«Tο ντιμπέιτ δεν θα αλλάξει τις υπάρχουσες τάσεις»

H στρατηγική των αρχηγών των δύο μεγάλων κομμάτων ήταν διαφορετική. H
διαφορά προερχόταν από τους διαφορετικούς τους ρόλους. Ο κ. Καραμανλής είχε ως
στόχο του να περιφρουρήσει την πρωθυπουργική του εικόνα. Ο κ. Παπανδρέου είχε
ως επιδίωξή του να αναβαθμίσει τον νέο ρόλο του ως αρχηγού της αξιωματικής
αντιπολίτευσης. Έτσι η επικοινωνία τους ήταν λογικό να μη «συναντηθεί».

Ο κ. Παπανδρέου συνεχώς επιτίθετο στη N.Δ., ακόμη κι όταν τα ερωτήματα
αφορούσαν το κόμμα του. Επιδίωξή του ήταν μια ευθεία σύγκρουση με τον κ.
Καραμανλή με στόχο να συσπειρώσει τη χαλαρή εκλογική του βάση. Από την άλλη
πλευρά, ο κ. Καραμανλής δεν είχε κανένα λόγο να επιδιώξει μια μετωπική
αντιπαράθεση που να «αναδείξει» τον κ. Παπανδρέου στον νέο ρόλο του. Και στο
πεδίο αυτό λειτούργησε με πειθαρχία.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσον η κριτική του κ. Παπανδρέου – ολομέτωπος
πλέον – βρίσκει ώριμη την κοινή γνώμη για να την αποδεχθεί. Φοβούμαι πως ο κ.
Παπανδρέου «βιάζεται». Βεβαίως τον πιέζουν οι δημοσκοπήσεις. Τον πιέζει και το
εσωτερικό πεδίο στο κόμμα του. Το εάν η επιλογή αυτή που έκανε χθες είναι ορθή
θα φανεί από το εκλογικό αποτέλεσμα. Από την πλευρά του, ο κ. Καραμανλής
όφειλε, παρά την «πίεση» Παπανδρέου, να προφυλάξει την πρωθυπουργική του
εικόνα κρατώντας αποστάσεις από μια ενδεχόμενη «σύγκρουση».

Εν τέλει, προσωπικά πιστεύω πως το debate δεν θα αλλάξει τις υπάρχουσες
τάσεις. Τάσεις, που ευνοούν τη N.Δ. Εάν συμβεί αυτό τότε ο κ. Παπανδρέου δεν
θα έχει επιτύχει τον στόχο του να μεγαλώσει δραστικά τη συσπείρωση του ΠΑΣΟΚ.
Αλλά οι ευρωεκλογές θα δείξουν αν κάτι τέτοιο ισχύει ή όχι.

O Γιάννης Λούλης είναι επικοινωνιολόγος