H στάση στο δημοψήφισμα καθόρισε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών

Οι 6 πρώτοι εκλεγμένοι ευρωβουλευτές της Κύπρου. H Μεγαλόνησος είχε ένα πάρα πολύ υψηλό ποσοστό συμμετοχής στην ψηφοφορία (ήταν η δεύτερη μετά τη Μάλτα που σημείωσε ρεκόρ),για τα κυπριακά δεδομένα όμως, το ποσοστό της αποχής 27,1% φαντάζει πολύ υψηλό και αποτελεί εργαλείο ερμηνείας των αποτελεσμάτων για όσους θέλουν να αποφύγουν τις καθαρές ερμηνείες κομματικής πολιτικής

Οι πολιτικές δυνάμεις άρχισαν την αποκρυπτογράφηση των μηνυμάτων που
έστειλε το εκλογικό σώμα με την ψήφο του στις ευρωεκλογές, αλλά και τον
ευρωεκλογικό συσχετισμό δυνάμεων που διαμορφώθηκε.

H Κύπρος είχε ένα πάρα πολύ υψηλό ποσοστό συμμετοχής στην ψηφοφορία, ήταν η
δεύτερη μετά τη Μάλτα που σημείωσε ρεκόρ. Για τα κυπριακά όμως δεδομένα το
ποσοστό της αποχής 27,1% φαντάζει πολύ υψηλό και αποτελεί εργαλείο ερμηνείας
των αποτελεσμάτων για όσους θέλουν να αποφύγουν τις καθαρές ερμηνείες
κομματικής πολιτικής.

Πρώτο δεδομένο είναι ότι τα αποτελέσματα υπήρξαν ανατρεπτικά. Λαμβανομένου υπ’
όψιν ότι οι πρώτες ευρωεκλογικές στην Κύπρο έγιναν ελάχιστο χρονικό διάστημα
μετά το δημοψήφισμα και υπό την σκιά του ηχηρού όχι των Ελληνοκυπρίων,
κυρίαρχη αντίληψη αλλά και σχεδόν κοινή συνισταμένη των δημοσκοπήσεων και των
exit-polls – ας σημειωθεί διαψεύστηκαν παταγωδώς όπως είχε συμβεί άλλοτε στη
Βρετανία – ήταν ότι το κόμμα του Δημοκρατικού Συναγερμού, το οποίο είχε μπει
σε εσωτερικές περιπέτειες λόγω της στάσης του υπέρ τού ναι, θα ήταν ο μεγάλος
χαμένος της αναμέτρησης.

Αντ’ αυτού το υπό τον κ. N. Αναστασιάδη κόμμα πέτυχε μια μεγάλη νίκη. Είδε μεν
τα ποσοστά του να μειώνονται λόγω κυρίως της απόσχισης ορισμένων προβεβλημένων
στελεχών του (που επιχείρησαν να εκφράσουν το όχι του Δημοκρατικού
Συναγερμού), αλλά πέτυχε το αδιανόητο: κατέκτησε την πρωτιά, αφού το ΑΚΕΛ
υπέστη μεγαλύτερη καθίζηση των ποσοστών του. Έτσι έχει κάθε λόγο να
πανηγυρίζει.

Το ΑΚΕΛ

Τι όμως συνέβη στο ΑΚΕΛ; Στην περίοδο μέχρι το δημοψήφισμα και μέχρι τα
αρμόδια κεντρικά όργανα του κόμματος να καταλήξουν στην απόφαση υπέρ του όχι,
σε μερίδα στελεχών και ψηφοφόρων του, αλλά και γενικότερα στην κοινή γνώμη,
δημιουργήθηκαν ερωτηματικά ως προς την ειλικρίνεια της πολιτικής γραμμής με
αποτέλεσμα μια τάση αμφισβήτησης. Πιο κοντά στην πραγματικότητα είναι η
ερμηνεία που δίδεται ότι το πλέον του 6% που χάθηκε για το ΑΚΕΛ, ήταν μια
διαμαρτυρία που εκφράστηκε είτε ως αποχή είτε ως ψήφος προς συγγενείς
αριστερές δυνάμεις, όπως οι Σοσιαλδημοκράτες της ΕΔΕΚ που είδαν τα ποσοστά
τους να εκτοξεύονται στο 10,79%.

«Οριακή αύξηση»

Από την άλλη, το κόμμα του κ. Παπαδόπουλου παρά τις μεγάλες προσδοκίες
σημείωσε μία οριακή αύξηση, που μάλλον είναι χωρίς σημασία αν μετρήσει κανένας
ποσοστά μικρών κομμάτων και κινήσεων που δήλωσαν την υποστήριξή τους στο
ψηφοδέλτιό του.

Αυτοί που πλήρωσαν τη νύφη ήταν τα μικρά κόμματα, όπως οι Ενωμένοι Δημοκράτες
του πρώην Προέδρου Βασιλείου, οι Νέοι Ορίζοντες του N. Κουτσού και οι
Οικολόγοι. Από την ηγεσία των τελευταίων είχαμε και παραιτήσεις.

Το νέο σκηνικό και τα μηνύματα των ευρωεκλογών, τα οποία τώρα συζητούνται,
έχουν συνέπειες στο πολιτικό κλίμα καθώς ο Δημοκρατικός Συναγερμός ανακτά μια
λαϊκή επιβεβαίωση λίγο μετά το συντριπτικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που
τον ώθησε σε περιπέτειες και οι δυνάμεις της συμπολίτευσης επιχειρούσαν να τον
βάλουν στη γωνία. Ο πρόεδρός του κ. N. Αναστασιάδης είχε καταγγείλει πως πίσω
από την προσπάθεια διάσπασης του κόμματος βρισκόταν το Προεδρικό Μέγαρο, για
να εισπράξει βεβαίως κατηγορηματική διάψευση.

Θα ήταν λάθος να επιχειρηθεί ερμηνεία της ανατροπής του σκηνικού στην Κύπρο με
βάση αποκλειστικά το ναι ή το όχι στο δημοψήφισμα. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός,
που κατάφερε να σταθεί όρθιος στην κορυφή, πραγματοποίησε στο μεσοδιάστημα μια
ευδιάκριτη στροφή αναγνωρίζοντας το συντριπτικό όχι των Ελληνοκυπρίων,
προσφέρθηκε δε να βοηθήσει ώστε να γίνει κατανοητό από τη διεθνή κοινότητα το
νόημα τού όχι των Ελληνοκυπρίων.