TPITH AΠOΨH Tα 30χρονα μιας Σχολής

……………….

κι ο άνεμος που με σκέπαζε

έπνιγε τις λέξεις του αντιδίκου

Γ. Σχινά, Παλμύρα

Έχοντας υπηρετήσει (και έχοντας – κυρίως – αγαπήσει) το Πανεπιστήμιο Θράκης
και τη Νομική Σχολή Κομοτηνής αισθάνομαι την ανάγκη, με την ευκαιρία της
συμπλήρωσης 30 ετών λειτουργίας τους, να καταθέσω ορισμένες σκέψεις σχετικές
με τις νομικές σπουδές/σχολές.

Πρέπει πριν απ’ όλα να είναι όλοι ιδιαίτερα ευτυχείς που η Νομική Σχολή ΔΠΘ
οργάνωσε με πανθομολογούμενη επιτυχία τη συνάντηση των τριών Σχολών της χώρας,
διότι αυτή η πρωτοβουλία εκτός από τον συμβολικό/εορταστικό της χαρακτήρα
επιβεβαιώνει και την αναγνώριση των παλαιοτέρων Σχολών ως προς το σημαντικό
έργο που πραγματοποιούν όλα τα μέλη του διδακτικού προσωπικού στη Νομική
Κομοτηνής. H ισότιμη παρουσία στο νομικό γίγνεσθαι αλλά και η διεθνής προβολή
αποτελούν δικαίωση όλων αυτών που οραματίστηκαν και έθεσαν τις βάσεις για μια
τέτοια εξέλιξη και προοπτική, αλλά πρέπει να πιστωθεί και στη σημερινή
Προεδρία της Νομικής, καθώς και στον νομικό πρύτανη. H αδιάσπαστη συνέχεια
μιας ακαδημαϊκής παράδοσης κραταιώνει την προσπάθεια των νεώτερων γενεών αλλά
και επισφραγίζει θετικά την επιλογή χιλιάδων φοιτητών να σπουδάσουν (και να
μείνουν) στην Κομοτηνή.

H ευτυχής αυτή πορεία της Νομικής Σχολής ΔΠΘ δεν ήταν πάντοτε «χωρίς
κραδασμούς». Οι περίοδοι αναταράξεων σχετίζονταν κατά κύριο λόγο με άστοχες
νομοθετικές (μετα)ρυθμίσεις της Κεντρικής Διοίκησης που άλλοτε στόχευαν (με το
έτσι θέλω) να ιδρύσουν δεύτερη Νομική Σχολή μέσα στην Αθήνα κι άλλοτε
επιχειρούσαν να υποβαθμίσουν ή να μην επικυρώσουν θετικά την προσφορά των
εργαζομένων στο ΔΠΘ (μ’ επιθετικές δηλώσεις και «κυρωτικές» διατάξεις ή με την
ακύρωση κινήτρων).

Αναρωτιέται όμως κανείς αν σήμερα, όπου τα πάθη και οι έριδες έχουν
καταλαγιάσει αλλά και η παγκοσμιοποίηση ή έστω η ευρωπαϊκή διάσταση έχουν
αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού, κινδυνεύει η Νομική Θράκης (από
«εξωτερικούς» πάντα εχθρούς);

Ο πρώτος ενδεχόμενος κίνδυνος μπορεί να προέρχεται από ένα νέο νομοθετικό
πλαίσιο (ένα «γαλάζιο νόμο-πλαίσιο»), το οποίο θα δημιουργεί αρνητικές
συνθήκες για την προσέλκυση και παραμονή νέων επιστημόνων σε περιφερειακές
σχολές.

Γι’ αυτό και οι διατάξεις περί ασυμβιβάστου, περί εξελίξεων κ.λπ. πρέπει να
μελετηθούν και σε συνάρτηση με την εύρυθμη λειτουργία τών, εκτός Αθηνών,
Πανεπιστημίων.

Ο δεύτερος κίνδυνος μπορεί να προκύψει με την ίδρυση Νομικών Σχολών από ΝΠΔΔ
(π.χ. από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών) χωρίς μια προηγούμενη συνεργασία και
μελέτη του συνολικού προβλήματος (τόσο της ανάγκης νέων Νομικών Σχολών όσο και
του πληθωρισμού του δικηγορικού επαγγέλματος). Σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει
να δημιουργηθούν τετελεσμένα δίχως την έκφραση (σύμφωνης) γνώμης από τη Νομική
Θράκης (διότι αυτή εν τέλει θα πληρώσει τα «σπασμένα»).

Τέλος, ένας τρίτος – αν και σχετικά απομακρυσμένος – κίνδυνος είναι η
συρρίκνωση των νομικών σπουδών είτε λόγω της τυποποίησης της νομοπληροφορικής
είτε λόγω της οριζοντιοποίησης των επιστημών (όπου διάφοροι κλάδοι
απορροφώνται από νέους πιο δυναμικούς). Μια τέτοια εξέλιξη σίγουρα θα βλάψει
και τις Νομικές Σχολές, οι οποίες ήδη βλέπουν τους υποψήφιους φοιτητές να
προτιμούν όλο και λιγότερο τη γοητεία της νομικής παιδείας προς όφελος της
επαγγελματικής σιγουριάς ή της τεχνολογικής κατάρτισης.

Ανεξάρτητα από τη βασιμότητα ή την αμεσότητα παρόμοιων διακινδυνεύσεων, κρίνω
σκόπιμο ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, σε συνεργασία με τις τρεις Νομικές
Σχολές, το υπουργείο Παιδείας και το υπουργείο Δικαιοσύνης, να αναλάβει την
πρωτοβουλία μιας συντονισμένης, οργανωμένης και ολοκληρωμένης συζήτησης γύρω
από συναφή προβλήματα.

Στο εγχείρημα αυτό είμαι βέβαιος ότι η πρωτοπόρος Νομική Κομοτηνής, οι παλαιοί
και νέοι συνάδελφοι και φίλοι θ’ απο-δείξουν πάλι γιατί τους εκ-τιμάει ο
νομικός κόσμος και δεν τους ξεχνούν οι απόφοιτοί της.

O Γιάννης Πανούσης είναι καθηγητής της Εγκληματολογίας στο Τμήμα
Επικοινωνίας και MME στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.