ΣE ΠPΩTO ENIKO Eπικίνδυνη και μαγική…

Είναι έξυπνη και η συμπεριφορά της περιγράφεται μάλλον ως πολύπλοκη – δύσκολα
κατανοητή, συχνά ίσως χαοτική. Έχει όμως απαλό δέρμα – τουλάχιστον όταν είναι
ήρεμη και χαλαρή. Γιατί και το δέρμα της μπορεί ν’ αλλάξει υφή, αν χρειαστεί.
Σφίγγει τους μυς και γίνεται μεμιάς η επιδερμίδα της αγκαθωτή – σχεδόν
αιχμηρή. Έτσι απλά, όπως αλλάζει χρώμα. Ναι. Αλλάζει χρώμα. Γρήγορα πολύ. Ένα
δευτερόλεπτο, μια τόση δα αφορμή αρκεί. Αλλάζει χρώμα για να δείξει τον θυμό
της, τον φόβο της ή ακόμη διάθεση ερωτική. Θα γίνει κατακόκκινη αν κάτι την
ταράξει, θα πάρει το χρώμα της άμμου ή της πέτρας αν αυτό τη βοηθά στη στιγμή
να εξαφανιστεί, να γίνει αόρατη και να χαθεί.

Έχει όραση καλή – πολύ καλή. Μακρινή και κοντινή. Επίσης, μικροσκοπικές
βλεφαρίδες που σαν κεραίες αντιλαμβάνονται δονήσεις και μηνύματα που άλλοι
αγνοούν και θα αγνοούν καθώς εκπέμπονται σε χαμηλή συχνότητα και μόνο εκεί. H
κίνησή της είναι αέρινη, χορευτική. Έχει πλευστότητα ουδέτερη (άλλο χάρισμα
ξεχωριστό κι αυτή) κι ένα κόκαλο πορώδες που της επιτρέπει να επιλέγει τα βάθη
όπου θα καταδυθεί (αν κοντά στην επιφάνεια κουραστεί ή βαρεθεί). Το πιο ισχυρό
της όπλο όμως είναι η μελάνη. Την κουβαλά και την παράγει. Την εκτοξεύει
μπροστά σε κάθε απειλή, σαν σκοτεινό σύννεφο, σαν έκρηξη υγρή, σαν οχυρό υγρό
όχι μονάχα σε μάχη ανηλεή αλλά ακόμη και σε μια απλή συνεύρεση που κάτι ίσως
να θυμίζει από συντροφιά ανταγωνιστική.

Σέπια. Ναι, σέπια η γνωστή, που πια δεν είναι φυσική αλλά ακόμη παραμένει ως
τεχνική μοναδική στην τέχνη, τη ζωγραφική, στη φωτογραφία – μπορεί και στη
ζωή. Σέπια απ’ τη σηπία ή τη σουπιά τη φαντασμαγορική, την επικίνδυνη, την
ελκυστική, τη μαγική, τη σκοτεινή υποβρύχια νύμφη, την πάντα ύπουλη, την πάντα
έτοιμη μ’ ένα τίναγμα να σου κλείσει τα μάτια και να κρυφτεί. Σ’ όποιο μενού
και να βρεθεί (γεμιστή, κρασάτη, με μαύρο ρύζι ή απλά βραστή) ποιος θα την
αρνηθεί;