Yποχώρησαν οι Aμερικανοί

Σε αναδίπλωση υποχρεώθηκαν τα αμερικανικά στρατεύματα που εδώ και δύο μήνες
πολιορκούσαν την ιερή σιιτική πόλη Νατζάφ. H άκαρπη πολιορκία της πόλης, την
οποία υπεράσπιζαν οι δυνάμεις του σιίτη ηγέτη Αλ Σαντρ, υποχρέωσε τους
Αμερικανούς να συνθηκολογήσουν μαζί τους, παραδίδοντας την πόλη στους
Ιρακινούς.

Οι οπαδοί. Σιίτες Ιρακινοί διαδηλώνουν υπέρ του ακραίου ηγέτη τους Μοκτάντα αλ Σαντρ στο κέντρο της Νατζάφ

Οι αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Νατζάφ τερματίστηκαν
χθες, ενώ ο σιίτης ηγέτης Μοκτάντα αλ Σαντρ, που είχε αποτελέσει στόχο του
προέδρου Μπους, παραμένει οχυρωμένος στην πόλη. Ύστερα από δύο μήνες
συγκρούσεων και άκαρπης πολιορκίας από τις αμερικανικές δυνάμεις, οι
Αμερικανοί αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τις προσπάθειες για την κατάληψη της
πόλης και να αναθέσουν την ασφάλειά της σε Ιρακινούς – ακόμη και σε μέλη των
ανταρτικών δυνάμεων του Αλ Σαντρ.

H μεσολάβηση

Με τη μεσολάβηση των μετριοπαθών σιιτών ηγετών της Νατζάφ – ο Σαντρ απάντησε
στην ειρηνευτική πρωτοβουλία των μετριοπαθών σιιτών με επιστολή συνθηκολόγησης
– επετεύχθη συμφωνία μεταξύ των Αμερικανών και του Σαντρ, σύμφωνα με την οποία
ο αμερικανικός στρατός σταδιακά θα παραδώσει την ευθύνη για την ασφάλεια της
ιερής σιιτικής πόλης, στην ιρακινή αστυνομία της Νατζάφ. Έως τη στιγμή της
πλήρους παράδοσης της ευθύνης για την ασφάλεια στους Ιρακινούς, οι Αμερικανοί
θα πραγματοποιούν κοινές περιπόλους με την ιρακινή αστυνομία μέσα στην πόλη.
Με τη σειρά του, ο Σαντρ αποδέχθηκε τον τερματισμό των επιθέσεων εναντίον των
αμερικανικών δυνάμεων και την εκκένωση των κυβερνητικών κτιρίων στις τρεις
αυτές πόλεις.

H επίτευξη της συμφωνίας ανακοινώθηκε και από τις αμερικανικές στρατιωτικές
αρχές και από μέλη του Ιρακινού Κυβερνητικού Συμβουλίου. Στην Ουάσιγκτον,
Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ο Σαντρ δέχθηκε την εφαρμογή εκεχειρίας
στις πόλεις Νατζάφ, Κερμπάλα και Κούφα. Οι ίδιες πηγές διευκρίνισαν ότι ο
Μοκτάντα αλ Σαντρ αποδέχθηκε τον τερματισμό των βιαιοτήτων και των επιθέσεων
εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων και την εκκένωση των κυβερνητικών κτιρίων
στις τρεις αυτές πόλεις.

Στη Βρετανία

Την ίδια ώρα, και ενώ η Βρετανία είχε ήδη ανακοινώσει την αποστολή άλλων 370
στρατιωτών στο Ιράκ, νέο αγκάθι που κινδυνεύει να ξεσηκώσει θύελλα στις – ήδη
τεταμένες – αμερικανοβρετανικές σχέσεις, προέκυψε χθες. Συνελήφθη στο Λονδίνο
ο ακραίος μουσουλμάνος κληρικός Αμπού Χάμζα αλ Μάσρι. Ο αιγυπτιακής καταγωγής
ιμάμης, ο οποίος έχει ασκήσει έφεση κατά της απόφασης των βρετανικών αρχών για
την αφαίρεση της βρετανικής ιθαγένειας, κατηγορείται από τις ΗΠΑ για απαγωγές
και παροχή υποστήριξης στην Αλ Κάιντα.

Οι αμερικανικές αρχές κατέθεσαν αμέσως αίτηση έκδοσης του Χάμζα στις ΗΠΑ, όπου
– όπως έσπευσε να δηλώσει ο Αμερικανός υπουργός Δικαιοσύνης Τζον Άσκροφτ – εάν
κριθεί ένοχος, αντιμετωπίζει τη θανατική ποινή. Αυτό όμως φέρνει σε πολύ
δύσκολη θέση της βρετανικές αρχές, πάγια αρχή των οποίων – όπως και των
υπολοίπων χωρών της E.E. – είναι να μην εκδίδουν κατηγορούμενους που
αντιμετωπίζουν την εσχάτη των ποινών σε χώρες όπου εξακολουθεί να υπάρχει η
θανατική ποινή. Μάλιστα, ορισμένοι στη Βρετανία – όπως και η «Ιντιπέντεντ» στο
σημερινό της φύλλο – θέτουν, αναφερόμενοι στον Χάμζα, το ερώτημα: «Επικίνδυνος
ακραίος ή βολικός αποδιοπομπαίος τράγος;».

O «χαλίφης της Κολωνίας»

Στη Γερμανία, ο «χαλίφης της Κολωνίας» εξαφανίστηκε και διαφεύγει τη σύλληψη,
μία μέρα μετά την απόφαση για την έκδοσή του στην Τουρκία. Ο ηγέτης τις
εξτρεμιστικής ισλαμικής οργάνωση Χαλιφάτο Μετίν Καπλάν καταζητείται στην
Τουρκία για την εκπόνηση σχεδίου επίθεσης από παγιδευμένο με εκρηκτικά
αεροπλάνο εναντίον του μαυσωλείου του Κεμάλ Ατατούρκ.

ΤΙΜΟΘΙ ΓΚΑΡΤΟΝ ΑΣ

Οι ΗΠΑ δεν θα επιχειρήσουν άλλο ένα Ιράκ σύντομα

«Το Ιράκ έχει μετατραπεί σε μια καταστροφική ήττα για την Αμερική και τη
Βρετανία», γράφει στην «Γκάρντιαν» ο γνωστός ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. «Όλη
η συζήτηση που γίνεται σήμερα αφορά τον περιορισμό της ζημιάς. H κυβέρνηση
Μπους εισέβαλε στο Ιράκ με μια πλαστή δικαιολογία. Διαχειρίστηκε με άθλιο
τρόπο την κατοχή. Δημιούργησε περισσότερες τρομοκρατικές απειλές απ’ όσες
υπήρχαν προηγουμένως. Ντρόπιασε την Αμερική με τους βασανισμούς στο Αμπού
Γράιμπ. Προκάλεσε κύματα αντιαμερικανισμού. Και αποπροσανατόλισε τη μάχη κατά
των πραγματικών προβλημάτων, όπως είναι η φτώχεια, το φαινόμενο του
θερμοκηπίου και οι δολοφόνοι της Αλ Κάιντα στη Νέα Υόρκη και τη Μαδρίτη».

Ο Ας σημειώνει ότι στο βιβλίο «Rise of the Vulcans», ο Τζέιμς Μαν γράφει ότι
τα σημαντικότερα μέλη της ομάδας του Μπους έχουν πολλά κοινά σημεία.
«Σπούδασαν όλοι στρατιωτικά θέματα. Πίστευαν από την αρχή ότι πρέπει να
εκμεταλλευτούν τη μεταψυχροπολεμική περίοδο για να εδραιώσουν την αμερικανική
στρατιωτική κυριαρχία. Χρησιμοποιούν χριστιανικούς όρους όπως “αμερικανικές
αξίες” και “μάχη κατά του κακού”. Και παθαίνουν αλλεργία με τους συμμάχους,
τις συνθήκες και τους διεθνείς οργανισμούς».

Οι διαφορές

«Υπάρχουν βέβαια και διαφορές ανάμεσά τους. Όσοι πολέμησαν στο Βιετνάμ, όπως ο
Κόλιν Πάουελ και ο Ρίτσαρντ Άρμιτατζ, ήταν λιγότερο πρόθυμοι να στείλουν
Αμερικανούς στρατιώτες σε έναν ακόμη πόλεμο. Εκείνοι που απέφυγαν το Βιετνάμ,
όπως ο Μπους και ο Τσέινι, δεν είχαν πρόβλημα να στείλουν άλλους να κάνουν
αυτό που δεν έκαναν οι ίδιοι. Οι στρατιώτες έκλιναν περισσότερο προς τη
διπλωματία. Οι επιχειρηματίες-πολιτικοί, προς τον πόλεμο». Το πετρέλαιο έπαιξε
ασφαλώς ρόλο στον πόλεμο αυτόν, διευκρινίζει ο γνωστός ιστορικός. Το ίδιο
συμβαίνει και με το όραμα των νεοσυντηρητικών για μια δημοκρατική επανάσταση
στη Μέση Ανατολή. Ο πιο αποφασιστικός παράγων όμως, γράφει ο Τίμοθι Γκάρτον
Ας, ήταν η ενστικτώδης αντίδραση του προέδρου στην επίθεση της 11ης
Σεπτεμβρίου. Ήθελε κάποιον να τιμωρήσει, το ποιον δεν είχε και τόση σημασία. Ο
Σαντάμ έτυχε να είναι ο πιο προφανής, επίμονος και προκλητικός στόχος.

«Τελικά, αυτό που κατάφερε ο Μπους ήταν να τιμωρήσει τον εαυτό του. Οι μπότες
που πολέμησαν με τόση αυτοπεποίθηση, έχουν δώσει τώρα τη θέση τους στις άδειες
μπότες των 800 Αμερικανών που σκοτώθηκαν στο Ιράκ. H δημοτικότητα του Μπους
έχει πέσει στο 41%. Τώρα η συζήτηση αφορά τους συμμάχους, τα ψηφίσματα στον
ΟΗΕ, τη μεταβίβαση της εξουσίας. Με άλλα λόγια, μια στρατηγική για την έξοδο.
H Αμερική δεν θα επιχειρήσει ξανά ένα Ιράκ σύντομα».

Δέχονται πιέσεις οι δημοσιογράφοι

Τις… μαύρες τους έχουν οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι καθώς η
πλειονότητα εξ αυτών κρίνει ότι εξαιτίας των οικονομικών πιέσεων ο
αμερικανικός Τύπος δεν άσκησε αρκετή κριτική στον Τζορτζ Μπους και την
κυβέρνηση του.

Σύμφωνα με τη «Λιμπερασιόν», πρόσφατη δημοσκόπηση του ερευνητικού κέντρου Pew
αποκαλύπτει πως το 66% των Αμερικανών δημοσιογράφων θεωρεί ότι οι οικονομικές
πιέσεις που ασκούνται στα εκδοτικά συγκροτήματά τους «επηρεάζουν σοβαρά» την
ποιότητα της κάλυψης των γεγονότων. Στο πλαίσιο αυτό, το 55% των δημοσιογράφων
θεωρεί ότι ο Τύπος δεν ήταν τόσο κριτικός απέναντι στον Μπους και τις
πολιτικές του, όπως θα όφειλε. Επίσης, το 51% των Αμερικανών δημοσιογράφων
πιστεύει ότι το επάγγελμά τους ακολουθεί κακή πορεία.