ΣE ΠPΩTO ENIKO Tα περίεργα των εξετάσεων ξένων γλωσσών

Το επίμονα ίδιο, περίεργο, ερώτημα ακουγόταν συνεχώς και από παντού γύρω μου,
καθώς περίμενα με αγωνία το βλαστάρι μου να βγει από μια ακόμα διανοητική
δοκιμασία – μέσα στις πολλές αυτών των ημερών – για το μικρό του μυαλουδάκι…
«Ήταν καθαρές οι κασέτες;», ρώταγαν όλοι οι γονείς, που περίμεναν ανυπόμονα
έξω από το εξεταστικό κέντρο, κάθε παιδί που έβγαινε από τις εξετάσεις για το
γαλλικό δίπλωμα.

H ερώτηση μού κέντρισε την περιέργεια. Μια γνωστή μαμά κοριτσιού, που είχε
ξαναδώσει τον χειμώνα, μου έλυσε την απορία. Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτού του
διπλώματος – με πληροφόρησε – είναι ότι οι κασέτες, τις οποίες πρέπει να
ακούσουν με προσοχή τα παιδιά και αναλόγως να απαντήσουν γραπτά σε ερωτήματα
και ασκήσεις, δεν ακούγονται ποτέ καθαρά. Το αποτέλεσμα είναι τα περισσότερα
παιδιά να «κόβονται», γιατί απλώς δεν μπορούν να ακούσουν καλά! Και στη γνήσια
απορία μου (μα πώς, γιατί;), μου απάντησε ότι η κοινή εντύπωση είναι ότι αυτό
γίνεται για να ξαναδίνουν τα περισσότερα παιδιά εξετάσεις, δηλαδή να…
ξαναπληρώνουν. Αυτός, άλλωστε, δεν πιστεύουν γονείς και μαθητές ότι ήταν και ο
λόγος που τα παλιά διπλώματα χωρίσθηκαν σε πολλές, σταδιακά, εξετάσεις;
Οργίσθηκα πολύ, αν και ενθουσιώδης οπαδός από παιδί και γνώστης της γαλλικής
γλώσσας και κουλτούρας.

Δεν είναι το μόνο, μου είπε αργότερα Αγγλίδα καθηγήτρια, που με ενημέρωσε ότι
αναμένονται νέα διπλώματα της Αγγλικής, που θα καταργήσουν τα παλιότερα, για
τα οποία οι Ελληνόπαιδες σκίζονται και ιδρώνουν να τα αποκτήσουν (και μάλιστα
νωρίς-νωρίς, γιατί μετά τούς περιμένει η «μαρμάγκα» των Πανελλαδικών). Άσε που
δεν σε αφήνουν πια να περάσεις στο επόμενο δίπλωμα αν δεν έχεις πάρει άριστα
στο προηγούμενο (ή βάζουν ανάμεσα αναίτια ένα καινούργιο δίπλωμα) ή δεν σού
επιτρέπουν να δώσεις κατευθείαν – όπως παλαιότερα – στο ανώτερο. Κάθε εξέταση
βέβαια «μεταφράζεται» σε σεβαστό ποσό.

Φανατική των ξένων γλωσσών (πώς αλλιώς θα αισθανθείς άνετος πολίτης του
«παγκόσμιου χωριού»;), δεν μπορώ παρά να δηλώσω απέχθεια για τις μεθόδους
επίσημων φορέων πάνω σε νεαρά – και παντοιοτρόπως ταλαιπωρημένα από το
εκπαιδευτικό σύστημα και τον ανταγωνισμό της εποχής – πλάσματα, που θέλουν να
τιμήσουν μια ξένη γλώσσα και – έτσι δεν είναι τελικά; – την ίδια την ξένη
χώρα…