ΓHΠEΔOΓPAΦIEΣ

Λάγος, Νιγηρία. Εποχή των βροχών. Εφτάμιση το πρωί. Το σπίτι κοιμάται, αλλά το
τηλέφωνο – πρόσφατο απόκτημα – κτυπά. Τρέχει να σηκώσει μια μεσήλικη κυρία.

– Μαμά, πήραμε το Πρωτάθλημα!

– Μανόλη! Εσύ είσαι παιδί μου; Με κοψοχόλιασες. Τι ώρα είναι στην Πολωνία;

– Στην Ελλάδα παίζω μαμά – εδώ και δύο χρόνια. Ίδια ώρα περίπου είναι, αλλά
μόλις γυρίσαμε από τα μπουζούκια.

– Τι είναι τούτα τα περίεργα που λες παιδί μου; Είσαι καλά;

– Μαμά, είμαι τόσο καλά που εδώ κυκλοφορεί μια φήμη ότι ο θεός είναι μαύρος!

– Μη βλασφημείς παιδί μου. Σε συγχωρώ μόνο επειδή κακοκοιμάσαι. Πες μου τι
έγινε να καταλάβω επιτέλους.

– H ομάδα μου πήρε το Πρωτάθλημα. Κι εγώ έβαλα όλα τα γκολ – θυμάσαι τι είναι
γκολ μαμά; – που χρειαζότανε για να το πάρει. Σε μια πόλη που τη λένε
Θεσσαλονίκη – καλά, άσε καλύτερα μαμά – έβαλα το νικητήριο γκολ στο τελευταίο
λεπτό. Σε μια γειτονιά που τη λένε Νίκαια έβαλα το νικητήριο γκολ στο
προτελευταίο λεπτό και χτες σε μια άλλη πόλη που τη λένε Γουάνφου – ναι, μαμά,
Πύργο – έβαλα το νικητήριο γκολ στο προ-προτελευταίο λεπτό.

– Τι να πω παιδί μου. Μπράβο σου. Αλλά εμένα άλλα με απασχολούν. Τρως καλά
εκεί που είσαι; Και το πόδι σου έγειανε τελείως από την εγχείρηση; Και θα
βρεις και κάνα καλό κορίτσι από τα μέρη μας;

– Μια και με ρώτησες, έχω ένα κορίτσι μαμά. Αλλά δεν είναι από τα μέρη μας.
Είναι απ’ την Πολωνία. Εδώ στην Ελλάδα όλα τα κορίτσια είναι ξανθά και ξέρεις
πόσο μου αρέσουν εμένα οι ξανθές.

– Δεν αντέχω ν’ ακούω τέτοια πράματα. Πάρε τον πατέρα σου, που μ’ έχει
τρελάνει στο τράβηγμα.

– Μπαμπά, πήραμε το Πρωτάθλημα!

– Το ξέρω γιε μου. Λες να μη βλέπω ειδήσεις;

– Τι άλλο ξέρεις, πατέρα;

– Ξέρω τα κατορθώματά σου, αλλά θεωρώ ότι σε αδικήσανε. Διάβασα την ενδεκάδα
του Πρωταθλήματος και δεν είσαι μέσα: Εμπέντε – Κουτσόπουλος, Μόρις, Γκούμας,
Μινχ – Φωτάκης, Τσιάρτας, Τζιοβάνι, Λάκης – Παπαδόπουλος, Σαλπιγγίδης. Πες
μου, γιε μου, όλοι αυτοί οι άγνωστοι – μόνο τον Τζιοβάνι κάπου τον έχω ακουστά
– είναι καλύτεροι από σένα;

– Δεν νομίζω πατέρα. Αλλά έπαιξα πολύ λίγο φέτος για να κριθώ συνολικά. Το
χτεσινό πάντως γκολ…

– Το είδα, γιε μου, το είδα. Αν σου ‘χανε κάνει και πάσα αντί να την πάρεις
από καραμπόλα… Τέλος πάντων. Για πες μου όμως κάτι. Πληρώνεσαι κανονικά;

– Σ’ αυτό είμαι τυχερός, πατέρα. Να φανταστείς ότι υπάρχει μια ομάδα χωρίς
διοίκηση, που θέλει να την πάρει ένας πρώην παίκτης της, τον οποίο είχε διώξει
με το ντουφέκι ένας πρώην πρόεδρος και ο οποίος (παίκτης) το πρώτο που έκανε
ήταν να μαλώσει με τους πρώην συμπαίκτες του.

– Ούτε εδώ δεν γίνονται αυτά, γιε μου. Αλλά για πες μου κάτι. Εκεί θα μείνεις
και του χρόνου; Για έχω στα χέρια μου κάτι προτάσεις από Πορτογαλία και ίσως
και Ισπανία μεριά. Μην πάθεις τα ίδια με τον πώς-τον-λένε τον τερματοφύλακά
σας.

– Μην ανησυχείς, πατέρα. M’ αυτά που έγιναν φέτος σιγουρεύτηκα για πολλά
χρόνια. Να φανταστείς ότι την άλλη βδομάδα που θα ‘ρθω να σας δω θα φέρω μαζί
μου και την Κούπα. Οι συμπαίκτες μου είπαν πως μπορώ να την πάρω σπίτι μου.