Πίσω ολοταχώς

Δυόμισι μήνες μετά την αλλαγή φρουράς στο υπουργείο Πολιτισμού, άνοιξε –
ανεπισήμως – τα χαρτιά του ο υφυπουργός κ. Τατούλης και προανήγγειλε σαρωτικές
αλλαγές με δύο άξονες: έναν συγκεντρωτικό, με την άσκηση εντατικού ελέγχου και
την κρατική αξιολόγηση στα οικονομικά θέματα και έναν άλλον ενισχυτικό της
ιδιωτικής πρωτοβουλίας, με το σπάσιμο των μονοπωλίων και των καστών που
λειτουργούν στον χώρο του πολιτισμού και την αντικατάστασή τους με νέα. Και
όλα αυτά στο όνομα της διαφάνειας και της εξυπηρέτησης του πολίτη. Από
μηδενική βάση φρονεί ότι θα πρέπει να εξεταστούν όλες οι κρατικές
επιχορηγήσεις και να δοθεί τέρμα στο χαλαρό καθεστώς των αναθέσεων πάσης
φύσεως. Θεωρεί ότι πρέπει να αλλάξει ο αρχαιολογικός νόμος ώστε να εισέλθει η
ιδιωτική πρωτοβουλία στη συντήρηση, ανασκαφή, διαχείριση του αρχαιολογικού
πλούτου και στην ευαισθητοποίηση του κοινού και να ληφθούν μέτρα για την
ενίσχυση της ιδιωτικής χορηγίας. Κοντολογίς, κάνει σχέδια με δεκαετή ορίζοντα,
ενώ δεν έχει καν αρμοδιότητα υπογραφής να φέρει ένα θέμα στη Βουλή. Στο
μεταξύ, ας φροντίσει για την προσωρινή αφαίρεση των γερανών και των
υπεράριθμων ικριωμάτων από την Ακρόπολη την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, την
έγκαιρη εγκατάσταση του αναβατορίου για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, την
πληρωμή των καθυστερούμενων μισθών κα επιχορηγήσεων και ας δεσμευθεί ότι
εγγυάται τη συνέχεια. Τα σχέδια για την αναμόρφωση και τον έλεγχο των
πολιτιστικών θεσμών καλό είναι να ωριμάσουν και να μπολιαστούν με την επίγνωση
ότι η δημιουργία είναι μια υπόθεση ελεύθερων ατόμων με τις αδυναμίες τους και
τα πετάγματά τους. H Ιστορία άλλωστε μάς έχει εφοδιάσει με άφθονα παραδείγματα
για το τι συνέβη στα καθεστώτα που επιχείρησαν να επιβάλουν πλήρη έλεγχο.