[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Από την παρακμή στον πολιτισμό. Ανεβαίνοντας την επιβλητική σκάλα του
Αρσακείου, παίρνεις την πρώτη ανάσα. Νομίζεις πως έχεις διανύσει χιλιόμετρα,
αλλά… είναι μόλις λίγα μέτρα. Όσο απέχει η οδός Σταδίου από την οδό
Πανεπιστημίου. Από το Ειρηνοδικείο στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Από την
κατώτατη βαθμίδα απονομής της Δικαιοσύνης στην ανώτατη. Το δωματιάκι όπου
δικάζονται τα πταίσματα, με τους ξύλινους πάγκους και την – ομολογουμένως –
φιλική ατμόσφαιρα, σε μεταφέρει αλλού. Πού; Παρακινδυ-νευμένος ο
παραλληλισμός. Ίσως στο Φαρ Ουέστ της εποχής των γουέστερν… Οι συνθήκες
απάνθρωπες. Για εργαζομένους και – υποχρεωμένους να επισκεφθούν το κτίριο –
πολίτες. Θέρμανση και κλιματισμός συνιστούν άγνωστες έννοιες. Σόμπες και
ανεμιστήρες, αγορασμένα μάλλον από τους ενδιαφερομένους να αντεπεξέλθουν στις
κακουχίες, εκλιπαρούν τη Δικαιοσύνη να σταθεί στο… ύψος της. Να κρύψει τη
μιζέρια της από τον κόσμο, για να μη χάσει κάθε ίχνος σεβασμού. Σαν την
Πλατεία Ομονοίας που αντικρύζεις μόλις βγεις. Όσο κι αν αναμορφωθεί, δεν θα
καλύψει τη δυστυχία που φωλιάζει μέσα της. Απομακρύνεσαι γρήγορα από την
περιοχή, από τον πόνο των αστέγων και τους καημούς της… αδικημένης κόρης της
Θέμιδος. Σε δυο λεπτά φθάνεις στο Συμβούλιο της Επικρατείας. H πρώτη εντύπωση
σου προκαλεί δέος. Αυτό το αναπαλαιωμένο κτίριο, μάλιστα. Καθ’ όλα αντάξιο του
θεσμού. H συχνή σύγκρουση με τη νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία – το
κατ’ εξοχήν αντικείμενο του ΣτΕ – βρίσκει τόπο να σταθεί. Πολυτελείς αίθουσες,
άνετοι κοινόχρηστοι χώροι, ατμόσφαιρα που αποπνέει κύρος. Εκεί όμως που
σπεύδεις να βγάλεις συμπεράσματα (περί διακρίσεων, παιδιών κατώτερου και
ανώτερου Θεού κ.λπ.), τι διαπιστώνεις με έκπληξη; Πως και εδώ υπάρχουν
προβλήματα, τα οποία δεν διαφέρουν σε τίποτε από εκείνα που αντιμετωπίζουν οι
εργαζόμενοι στο Ειρηνοδικείο. Δεν έχουν χαρτί; Αγοράζουν μόνοι τους. Δεν τους
δίνουν ηλεκτρονικούς υπολογιστές; Κάνουν τη δουλειά με τους δικούς τους. Τις
φθορές του κτιρίου όμως ποιος να τις επισκευάσει; Οι δικαστές; Άντε να
αλλάξουν καμιά λάμπα για να βλέπουν έως ότου εγκριθεί η δαπάνη από το
υπουργείο. Αίτημα όλων, η οικονομική αυτοτέλεια κάθε μεγάρου για την
ικανοποίηση τρεχουσών αναγκών. Λογικό και απολύτως αναγκαίο.