως
οι μαγνήτες που μαζεύουν τους διψασμένους οπαδούς.

H Εθνική ξεπλήρωσε το χρέος στην ιστορία της. Ήδη, έκανε περισσότερα από όσα
περιμέναμε. Νίκη με τη διοργανώτρια, ισοπαλία απέναντι σε ένα θεωρούμενο
φαβορί. Οι παίκτες ξεπέρασαν τους εαυτούς τους. Και συνεχίζουν. Γιατί το
όνειρο, τώρα πια δεν μπορεί να σταματήσει εδώ…

TA Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα ή τα Μουντιάλ, μοιάζουν με θερμοκήπια που
δεν έχουν θέση για ξεζουμισμένα φρούτα. Τέτοια είναι οι ποδοσφαιριστές. Τα
δίνουν όλα με τις ομάδες τους κατά τη διάρκεια της περιόδου και όταν η Εθνική
καλείται να… εισπράξει από αυτούς, απλώς δεν μπορούν να είναι φρέσκοι.

Έως τώρα, οι δύο κορυφαίοι της Εθνικής είναι ο Δέλλας και ο Χαριστέας.
Αμφότεροι, με μικρή συμμετοχή σε Βέρντερ και Ρόμα. Και οι δύο, απόλυτα
διψασμένοι για διάκριση και δίχως… χιλιόμετρα στα πόδια. Ο μεν Δέλλας
θυμίζει Κύκλωπα στα νώτα της άμυνας. Με τη διαφορά ότι βλέπει καλά! Άριστα.
Δεν του ξεφεύγει κανένας αντίπαλος. Βλέπει ποιος απειλεί τον Νικοπολίδη και
τον σταματά. Αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο από τις σέντρες, σηκώνεται και
διώχνει. Με ύφος αυστηρό δεν επιτρέπει σε κάποιον να πλησιάσει.

Όσο για τον Χαριστέα; Σκέτο αρπακτικό! Δεν έτρεξε πολύ στην Μπουντεσλίγκα και
φροντίζει τώρα να βγάζει έξω τη γλώσσα στους αμυντικούς. Τόσο στο πρέσινγκ
(δεξιά ή αριστερά), όσο και ανοίγοντας διαδρόμους. Στο γκολ της ισοφάρισης
έκανε το δύσκολο κοντρόλ και ευτύχησε η μπάλα να έρθει μπροστά στο «καλό του»
πόδι. Αμέσως το σουτ. Στα δίχτυα η μπάλα δεν κατέληξε μόνο από το καταπληκτικό
σουτ του Άγγελου, αλλά και από τις ευχές ενός ολόκληρου λαού που ήθελε να
μάθει πώς είναι να ρίχνεις στο καναβάτσο σπουδαίες ομάδες και τι σημαίνει να
αποσπάς τον σεβασμό όλων.

ΤΟ μαγικό πόδι του Βασίλη Τσιάρτα. Στο ματς ίσως τον κλείνουν. Άλλοτε δεν
βρίσκει χώρο να κινηθεί και δείχνει ράθυμος. Όταν όμως, όπως χθες στο φάουλ,
τον… ξεχάσεις, στέλνει την μπάλα κατευθείαν εκεί που επιθυμεί. H μακρινή
πάσα πήγε συστημένη, κουβαλώντας μαζί και το εισιτήριο της πρόκρισης στις
«οκτώ»!

H KAMEPA των Πορτογάλων αγαπά πολύ τον Ρεχάγκελ! Όταν ο Γερμανός
προπονητής σφύριζε και έδινε εντολές στους Έλληνες διεθνείς, οι κάμεραμαν τον
σημάδευαν. Και ο Ρεχάγκελ το έκανε συχνά-πυκνά. Χτυπούσε το χέρι στον πάγκο,
μιλούσε στον Τοπαλίδη, φώναζε, δεν είχε ησυχία. Αλλά καλά έκανε! Παρά τα
χρόνια που βαραίνουν τις πλάτες του ήταν αεικίνητος! Γνήσιος… συμπατριώτης
μας. H πρόκριση, αν με το καλό έρθει, σίγουρα θα είναι και δικό του επίτευγμα.
Το βέβαιο είναι πως του ανήκει ο χαρακτήρας μιας ομάδας που δεν τα παρατά
ποτέ!

TO… ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ του Βασίλη Τσιάρτα, μίλησε! Και επειδή ο διεθνής μέσος
βρίσκεται στην Πορτογαλία και δρέπει δάφνες με την Εθνική, έκανε τον κόπο να
εξηγήσει γιατί ο Τσιάρτας κατέθεσε προχθές προσφυγή, μία ημέρα πριν από το
παιχνίδι με τους Ισπανούς. Λοιπόν: άνθρωπος κοντινός του Βασίλη ήρθε σε
επικοινωνία με τη στήλη και τόνισε πως ο παίκτης προτίμησε να μην κάνει κάποια
κίνηση νωρίτερα από την πρεμιέρα, αλλά αμέσως μετά! Γιατί διαφορετικά δεν θα
προλάβαινε τις ημερομηνίες, ούτε και τη συνεδρίαση της επιτροπής στο τέλος
Ιουνίου. Αφήστε – πρόσθεσε – που με τις εφέσεις και τα υπομνήματα ο Τσιάρτας
θα κινδύνευε να κερδίσει την υπόθεση, αλλά να χάσει τη μεταγραφή. Πάντως,
ξεκαθάρισε πως στόχος του παίκτη είναι να συνεχίσει στην ομάδα. Κι ας μην τα
λέει εκεί στα ξένα με τον Ντέμη… Τι να σας πούμε, αυτά υποστήριξε, αυτά καταθέτουμε.