[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

H εύκολη λύση. Ποινική δίωξη κατά παντός υπευθύνου… Εισαγγελικές
έρευνες μηνών (πολλών μηνών μάλιστα), από τις οποίες περιμένουμε ένα απτό
αποτέλεσμα, καταλήγουν πού; Σε ό,τι ακριβώς έλεγε η αρχική καταγγελία. H
αφορμή δηλαδή που προκάλεσε την παρέμβαση. H οποία ενδέχεται να έχει έρθει στο
προσκήνιο διά του Τύπου ή να έχει γνωστοποιηθεί στις αρμόδιες αρχές με τη
μορφή μηνυτήριας αναφοράς. Και στη μία περίπτωση και στην άλλη, η αναφορά σε
συγκεκριμένα πρόσωπα… καίει. Περιγράφεται απλώς το έγκλημα (οικονομικό
συνήθως), ενώ ο καταγγέλλων – δημοσιογράφος, πολιτικός ή απλός πολίτης –
παραθέτει όσα στοιχεία έχει στην κατοχή του, κρατώντας και κάτι για τον εαυτό
του. Τα ονόματα εκείνων που – όντως ή κατά τη γνώμη του – εμπλέκονται! Έτσι
ούτε τους θεσμούς υποκαθιστά ούτε κινδυνεύει να γίνει στόχος αγωγών και
μηνύσεων. Δίνει το έναυσμα και περιμένει. H διεξαγωγή προκαταρκτικής εξέτασης
προοιωνίζεται «λαβράκια». Ή, σε περιπτώσεις όπου η καταγγελία δεν
τεκμηριώνεται κατά την πολύμηνη έρευνα, φαίνεται απολύτως φυσιολογική η
κατάληξη της υπόθεσης στο αρχείο. Το μόνο που δεν δέχεται ο κοινός νους είναι
το συνήθως συμβαίνον. Να μετονομάζεται η καταγγελία σε δίωξη που στρέφεται
(γενικώς και αορίστως) κατά παντός υπευθύνου. Δηλαδή; Προς τι όλη αυτή η
ταλαιπωρία εισαγγελέων, υπαλλήλων, μαρτύρων, υπηρεσιών; Για να προκύψει το…
έναυσμα ως αποτέλεσμα; Ας πάμε όμως στο επόμενο στάδιο. Στην κύρια ανάκριση
που έπεται. Στο πλαίσιο της οποίας επανεξετάζονται οι ίδιοι μάρτυρες. Με τη
διαφορά ότι ο ανακριτής δεν έχει την πολυτέλεια να καταλήξει στο… ανώδυνο.
Το «κατά παντός υπευθύνου» πρέπει να πάρει συγκεκριμένη μορφή. Οι κατηγορίες,
που δεν κατάφερε ο εισαγγελέας να προσωποποιήσει, οφείλουν να βρουν τον…
δράστη τους. Έστω, τον τελευταίο τροχό της αμάξης… Για να δικαιολογηθεί
τουλάχιστον η φασαρία που προηγήθηκε, ακόμη και αν δεν καθίσει τελικά στο
εδώλιο. Ποιος θα θυμάται μέχρι τότε… Αρκεί ο θόρυβος να ακουστεί στην ώρα
του. Ποινική δίωξη κατά παντός υπευθύνου… Είναι αλήθεια ότι αφήνει τη
φαντασία να οργιάσει!